This Love EP.19 (End)

posted on 31 Aug 2008 21:41 by bigbangfic in ThisLove

 

 

THIS LOVE

Couple : TOP X G-DRAGON ,

  TAEBIN X SE7EN

TEAYANG X SEUNGRI


Writer : diy (ดีไอวาย)

 
Warning:  (I know they're really MAN. write this just for fun. Don't be serious!!)

 

Fiction เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่ง
ตัวละครอ้างอิงคาแรคเตอร์สมาชิกวง BIGBANG,1TYM
มีเนื้อหาเกี่ยวกับ BOY'S LOVE
เรื่องราวในฟิคไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคลจริง
หรือสถานที่จริงที่ได้อ้างอิงเอาไว้เเต่อย่างใด
 
 
 
 Chapter 19 (ตอนจบ)

 

 

 

“นี่พวกแฟ้มประวัติของพวกที่จะมาคัดเลือกเพื่อเดบิวกับเราใช่ไหม” เจ้าของมือบางที่พลิกแฟ้มเอ่ยขึ้นพร้อมกับไล่สายตาดูไปตามรูป ด้วยความที่เป็นเด็กฝึกที่ค่ายมาหลายปี จียงกับแทยังเลยมีสิทธิ์ได้ดูประวัติของเพื่อนๆที่เหลือที่จะเข้ามาฟอร์มวงด้วยก่อนใคร จียงพลิกแผ่นประวัติไปทีละหน้า พร้อมกับอ่านชื่อใต้ภาพอย่างสนใจ

 

“ฮยอนซึง หมอนี่น่ารักดีแฮะ อ่า… มีคนชื่อซึงฮยอนตั้งสองคนแหน่ะ เฮ้ย เจ้าหมอนี่หน้าตาน่าแกล้งชะมัด ชื่อก็โหล คังแดซอง……..แทยังนายถูกชะตากับใครที่สุดในนี้วะ”

 

คนถูกถามเลิกคิ้วสนใจก่อนจะรับแฟ้มเพื่อมาดูรูปใกล้ๆบ้าง

 

อืมมมม…ถูกชะตางั้นเหรอ

 

สายตาที่ไล่มองไปทีละรูปสะดุดและหัวเราะในลำคอเล็กๆเมื่อเห็นรูปใครคนหนึ่ง ไอ้เด็กนี่มันไปอดหลับอดนอนมาจากไหนวะ  ใต้ตาอย่างกับแพนด้าน่ะ หัวเราะขำๆก่อนสายตาจะเลื่อนลงไปอ่านชื่อ

อี ซึงฮยอน

 

 

ถูกชะตางั้นเหรอ…?

 

 

 

คงจะเป็น……….

 

คนนี้ล่ะมั้ง

 

 

แทยังยังจำได้ดีว่าวันนั้นจียงบอกว่าถูกชะตาฮยอนซึงที่สุดในนั้น มันเป็นครั้งแรกเลยที่เขาต้องตากันคนละคนกับไอ้จี ปกติใจตรงกันตลอด แต่ไม่รู้จะดีใจดีไหม คิดไปคิดมา…ไม่ได้น่าดีใจซะเท่าไหร่เลยแฮะ =__=

 

ชอบผู้หญิง….ใจตรงกัน

 

ชอบผู้ชาย เอ๊ย หมายถึงถูกชะตากับผู้ชาย ดันไม่ตรงกัน

 

เอิ่ม…คิดแล้ว เขาก็ไม่ควรเอามันมาดีใจซะเท่าไหร่จริงๆน่ะแหละ = =

 

แต่มันก็เป็นความจริงเรื่องที่เขารู้สึกถูกชะตากับซึงริตอนที่ดูรูปครั้งแรก มันไม่ใช่อารมณ์พิศวาสอะไรหรอกนะ ก็แค่รู้สึกว่าเด็กนี่มันตลกดี เหมือนอดหลับอดนอนแต่ก็ต้องมาถ่ายรูป รอยยิ้มกับดวงตาซนๆที่แค่มองผ่านรูปก็รู้ว่าต้องเป็นเด็กที่ดื้อเหมือนรอยยิ้มนั่นแหละ

 

แล้วมันก็ไม่ผิดจากที่คาดเลยซักนิด~

ซึงริมันดื้อ ดื้อกว่าที่ใครหลายคนคิดเชียวล่ะ  แต่หลายครั้งในความดื้อรั้นของน้องเล็ก มันก็ทำให้พี่ๆยิ้มออกมาได้…บางทีมันทั้งน่าโมโหผสมไปกับน่าเอ็นดู เด็กนี่ชอบเอาแต่ใจไร้สาระ แต่ก็ยังอ้อนคนอื่นเขาไปทั่ว หลายครั้งที่ซึงริทำให้คนในวงยิ้มเพียงแค่หันไปมอง….เขาเองก็เหมือนกัน

 

พอรู้ตัวอีกที ก็แทบละสายตาไม่ได้

 

 

 

 

 

 

เรอะ ? =_____=

 

 

 

 

 

 

เหอะ ไม่ผ่านว่ะ เอาใหม่ๆ เว่อร์ไปหน่อย ชักรับตัวเองไม่ได้

 

จริงๆเมื่อกี๊ข้างบนแค่ลองบิ้วตัวเองดู พยายามทำซึ้ง บิ้วเรียกบรรยากาศเท่านั้นแหละ แทบละสายตาไม่ได้อะไรกัน ความจริงก็คือเขาไม่แน่ใจว่าสปาร์คกับไอ้น้องเล็กจนกระทั่งไอ้จีมันมาลองแย๊บถามเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาน่ะแหละ

 

เออ มันอาจจะใช่ที่ก่อนหน้านี้เขาก็รู้สึกดีๆ รู้สึกพิเศษกับซึงริ ถึงจะไม่เคยเอะใจในความรู้สึกของตัวเอง แต่มันคงไม่ลึกซึ้งถึงขนาดรู้สึกอย่างที่บรรยายมาหรอกมั้ง แต่ทำไงได้ล่ะ ก็ตั้งแต่ไล่แดซองไปเขาก็พยายามจะบิ้วแบบนี้มานับสิบนาทีแล้ว เผื่อพอมันจะซึ้ง ได้อารมณ์เหมือนแอบรักมานาน แล้วกูจะฮึดว่างั้น~ แต่พยายามเท่าไหร่มันก็ไม่กล้าลงไปทำอะไรๆน้องเล็กมันซะทีนี่สิ

 

แม่งเอ๊ย เกลียดตัวเองชิบหายเลยว่ะ!

 

แทยัง ไม่มีอะไรหรอกน่า ก็แค่จูบทีเดียว

 

มันยากตรงไหน แค่ก้ม ก้มลงไป กลั้นหายใจนิดหน่อย แล้วก็….

 

ใบหน้าได้รูปเลื่อนเข้าไปใกล้อีกครั้งเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่ได้นับ รู้แต่ได้แต่เลื่อนเข้าเลื่อนออกมาหลายรอบแล้ว นี่ถ้ากระดูกคอเคลื่อนนี่ไม่ต้องสงสัยเลยนะว่าเพราะอะไร

 

โธ่เว้ย! แทยัง! ไม่ทำเป็นตุ๊ด!!~

 

ถ้าไม่ทำถือว่าเป็นตุ๊ดแน่ๆนะเว้ย กลั้นใจทำๆไปเหอะ จูบทีเดียวเอง ไหนๆก็ไหนแล้วนะเว้ย!

 

อ่ะ! เอาวะ ลุย!~

 

 

 

 

 

 

 

 

“พี่จะทำอะไรน่ะ”

ตากลมลืมตาขึ้นจ้องพี่ชายที่ตอนนี้หลับตาปี๋เหมือนพยายามจะทำอะไรบางอย่าง แถมหน้าพวกเขายังห่างกันไม่ถึงห้าเซนต์ด้วยซ้ำ คนเพิ่ง