This Love EP.17 (T.O.P x G-DRAGON)

posted on 31 May 2008 23:52 by bigbangfic in ThisLove

 

 

THIS LOVE

Couple : TOP X G-DRAGON ,

  TAEBIN X SE7EN

TEAYANG X SEUNGRI


Writer : diy (ดีไอวาย)

 
Warning:  (I know they're really MAN. write this just for fun. Don't be serious!!)

 

Fiction เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่ง
ตัวละครอ้างอิงคาแรคเตอร์สมาชิกวง BIGBANG,1TYM
มีเนื้อหาเกี่ยวกับ BOY'S LOVE
เรื่องราวในฟิคไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคลจริง
หรือสถานที่จริงที่ได้อ้างอิงเอาไว้เเต่อย่างใด
 
 
 
 Chapter 17


“ไอ้พี่เทมป์บ้า!! ไอ้พี่ชั่ว!! ขี้โกง!!! ปล่อยนะเว้ยยย!!”

 “ผมไม่นับ! แบบนี้ไม่นับ แบบนี้ขี้โกง พี่เทมป์ไม่ใช่ลูกผู้ชาย!!!”

 “ไอ้พี่บ้า!! คิ้วหนา!! ตูดใหญ่!! ไอ้พี่กอริลล่ากลับมาเปิดประตูนะเว้ย!!!!”

หอบหายใจเหนื่อยอ่อน โวยวายเป็นวัวบ้าไอ้พี่เทมป์มันก็ไม่ได้กลับมาเปิดประตูให้เลยซักนิด ซึงริเอนหลังลงกับเบาะแล้วพ่นลมหายใจหงุดหงิดแบบอย่างที่สุด แบน! แบน! แบบนี้ต้องแบน! ขี้โกงว่ะคนอะไรวะ!

 “พี่แดซองเป็นพยานเลยนะว่าแบบนี้ไม่นับ! ไอ้ที่ท้ากันไปยกเลิก พี่เป็นพยานให้ผมด้วย!” ซึงริหันไปเขย่าตัวแดซองที่ยังคงงงอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น พอจับใจความได้นิดหน่อย....จริงๆมันควรจะไม่นับตั้งแต่เอ็งกระโดดขึ้นรถพี่เขาแต่แรกแล้วล่ะไอ้น้องเอ๋ย

 “อ๊ะ ฝนตก!!” ไม่ทันที่แดซองจะพูดอะไรซึงริก็ร้องอ๊ะออกมาอีกแล้ว เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นอะไรหยดแหมะลงกระทบกับกระจกใสที่หน้าต่างรถ คิ้วหนาขมวดขึ้นทันทีอย่างขุ่นเคือง

ว้อย! มีอะไรมาขัดอกขัดใจได้ทุกเรื่องสิน่า! โดนขังอยู่ในรถไม่พอฝนยังตกอีก! ลงเอยแบบนี้ไอ้พี่เทมป์มันคงจะยอมฝ่าสายฝนออกมารับหรอกนะ อย่างนี้ซึงริกับพี่แดซองไม่ต้องนั่งแกร่วอยู่ในนี้จนกว่าฝนจะหยุดตกหรือ!

แล้วป่านนี้พี่จียงกับพี่เทมป์จะได้เรื่องไปถึงไหนแล้วนะ ทำไมเขาทำอะไรไม่ได้เลยนะ! ว้อยยยยย ซึงริหงุดหงิดที่สุดเลยว้อย!!!!

เห็นน้องเล็กทำท่าจะโวยวายขึ้นมาอีกระลอกแดซองเลยรีบขัดก่อนจะบานปลาย

 “ซึงริใจเย็นน่า โวยวายไปพี่เทมป์ก็ไม่กลับมาหรอก เพราะงั้นเสียพลังงานเปล่าๆนะ”

 “พี่เทมป์ขี้โกง!!” ยังไม่เลิกเจ็บใจ ซึงริกำหมัดแน่นก่อนจะหันไปมองที่แดซอง

 “เรามาคว่ำบาตรพี่เทมป์กันเถอะ!”

ฟังแล้วแดซองก็ต้องขมวดคิ้ว ซึงริกับเขาคว่ำบาตรไอ้พี่ใหญ่มันจะเกิดอะไรขึ้นบ้างวะ จะกระเทือนถึงครึ่งติ่งหูพี่เทมป์เขาไหมเนี่ย

 “ฮือออ พี่จียง~” ครางหงิงเป็นหมาหงอยก่อนจะเอนหัวลงซบกับขอบประตูนั่งซึม สายตาจับจ้องเม็ดฝนที่เริ่มลงเม็ดหนากระทบกระจกจนเกิดเสียงอย่างเศร้าสร้อย....เห็นน้องชายหงอยแดซองก็อดหงอยตามไม่ได้

อยากจะบอกซึงริให้ตัดใจแต่ก็พูดไม่ออก ได้แต่เออออตามมันไป
เขาอาจจะเป็นคนใจอ่อนนะ....ถึงพี่จียงกับพี่เทมป์จะเป็นแฟนกันแล้วก็เถอะ แต่เขาสงสารซึงริมันนี่ ปกติมันร่าเริงจะตาย เห็นมันหงอยแดซองก็สงสารสิ เฮ้อ......

ความเงียบปกคลุมอยู่นานก่อนจะที่เสียงถอนหายใจกับคำถามจะดังลอยขึ้นมาแทรกเสียงหยดฝน

 “พี่….ผมจะรักพี่จียงจริงหรือเปล่านะ”

มันดูเป็นคำถามง่ายๆ แต่มันเป็นเรื่องที่ค้างคาใจอยู่จนอดว้าวุ่นไม่ได้.....นิ้วเรียวลากตามหยดน้ำที่ไหลไปตามพื้นเรียบของกระจกอย่างเหม่อลอย

 

ตกลงซึงริคิดยังไงกับพี่จียงกันแน่ ?

ตกลงเขารักพี่จียงเหมือนที่พี่เทมป์รักหรือเปล่า ?

แล้วอะไรกันแน่ที่เรียกว่าความรักนะ...?

 

 “เฮ้อ...ความรัก.....เข้าใจยากจังเลยพี่แดซอง”

แดซองถอนหายใจ มือใหญ่เอื้อมไปโอบให้หัวของซึงริให้เอนลงมาที่ไหล่กว้าง...ลูบหัวน้องเล็กไปมา

ซึงริน่ะยังเด็ก อาจจะยังแยกไม่ออกว่าความรักแบบไหนคือแบบไหน ต้องทำยังไงถึงจะรู้ ต้องทำอย่างไรถึงจะแน่ใจ....ความรู้สึกที่มันซ่อนอยู่ลึกๆ

ก็แค่ความรัก..........แต่ทำไมมันยากเย็นนักนะ...

“ซึงริ...” เสียงทุ้มนุ่มอบอุ่นของพี่ชายลอยเข้าหูผสมกับเสียงฝนตกภายนอกรถเหมือนดนตรีขับกล่อมชั้นดี...ซึงริหลับตาฟังที่แดซองกำลังพูด

“ความรักน่ะถ้าอยากรู้จักจริงๆมันก็ไม่ยากนะ......ลองถามตัวเองดูสิ”

ไม่ยาก....ง่ายนิดเดียว....

ก็แค่ลองหลับตา....

แล้วปิดตัวเองจากโลกภายนอก ….

ฟังเสียงหัวใจที่บอก….

 

 

 

 “เวลานายเห็นพี่จียงกินไอติมนายน่ะอยากไปกินกับพี่เขาไหม?”

 

 

 

 

อยากรู้จักความรัก ง่ายนิดเดียว....?

 
   
 

++++++++++++++++++++++++++++++


“ไม่!! ผมไม่ลง! อย่ามาบังคับนะ”

ทั้งโวยวายทั้งจับยึดเกาะประตูรถแน่น นี่ถ้าไม่ติดว่าเกรงใจนะ ชเวดองอุคจะขอยันไอ้รุ่นพี่ตัวเล็กที่มายื้อยุดฉุดให้เขาลงจากรถซะทีเถอะ อะไรวะตัวก็เล็กแต่ดันแรงเยอะชะมัด ยื้อฉุดเขามาร่วมหลายนาทีแล้วก็ไม่ยอมหมดแรง ก็มันใช่เรื่องไหมล่ะ ต่อให้พี่เบ็คกี้พยายามกว่านี้เขาก็ไม่มีวันลงจากรถแน่ๆ โดยเฉพาะจะให้ลงไปขอโทษคนบนคอนโดน่ะ ฝันไปเถอะ!!!

“ไหนพี่ว่าจะพาผมกลับบ้านไง!!” เออ! ไหนว่าจะพากลับบ้านแล้วทำไมถึงมาหน้าคอนโดพี่แทบินได้เล่า แล้วทำไมต้องมาบังคับให้ไปขอโทษด้วย ชเวดองอุคไม่ผิด เขาไม่ผิด ฆ่าให้ตายก็ไม่มีวันขอโทษหรอก!!

 “ก็ฉันอึดอัดแทนอ่ะ! พวกนายทะเลาะกันในช่วงวันหยุดพักร้อนของนายแบบนี้ กลับอเมริกาไปทั้งแบบนี้จะดีเหรอวะ!!”

“ดี!~ดีสิ! ก็พี่แทบินเบื่อผมแล้ว แล้วทำไมผมต้องง้อด้วย ผมไม่จนตรอกขนาดนั้นหรอกนะ!!” ไม่มีวันซะหรอก คนอย่างเขาน่ะ...เบื่อกันแล้วก็แล้วกันสิ ไม่ตาย แค่นี้ไม่ตาย!!

 “เฮ้ย มันจะเบื่อแกได้ยังไงเล่า เห็นมันรักนายขนาดนั้น อย่าไปฟังไอ้เท็ดดี้มันดิวะ”

“ก็พี่แทบินไม่เหมือนเดิม” ยังยืนยันหนักแน่น “พี่แทบินเบื่อผมแล้ว!!” ประโยคก็ซ้ำเดิมๆ แต่เพราะมันคือสิ่งที่คาใจคนเอาแต่ใจอยู่ตลอดเวลานั้นแหละ ว้อยยยยย ทำไมมันพูดยากพูดเย็น หัวดื้อหัวรั้นได้ขนาดนี้วะ เบ็คกี้ชักอารมณ์เสีย

“เออๆๆ จริงๆฉันก็ว่าไอ้แทบินมันอาจจะเบื่อนายจริงๆก็ได้นะ...” คนตัวเล็กเลิกเซ้าซี้แถมยังพูดจากลับจากหน้ามือเป็นหลังมือ

 “……………” ดองอุคชะงักกึกเมื่ออยู่ๆรุ่นพี่ก็เปลี่ยนท่าที...เบ็คกี้ยักไหล่แล้วทำหน้าแบบเบื่อโลก

 “เออ ฉันก็ว่าพวกนายไม่ต้องไปคืนดีกันหรอก”

 “……………”

 “ให้พวกนายเลิกกันไปน่ะก็ดีแล้ว...ไอ้แทบินสุดท้ายมันอาจจะลงเอยกับสาวแถวนี้ระหว่างนายไปใช้ชีวิตอยู่อเมริกาก็ได้นะ”

 “……………”

 “เออ ฉันก็ว่านายก็ไม่ต้องไปสนหรอก เดี๋ยวนายก็หาเอาใหม่ก็ได้ ดีกว่าไอ้แทบินมีเยอะแยะ”

 “……………”

 “มันก็ไม่ค่อยน่าเสียดายหรอก หน้าตาก็งั้นๆ หล่อแค่ระดับนายแบบ รวยแค่มีปัญญาสะสมรถ ขี้เอาอกเอาใจ แถมเจนเทิลแมนจนหน้าหมั่นไส้ เออ! ฉันว่าเดินไปตลาดเจอไอ้คนคุณสมบัติแบบนี้อีกเยอะ ไม่ต้องเสียดายหรอกว่ะ”

“…..…………”

 “นี่เผลอๆฉันว่ามันอาจจะดีใจก็ได้นะเนี่ย....แม่งเอ๊ยยย มันอาจจะวางแผนไว้ก็ได้นะว่าจะมีแฟนใหม่ โหยเป็นฉันก่อนเลิกขอต่อยแม่งซักสองหมัดให้หายแค้น อยู่ๆมาทิ้งกันกลางทาง แม่งงงง เออ เอาวะ ในเมื่อแกไม่อยากขึ้นไปฉันก็จนปัญญาจะยุ....เอ้า กลับๆๆเดี๋ยวไปส่ง!”

เบ็คกี้ทำท่าจะเดินไปฝั่งคนขับ แต่แล้วอยู่ๆคนโดนยุก็ร้องขัดขึ้น

“เดี๋ยวก่อนพี่....” เสียงราบเรียบเอ่ย  คิ้วขมวดหน้าเคร่งอย่างกับพร้อมจะไปต่อยคน

”ไอ้ประโยคหลังน่าสนใจ....”

เบ็คกี้ยกยิ้มกว้าง....ไอ้ที่ว่าต่อยแม่งซักหมัดใช่มะ...กูว่าแล้วต้องมุกนี้

 “ใช่มะ นี่ถ้าเจอหน้านะ ต่อยแม่งเลย เอาให้หน้าหล่อๆมันให้เสียโฉมซะทีเพื่อความสะใจ”

ยุแยงตะแคงรั่ว แล้วจัดการดึงไอ้ตัวดีออกมาจากรถ ก่อนจะปิดล็อคประตูตามหลัง

“ขึ้นลิฟท์ไปแล้วกันเนอะ ทำเป็นหรูอยู่ห้องพิเศษชั้นบนสุด....ถ้าแม่งมีไฟไหม้กูว่ามันตายคนแรกเลยเนี่ย” หัวเราะอารมณ์ดีก่อนเดินนำน้องชายไป คนตัวเล็กผิวปากอย่างอารมณ์ดี

เขาว่ากันว่าชเวดองอุคฉลาดเป็นกรด...

แต่เมื่อมันยังเป็นเด็กวายจี...ความโง่อันเป็นกรรมพันธุ์ของค่ายมันก็เฉลี่ยมีกันทุกคนแหละว้า...

 

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ถ้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงคงได้ยินคำขอของจียงที่อยากให้ตัวเองหายตัวได้หลังจากเงยหน้ามาพบว่าตัวเองชนกับใครเข้า 

แม่งเอ๊ยยย ที่มีเยอะแยะทำไมมันจะต้องมาซวยซ้ำซ้อนมาชนกับไอ้เทมป์มันด้วยว้า...ฮือ นอกจากจียงจะซาบซึ้งแล้วว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์น่ะไม่มีจริง....จียงยังค้นพบอีกว่าไอ้ที่มีจริงน่ะ...คือนรกต่างหาก!!

คดีแรกเลยหนีมาเที่ยว....ไอ้เทมป์เจอหน้ากันแทบจะแจกใบเหลืองให้ แต่ยังไม่ทันจะได้เคลียร์อะไรทั้งสิ้น ยูบินที่จำได้ว่าเทมป์อยู่วงเดียวกับเขาก็เข้ามาแทรกซะก่อน...ชวนนั่งด้วยไม่ว่า....แนะนำว่าชื่ออะไรก็ไม่ว่า.....แต่แนะนำว่าเป็นแฟนเก่านี่! โฮกกกกก รู้สึกยังกับโดนยิงบอลเข้าประตูตัวเองสามลูกถ้วน หน้าไอ้เทมป์ตอนหันมาสบตานี่แทบจะฟาดใบแดงให้ออกจากสนาม

เนี่ยแล้วพอเทมป์มันรู้ว่ายูบินเป็นแฟนเก่าจียงเลยเงียบไปเลย  แถมไอ้กอริลล่ามันไม่คิดจะปิดสีหน้าไม่พอใจเลยซักนิด โดนไปหลายดอกจียงตัวลีบเหลือนิ้วเดียวแบบอัตโนมัติ แต่มันไม่หมดแค่นั้นน่ะสิ ไอ้สองคดีแรกก็หนักแล้วนะ  แต่บอกแล้วว่านรกมีจริง มันยังอุตส่าห์มีคดีที่สามมาให้ไอ้เทมป์ส่งสายตาคาดโทษมาให้เสียวสันหลังอีก!

เรื่องอะไรน่ะหรือ?

เรื่องของเรื่องคือ...จียงไม่ได้ตั้งใจจะหันไปสบตาโต๊ะข้างๆเลยนะ...แต่ก่อนหน้านี้ที่เทมป์จะมา เขาดันมารยาทดีไปยกแก้วทักทายไว้ พอมันบังเอิ๊ญไปสบตาอีกทีเข้า ผู้หญิงเขาก็ยิ้มให้อีก...นั่นแหละ...ไอ้เทมป์เห็นเต็มๆ หนึ่งดอก!

แล้วพอหันไปทางซ้ายกะทำไม่รู้ไม่ชี้เต็มที น้องๆโต๊ะซ้ายก็ดันหลงเสน่ห์ความหล่อ(คิดไปเอง)ยกแก้วทักขึ้นมาอีก นี่ขนาดทำเป็นไม่เห็นนะ หันกลับมาไอ้เทมป์มันดันมองอยู่พอดี...นั่นแหละ เลยโดนไปอีกหนึ่งดอก \

แม่งเอ๊ย ฮือออ ควอนจียง อยากจะพาตัวเองไปปีนยอดเขาเอเวอร์เรส ปีนไปให้ถึงยอดแล้วตะโกนสุดปอดให้โลกรับรู้ว่า ‘กูผิดไปแล้ววววววว’

ก็รู้นะว่าผิดที่ตอนแรกเขาทักสาวๆไปทั่ว แต่มาเที่ยวผับนี่จะให้มานั่งสมาธิหรือไงครับ ผิดหรือที่ควอนจียงจะขอมองรอบๆเพื่อชมสิ่งสวยงามอันแสนจะจรรโลงจิตใจระหว่างการดริ๊งค์ สาวสวยๆอยู่รายรอบถ้าไม่มองจะให้ทำอะไร หรือจะให้เขานั่งก้มหน้าก้มตานับขนหน้าแข้งไอ้แทยังเล่นกัน....

มันไม่ใช่ใช่ไหม?...ก็แค่มองของสวยๆงามๆเป็นกำไรชีวิตมันจะผิดอะไรนักหนา

แล้วถ้าสาวๆพวกนั้นยิ้มมา มันก็ต้องยิ้มตอบ ยกแก้วทักทายมามันก็ต้องทักทายตอบ ไม่ใช่เรื่องผิดเลยใช่ไหม อย่างนี้เขาไม่ได้เรียกว่าเล่นหูเล่นตา หรือนอกใจอะไร ควอนจียงก็แค่ทำตามมารยาทที่สอนไว้ในวิชา ส.ล.น ตอนประถมเท่านั้นเอง

ไม่เคยรู้สึกว่าที่ตัวเองทำมันเป็นเรื่องผิดเลยซักนิด จนกระทั่งไอ้ผลของการกระทำมันรีแอ็คชั่นมาให้ปวดหัวกันได้ขนาดนี้ แม่งวิชา ส.ล.น หลอกกู! ไหนบอกยิ้มให้ใครก็ถือว่าเป็นเรื่องดีไง แล้วทำไมไอ้เทมป์มันถึงทำหน้าเหมือนพร้อมจะฆ่าคนได้ขนาดนั้นล่ะ!!

"แล้วทำไมกูต้องมานั่งคั่นระหว่างมึงกับพี่เขาด้วยวะ”

นั่นคือเสียงอุทธรณ์ของเพื่อนซี้ที่นั่งเป็นไม้กันกอริลล่าอยู่ ตอนนี้แทยังมีพี่ใหญ่นั่งอยู่ข้างซ้าย ไอ้เพื่อนนรกนั่งอยู่ข้างขวา และมีบรรยากาศตึงเครียดอยู่ทั้งซ้ายขวาหน้าหลังในระยะตีวงล้อมรัศมี 1 เมตรรอบตัว

ซวยกว่ากูไม่มีแล้วเนี่ย!

หันไปมองพี่เทมป์รายนี้ก็ส่งกระแสกดดันคนอื่นออกจากตัวตลอดเวลาอย่างกับเป็นธาตุกัมมันตรังสี  แต่ก็เข้าใจนะเป็นเขาเขาก็โกรธเหมือนกัน...หนีมาเที่ยวแล้วไม่บอกกันไม่พอ ตามมาเจอยังดันมาอยู่กับแฟนเก่าแบบนี้ ก็เข้าใจความรู้สึกอยู่ว่าทำไมพี่เทมป์ถึงโกรธจนเงียบไป

อยู่กับแฟนเก่า...น่าคิดมากไม่ใช่เล่นไม่ใช่หรือ ท่าทางพี่เขาต้องการคำอธิบายจากจียงเหมือนกันแต่ไอ้จียงมันก็ยังไม่ปริปากพูดอะไรเลย

แต่แทยังก็เข้าใจจียงเหมือนกันนะ ยูบินเป็นแฟนเก่า...การที่ให้แฟนเก่ารู้ว่าตัวเองไปคบกับผู้ชายมันคงจะไม่ใช่เรื่อง มันเลยเลือกที่จะนิ่งอยู่แบบนี้ พูดให้ถูก...แทยังว่าจียงเริ่มไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงมากกว่า

 “มึง รู้ซึ้งหรือยังเนี่ย ผลของการนอกใจเป็นยังไง” แทยังหันไปกระซิบกับจียง

 Who ?! ใครนอกใจ! ใคร กูเปล่า!  มึงบ้าเปล่า อย่ามาใส่ร้ายนะ...

 “มึงอย่าทำเหมือนไม่มีอะไรแล้วเฉไฉมารินเหล้าให้กูได้ป่ะ...” แทยังกระซิบเมื่อจียงมันไม่ตอบอะไร ไม่มีอะไรทำก็มารินเหล้าใส่แก้วเขาให้ดูเหมือนยุ่งอยู่ซะงั้น  คือมันทำอะไรไม่ถูกน่ะแหละ ขำมันเหมือนกันนะ โคตรซวยเลยต้องมาอยู่ท่ามกลางแฟนใหม่ที่เป็นผู้ชายและแฟนเก่าที่เป็นทอม~ นี่บอกความจริงกูมานะ จริงๆแล้วมึงเป็นดี้ปลอมตัวมาใช่ไหม

 “มึงก็อย่าบ้าจี้แดกดิวะ กูเห็นมันพร่องกูก็เติมให้ไง” เฉไฉ... ก็ไอ้เทมป์มันมองอยู่อ่า กูทำตัวไม่ถูกแล้วเนี่ย ว่าแต่มึงจะกินทำไมล่ะวะไอ้เตี้ย เติมก็แดก แดกก็หมด หมดนี่มึงเริ่มเมาแล้วนะเนี่ย แทยังดูกึ่มๆแล้วหลังจากดื่มที่จียงรินให้แก้วที่สี่

บรรยากาศโดยรอบกดดันโดยไม่รู้สาเหตุ ยูบินเลยโพล่งขึ้นมากลางป้องทำลายความเงียบ

 “นี่จียง...เห็นทีฉันจะให้นายดามใจเพื่อนฉันไม่ได้แล้วล่ะสิ สาวๆทักกันเกรียวแบบนี้ นิสัยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยน้า นี่ตกลงที่บอกว่าไม่มีแฟนจริงป่ะเนี่ย”

เอิ่ม อย่าเปิดประเด็นให้มัน HOT ISSUE สิครับ ก็เข้าใจนะว่าอยากชวนคุยให้บรรยากาศมันร่าเริง อยากหยอกเอินเอาฮาให้บรรยากาศดีขึ้น แต่ควอนจียงขออนุญาตไปปีนยอดเขาเอเวอร์เรสอีกรอบแต่คราวนี้จะขอไปโหม่งลงมาตายให้รู้แล้วรู้แรดไปเลย ยิ่งพูดเรื่องยิ่งไปกันใหญ่นะเนี่ย

เทมโปชะงักเมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย ‘ไม่มีแฟน?’

จียงหลบตาวูบเมื่อเทมป์มองมา

แง~ ก็ไม่ได้ตั้งใจอ่ะ ไม่ได้ตั้งใจทำไงดีวะ ทำตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่แล้วเนี่ย รู้สึกเหมือนตัวเองมีคำว่า-ชั่ว-แปะอยู่กลางหน้าผากอย่างไรอย่างนั้นเลย

“พี่เทมป์เสียใจกูว่าไม่เท่าไหร่ว่ะ แต่ตอนนี้มึงโคตรเสียหมาเลยไอ้จี”

พอเริ่มเมา ปากเริ่มหมาเลยนะมึง ตอนแรกเห็นนิ่งๆไปเพราะเรื่องซึงริ งดไม่ปล่อยหมาออกมาเดินเล่นอยู่นานเชียว ตอนนี้เริ่มพาเหรดกันออกมากัดจียงให้ได้แผลอีก

 “กูจะเป็นมะเร็งตายเพราะรังสีแกมม่าที่ออกมาจากตัวพี่เขาแล้วเนี่ย มึงมาเปลี่ยนที่กับกูเลยมา” แทยังกระซิบ

 “แทยัง” เทมโปเรียก แทยังสะดุ้ง.....จียงแอบเบ้ปาก ไงล่ะทำมาเป็นว่ากู~ไอ้กร๊วก เห็นมะมึงยังสะดุ้งเลย

 “ฮะ?”

 “ฉันขังไอ้ซึงริกับแดซองไว้ในรถ....นายเอานี่ไปที” เทมโปยื่นกุญแจรถตัวเองให้ แทยังรับมา “นายขับรถฉันกลับเอาไอ้พวกนั้นไปด้วย ถ้านายเมาให้แดซองขับแล้วกัน ส่วนรถนาย เดี๋ยวฉันจะขับกลับให้เอง...”

“แล้วอย่าให้ซึงริเข้ามานะถือว่าช่วยพี่แล้วกัน พี่จะอยู่อีกซะหน่อย........มีเรื่องต้องเคลียร์” เสียงนิ่งๆหน้าเรียบๆบอก แทยังพยักหน้า ส่วนจียงเสียวสันหลังวาบ

แทยังมึงอย่าไปนะ...มึงได้ยินไหม ไอ้เทมป์บอกจะเคลียร์ กูกลัวว มึงอย่าไปนะ มึงอย่าปายยยยยยยยยยยยย....!!!

โวยวายในใจแต่หน้ายังสงบนิ่ง  ไอ้แทยังไอ้เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดมันเดินออกไปแล้วแถมยังสะบัดมือที่จียงรั้งไว้อีกต่างหาก ฮือออ ค่าบินไปเนปาลเท่าไหร่วะ ควอนจียงจะไปยอดเขาเอเวอร์เรสจริงๆนะ

แล้วพอแทยังเดินออกไปยูบินก็หันไปบอกว่าเดี๋ยวตัวเองกับลีน่าจะไปบอกผู้จัดการร้านว่าจะเปลี่ยนไปนั่งห้องวีไอพี เพราะว่าตั้งแต่จียงกับเทมโปมานั่ง คนก็มองมาเพราะจำได้ว่าเป็นนักร้อง....เห็นหลายสายตามองมาเลยชักอยากจะเปลี่ยนที่นั่ง

จียงอยากบอกเหลือเกินว่าไม่จำเป็น ไม่เอา! อย่าไป อย่าทิ้งเขาไว้กับมันสองคน ม่ายยยยยยยยยยย

เป็นอีกครั้งที่จียงโวยวายแค่ในใจ แทบอยากจะร้องไห้เมื่อสองสาวเดินลุกไปแล้ว ตอนนี้เลยเหลือเขากับเทมโปสองคน กับบรรยากาศกดดัน

ใจเย็นๆจียงแกไม่ผิด แกแค่ออกมาเที่ยว ใช่! เขาไม่ผิดเลยนี่หว่า ที่เจอยูบินก็เป็นเรื่องบังเอิญ ส่วนเรื่องที่มองผู้หญิงคนอื่นก็....ก็....ก็ช่างมันเถอะ  แล้วเรื่องที่เขาบอกว่ายังไม่มีแฟนอันนั้นก็....ก็ช่างมันอีกเหมือนกัน

จริงๆแล้วนะ เขาต้องโกรธมันอยู่ดิ ไอ้เทมป์มันจุดไฟแล้วเอาน้ำราด ทำให้อยากแล้วจากไป ใช่! จริงๆแล้วตอนนี้เขาต้องงอนมันอยู่นี่หว่า เหตุผลของการหนีมาเที่ยวเพียงเพราะเขาโกรธที่เทมป์มันซื่อบื้อนี่หว่า แล้วทำไมตอนนี้สถานะมันกลับกันแบบนี้วะ!!

 “นายโกรธอะไรฉันก็ไม่อธิบาย นี่ยังหนีมาพบแฟนเก่าอีกอย่างนั้นเหรอ” ในที่สุดเทมป์ก็พูดขึ้นมาทำลายความเงียบอันน่าอึดอัด ไม่ใช่น้ำเสียงตัดพ้อ ไม่ใช่น้ำเสียงน้อยใจ.... นี่มันโกรธเลยแหละ

“อะ....เอ่อ....”  จียงได้แต่อึกอัก....เขาอธิบายได้ว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญ แต่พอเห็นสายตาเทมป์แล้วก็อึ้งจนอะไรในหัวมันหายไปหมด

 “วันนี้แลกเบอร์ไปได้กี่คนแล้วล่ะ....นายยังไม่มีแฟนนี่ใช่ไหม?” ไม่อยากจะถามแบบนี้หรอกนะ ถามเองก็ปวดใจเองไม่ใช่หรือ คิดว่าเขาจะคิดอย่างไรได้บ้าง คิดว่าชเวซึงฮยอนที่เงียบไปจะโกรธขนาดไหน

จียงกับแฟนเก่า....อยู่ด้วยกันแล้วจะให้เขาคิดยังไง แล้วยังผู้หญิงพวกนั้นที่ยิ้มให้จียงอีกล่ะ ยิ่งไปกว่านั้นทำไมถึงพูดว่ายังไม่มีแฟน..

เขาไม่ได้เพิ่งชอบจียงเสียเมื่อไหร่ ก็ชอบมาได้ระยะนึงแล้ว

ตอนที่ไม่ได้ตัดสินใจบอกความรู้สึกไป พอจียงจีบใครเวลาออกมาเที่ยวด้วยกันเขาก็ไม่มีสิทธิ์จะไม่พอใจอยู่แล้ว ได้แต่เก็บความรู้สึก ถึงจะรู้สึกหึงหวง...แต่เขาไม่ใช่เจ้าของนี่ ก็ได้แต่มองจียงแลกเบอร์ไปอย่างเดียวทำอะไรไม่ได้

แต่นี่เราไม่ได้ใจตรงกันแล้วหรือ...ทำไมจียงยังมองคนอื่น แถมยังไม่คิดจะอธิบายอะไร ถ้าไม่มีแฟน แล้วชเวซึงฮยอนมันเป็นตัวอะไร?

“ตกลงว่าเรา...รัก...เหมือนกันหรือเปล่าจียง” เสียงทุ้มเอ่ยถามทั้งๆที่เริ่มกลัวคำตอบ เคยถามไปครั้งนึงแล้วแต่ก็ไม่ได้คำตอบ

“คือ....” อ่าฮึก...ฮึก ทำตัวไม่ถูกแล้วอ่ะ จียงไปต่อไม่เป็นแล้วจริงๆ 

พอดีกับที่ยูบินกลับมาพอดีพวกเขาเลยเดินไปห้องวีไอพีกัน  คนตัวโตเดินนำโดนไม่หันมามองเลยซักนิด โกรธจริงๆด้วย ทำไงดีวะ ทำไมเรื่องมันพลิกมาเป็นแบบนี้ได้ล่ะ          

ลีน่านั่งรออยู่ในห้องอยู่แล้ว เทมโปก็เดินตามเข้าไป จียงเดินหงอยๆตามเข้ามา...ฮือออ ทำไงดีวะ กูไปไม่เป็นแล้วเนี่ย ตลกไม่ออกแล้ว เทมป์มันเครียดอ่ะ...ทำให้จียงรู้สึกผิดไปด้วยจริงๆ

 “จียงเดินเร็วๆสิ มานั่งข้างๆฉันดีกว่า มีเรื่องจะคุยตั้ง....อ๊ะ” ยูบินที่ตอนแรกเดินเข้าไปควงจียงและกำลังจะฉุดให้แฟนเก่านั่งลงข้างๆกลับโดนเทมโปดึงจียงให้ออกมา

ไม่อยากให้แตะ....ไม่ชอบ!

ถึงจะเป็นแฟนเก่า เขาก็ไม่ชอบ...มือใหญ่คว้าข้อมือจียงกลับมาและจะดึงให้จียงนั่งลงข้างตัวเอง แต่ร่างบางกลับสะบัดมือออกจากการจับของเทมโปทันทีที่มือใหญ่คว้าข้อมือ

ไม่ได้ตั้งใจ มันแค่ตกใจเฉยๆ พอยิ่งเห็นสายตาตกใจของเทมป์ยิ่งเสียใจที่สะบัดออก ก็มัน...ก็มัน....มัน...

ทำไม?..... เทมป์นิ่งทันทีมองจียงที่สะบัดเขาออกอย่างมีคำถาม ทำไมหรือ...?
กลัวว่าแฟนเก่าจะเข้าใจผิด ยังมีเยื่อใยหรือยังไง...?
ยิ่งจียงหลบตา เขาก็ยิ่งโกรธ...ทำไมมันหงุดหงิดได้ขนาดนี้ ทำไมในอกมันแทบระเบิดได้ขนาดนี้


หึง....หวง....โกรธ....ไม่พอใจ……

หรืออาจจะน้อยใจ รุมสุมในอกจนแทบบ้า

เขาไม่รู้หรอกว่าต้องอ้อมยังไง การทำอะไรอย่างอ้อมๆมันทำยังไง  

ความรู้สึกเขาตรงไปตรงมาเสมอ....

และการกระทำของเขามันก็ตรงกับความรู้สึกทุกครั้ง

หลายครั้งที่น้องๆเคยบอกว่าเขาน่ะตรงเกินไป….ก็แล้วทำไมต้องอ้อมล่ะ?

ถ้ารู้สึกว่าอยากบอกว่ารักเขาก็จะพูดมันออกเลยให้ฟัง

ถ้าอยากจูบเขาจะจูบ ถ้าอยากจะกอดเขาก็จะกอด

ถ้ารู้สึกยังไง เขาไม่อยากจะเก็บมันไว้.......

เขารู้แต่วิธีแสดงออกให้ตรงกับที่รู้สึกเท่านั้นแหละ...

 

เพราะอย่างนั้นถ้าโมโหจนอยากแสดงความเป็นเจ้าของ…

ชเวซึงฮยอนก็รู้วิธีแสดงออกแค่เพียงวิธีเดียว

ข้อมือบางโดนดึงเข้าไปหา คนที่มันเสียศูนย์ทำอะไรไม่ถูกอยู่แล้วพอเดินดึงแต่นิดหน่อยก็เลยเอนไปหาทั้งตัวทันที ก่อนที่มือใหญ่จะเชยคางจียงขึ้นแล้วทำอะไรบางอย่าง...บางอย่างที่ทำให้รู้กันไปเลย


....ว่าควอนจียงน่ะเป็นของใคร....

 
   

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


เอ๊ะ....หรือเขาจะโดนพี่เบ็คกี้หลอกวะ?

เพิ่งระลึกได้ตอนเท้าเหยียบชั้นที่ 20 เอิ่มชเวดองอุคนี่แกมาถึงนี่เชียวหรือ หรือกูจะโดนหลอกวะ...

”เคาะเลย เคาะเสร็จแล้วต่อยหน้าเลย.....ไม่ก็ด่าก่อนก็ได้ ด่าไปเลยไอ้หล่อเฉพาะตอนใส่แว่น!...ไอ้กร๊วกกล้ามควาย ไม่ก็.....เอ๊ะ พ่อไอ้แทบินมันชื่ออะไรนะ”….นี่พี่กะเล่นด่าล้อชื่อพ่อเลยหรือ? =___= เบ็คกี้ดูสนุกกับการพยายามสรรค์หาอะไรมาให้เขาด่าพี่แทบิน

ตาคมจ้องมองบานประตูสีขาวที่ไม่ต้องระลึกนานก็จำได้ว่ามันเป็นประตูห้องพี่แทบิน...มือค้างง้างจะเคาะมาร่วม 5 นาทีก็ยังตัดใจเคาะไม่ได้

แล้วถ้าเคาะจะหาว่ามาง้อป่ะวะ อุตส่าห์ขึ้นมาถึงชั้น 20 เฮ้ย แม่ง....มันดูเสียเซลฟ์อ่ะมาหาเขาถึงที่

“เมื่อยแล้วว่ะ เคาะซะทีสิวะ” เออ นี่กูขาสั้นไม่ได้แปลว่ากูจะปวดกล้ามเนื้อน้อยลงนะ เคาะซะที ยืนนานๆมันเมื่อย!

แผนเขาจะได้บรรลุเสียที พอแทบินมันเปิดประตูมาว่าใครเห็นเป็นไอ้ดองอุคใช่มะ พอไอ้ดองอุคมันต่อยจริงไอ้แทบินมันคงไม่อยู่เฉยหรอก ซองเบคคยองก็จะทำทีเป็นเนียนหนีออกไป แล้วไอ้เด็กดองอุคมันก็จะโดนลากเข้าไปเคลียร์ในห้องทั้งคืน

วะฮ่าฮ่า นี่แหละ แผนการอันแยบยลของซองเบคคยอง ฮ่าฮ่าฮ่า ตบจูบๆ! มันต้องแบบนี้!!

 “ไม่เอาแล้วดีกว่า” ทำท่าจะยกเลิกแผนการแล้วหมุนตัวกลับ เบ็คกี้คว้าเสื้อน้องชายเอาไว้

“จะไปไหนอย่าป๊อดดิว้า....มานี่เคาะให้เลยดีกว่า” ไม่พูดเปล่า ว่าแล้วคนตัวเล็กก็จัดการเคาะประตูเสียเลย

  ยื้อยุดฉุดลากไอ้ดองอุคอยู่หลายวินาทีเลย ก็มันทำท่าจะเดินหนีลูกเดียวเลยอ่ะ กว่าประตูบานขาวจะเปิดออกซองเบคคยองแทบหมดแรง

“หืม....มาหาใครหรือคะ”

ไอ้ล่ำกล้ามควายทำไมกลายเป็นสาวแรกแย้มผมสีทองได้วะ เบ็คกี้กระพริบตาปริบๆมองคนตาสีฟ้าสวยในชุดนอนอย่างงงๆ...เอ๊ะ ซองเบคคยองพยายามดูป้ายห้องอีกที....นี่มันก็ห้องไอ้แทบินไม่ใช่หรือวะ

แล้วเบ็คกี้ก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างลอยมาจากภายในห้อง...

 “ใครมาหรือฮันนี่~...”

เสียงไอ้แทบิน! แล้วว่าไงนะ.....ฮันนี่???

อ้าว อ้าว อ้าว ไอ้แทบินมึงมีกิ๊กหรือนี่!!! เบ็คกี้ตาโตอย่างตกใจ....ซวยแล้ว!! หันไปมองไอ้คนที่มาด้วยอย่างตกใจ...

อย่าต่อยผู้หญิงนะมึง!!

กำลังคิดอยู่ว่าไอ้ดองอุคมันจะจัดการยังไง แต่นี่มันกลับนิ่ง..

จะไม่ให้นิ่งได้ยังไง....เพราะเขาจำได้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร เพราะต่อให้อยากลบไปจากหัวก็ไม่ออกซักทีภาพๆนั้น...

นี่น่ะหรือคนที่พี่บอกว่าจำไม่ได้....นี่หรือที่บอกว่าจูบกับใครก็ไม่รู้ไม่รู้จัก

ท่ามกลางคนที่ยังตกตะลึงอยู่

 “อ้าวพี่เองหรือ....” แทบินน่ะเองที่เดินออกมา... ร่างสูงถามอย่างแปลกใจ

 “ดองอุค.....ทำไม....” ยังพูดไม่ทันจบประโยคคนที่เพิ่งโผล่หน้าออกมาก็หน้าหันอย่างรุนแรง

เบ็คกี้ตาโตหันไปมองไอ้ดองอุคที่กำลังกำหมัดแน่น...

อ๊ากกก แมร่มเอ๊ย....ยุให้ต่อยมันก็ต่อยจริงด้วยว่ะ!!

“เฮ้ยๆๆ ประณีประนอมนะพี่น้อง...สามัคคีคือพลัง....” เบ็คกี้ชะงัก...กะจะฮาให้เบรรยากาศดีขึ้น แต่ก็มีเหตุให้ตกใจจนพูดไม่ออก

ริมฝีปากไอ้แทบินเลือดซิบอันนี้ไม่เท่าไหร่ไม่ค่อยตกใจ แต่ไอ้น้องชายคนที่เพิ่งออกหมัดใส่เมื่อกี้กำลังน้ำตาไหลนี่แหละที่อึ้งที่สุด

 “ไปตายซะอิมแทบิน!!”

 
   


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

มือสวยปาดน้ำร้อนๆออกจากขอบตา กดรัวปุ่มลิฟท์ที่แม้จะรู้ดีว่ากดไปซ้ำๆเท่าไหร่ก็ไม่ได้ทำให้ลิฟท์มาเร็วขึ้น...

ไอ้น้ำตาบ้าจะไหลลงมาทำไมวะ...อ่อนแอว่ะดองอุค! ใครใช้ให้แกร้องไห้วะ!!

 “โธ่เว้ยยยย!!!!!”  

ถีบประตูลิฟท์ดังโครม  แล้วใช้แขนปาดน้ำตาที่คลอปริ่มๆอยู่ขอบตา  ห้ามร้องนะ! บอกตัวเองว่าอย่าร้องๆ  แต่น้ำตาบ้านี่มันไม่ยอมร่วมมือสักนิด  พาลจะไหลอยู่เรื่อย   อะไรวะดองอุค! แกมันบ้าไปแล้ว!!

เขาไม่ใช่พวกบ้าบอคิดเล็กคิดน้อยเพียงเพราะเห็นผู้หญิงมาเปิดประตู หรือเห็นว่าพี่แทบินเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าฮันนี่หรอกนะ...ไม่ได้ร้องเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นั้น

แต่มัน....ไม่เหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมา   เป็นครั้งแรกที่รู้สึกจุกลึกๆจนอยากจะร้องไห้  เป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้

แต่มัน...จุก...ทำไมยังยิ้มออกมาได้อีกทั้งๆที่เขาว้าวุ่นขนาดนี้  ทำไมยังยิ้มได้อีกทั้งๆที่ทิ้งกันไว้กลางทาง ทำไมยังยิ้มได้อีก? ไม่ได้สนกันเลยใช่ไหมว่าเขาจะเป็นยังไง หรือเพราะเบื่อแล้วที่จะตามเอาใจคนเอาแต่ใจกันแน่

โกหก... ไหนบอกว่ารอได้ไง...ไหนบอกว่าต่อให้เอาแต่ใจกว่านี้ก็ทนได้...ไหนบอกว่ารักไม่ว่าจะยังไงก็ตาม...แล้วทำไมล่ะ?

ใช้แขนปาดน้ำตาตัวเองอีกครั้ง เจ็บใจ! เกลียดตัวเองที่ปล่อยให้พี่แทบินเข้ามามีอิทธิพลกับความรู้สึกขนาดนี้ ทำไมต้องแคร์ด้วยวะ เขาเลิกรักก็ไม่ตายซะหน่อย !!

 “ดองอุค!…”

เสียงเรียกพร้อมๆกับเสียงฝีเท้าของคนที่รีบวิ่งตามมาดังก้องไปทั่วทางเดิน ใบหน้าเข้มเริ่มโล่งใจเมื่อเห็นคนที่เพิ่งฝากรอยหมัดไว้ยังไม่ทันได้ไปไหน...

กำลังจะไปถึงตัวอยู่แล้ว แต่ลิฟต์เจ้ากรรมก็ดันมาถึงพอดี ทันทีประตูลิฟต์เปิดออก ขายาวๆของคนที่จะหนีก็รีบเดินก้าวเข้าไปทันที แต่ยังไม่ทันจะได้เข้าไปเต็มตัวก็ถูกมือใหญ่ดึงกระชากออกมา สองแขนใหญ่ใช้แรงไม่มากมายนัก...แทบินรวบตัวน้องชายเอาไว้ในอ้อมกอดแน่น...

 “ปล่อย!….ปล่อยผม!” ดิ้นขลุกขลักในอ้อมอก….แต่ยิ่งดิ้นร่างสูงก็ยิ่งกอดกระชับแน่น ยิ่งดึงดันจะให้ปล่อย...แทบินก็ยิ่งออกแรงกักขัง  ออกแรงอยู่ไม่ถึงนาทีดีคนสูงกว่าพอเห็นคนในอ้อมกอดนิ่งไปเลยคลายอ้อมกอดออกหลวมๆอย่างชะล่าใจ

 “นี่แหน่ะ!!!!” พอเห็นแทบินเผลอ ดองอุคเลยเลยกระแทกคอนเวิสต์ลงบนรองเท้าผ้าใบสีดำของแทบินอย่างแรง เล่นเอาคนตัวสูงสะดุ้งโหยงปล่อยมือที่กอดรัดออกแล้วกระโดดเหยงๆอย่างเจ็บเท้า

 “โอ๊ย ดองอุค!!”

ปล่อยให้โอดครวญไปไม่สนหรอก คนจะหนีรีบวิ่งไปที่บันได ก่อนที่แทบินจะวิ่งเขยกๆตามไปอย่างติดๆ

 “ดองอุค!!” แทบินตะโกนเรียกชื่อคนวิ่งหนีขณะวิ่งบันไดตามลงมา  พร้อมๆกับที่ตัวเขาเองก็รีบวิ่งตามลงมาเหมือนกัน

 “หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ….แฮ่ก…ถ้ากล้าลงไปอีกชั้นนะ…” แทบินชะโงกหน้าเกาะราวบันได หอบหายใจหนัก...ไอ้การที่ต้องวิ่งไปกะเผลกไปนี่มันผลาญพลังงานไม่ใช่เล่นนะ

“ไม่! พี่ไม่มีสิทธิ์มาสั่งผมนะ!” ดองอุคที่ยืนอยู่ตรงบันไดคนละชั้นตะโกนกลับมาอย่างโกรธๆ

 “เฮ้ย! หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ…ถ้าพี่จับนายได้ล่ะน่าดู!!” แทบินเริ่มคาดโทษเมื่อเห็นดองอุคทำท่าจะวิ่งลงไปอีกชั้น…ให้ตาย จะวิ่งไปอีกกี่ชั้นกันเนี่ย!!

 “ทำไมผมต้องฟัง อย่ามาสั่งนะ!!!”  ไอ้เหนื่อยมันก็เหนื่อยอยู่หรอกนะ แถมมาวิ่งหนีแบบเด็กๆใช่ว่าเขาจะชอบเสียที่ไหน แต่ยิ่งพอได้ยินคนวิ่งไล่สั่งให้หยุด ไอ้คนมากศักดิ์ศรีก็ชักยอมไม่ได้ เรื่องอะไรจะหยุด! หยุดก็กลัวดิวะ!!!

อยากตามดีนักก็เอาซะให้พอ!! ถ้ามีปัญญาน่ะนะ สังขารมันไม่ให้หรอกอิมแทบิน!!

แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นอย่างที่คิดเสียเท่าไหร่ เพราะคราวนี้ดูเหมือนแทบินจะวิ่งเร็วขึ้นมาก ลงไปอีกเกือบ 3 ชั้นในที่สุดคนตัวสูงก็วิ่งตามทัน มือใหญ่คว้าจับคนดื้อไว้แล้วดึงเข้ามาในอ้อมแขน ดองอุคดิ้นขลุกขลักสิ้นท่าไปไหนไม่รอด

เสียงทุ่มนุ่มพูดแผ่วเบาข้างหูพร้อมๆกับเสียงหอบหายใจที่แหบพร่า….

“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าถ้าตามทันจะโดนทำโทษน่ะ”

ไม่รอให้คนตรงหน้าได้เปิดปากอะไรอีก แทบินก็ดันคนดื้อติดชิดกำแพง มือใหญ่เลื่อนขึ้นมาประคองใบหน้า ก่อนจะดึงเข้ามาประกบจูบที่ริมฝีปากร้อนอย่างไม่ต้องให้ทันตั้งตัว คนโดนรุกรานทำตาโตส่งเสียงประท้วงในลำคอ เสียงอึกอักขัดขืนเกิดขึ้นพักใหญ่

จากรุนแรงก็ค่อยๆเป็นนุ่มนวล….คนสิ้นฤทธิ์แทบทรุดลงไปกองกับพื้นเมื่อคนเป็นพี่เริ่มเปิดปากอิ่มด้วยลิ้น ภายในปากพวกเขาสัมผัสกันแผ่วเบา…อ่อนโยน...เป็นเวลาอยู่นานพอควรเหมือนกันกับการทำโทษของพี่ชาย…

 

ไม่ใช่จูบกันครั้งแรกหรอกนะ

แต่ก็ไม่บ่อยครั้งที่เขากับพี่แทบินจะจูบกัน

มันน้อย....จนแทบนับครั้ง เพราะอย่างนั้นมันเลยไม่ชิน

ไม่ชินซักทีกับอาการหายใจติดขัด.....แบบนี้

 “อือออ....” คล้ายคนในอ้อมแขนจะขาดอากาศหายใจแทบินเลยยอมผละออกมา

“ไหนบอกพี่ซิ....โกรธอะไรกันนักหนา หืม” คิดหาคำตอบไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่เมื่อแทบินถอนริมฝีปาก คนตัวสูงกอดลูบไล้หลังประเหลาะถามเสียงเบาข้างหู

นึกไม่ออกจริงๆว่าไปทำอะไรให้อีก หรือว่าโกรธกันเรื่องที่ทิ้งกันกลางทาง
ก็นั่นเพราะดองอุคเองไม่ใช่หรือที่บอกให้เขาออกไปจากชีวิต

อิมแทบินโกรธไม่เป็นหรือ....น้อยใจบ้างไม่ได้หรืออย่างไร

อยากทำให้รู้ว่าก็มี ‘ความรู้สึก’ เหมือนกันบ้างไม่ได้เหรอ?

ก็รู้ว่าคนเอาแต่ใจก็มักเอาแต่ใจแบบนี้ และเขาก็ยอมมาตลอด...แต่บางที...ถึงจะทนได้แต่มันก็มีขีดจำกัดของมันเหมือนกัน....

แต่....ถึงจะน้อยใจก็เถอะ แล้วดูซิสุดท้ายเขาทำอะไรได้ ตอนนี้ก็ต้องมาง้อเหมือนเดิม  วิ่งตามลงมาเกือบ 6 ชั้นแบบนี้...คิดแล้วก็ขำตัวเอง ทำไมต้องยอมใครถึงขนาดนี้ด้วยวะอิมแทบิน

“ตกลงว่าโกรธอะไรพี่?”

“ก็.....” คนหมดแรงพูดงึมงัมกับอกอุ่น.....จับรั้งเสื้อคนตัวสูงกว่าไว้อย่างแบบยึดเกาะ.....บ้าว่ะ!….ทำไมต้องใจเต้นจนทำอะไรไม่ถูกแบบนี้ด้วยวะ!!

“หืมม์”

“ก็…”  ซ่อนใบหน้าไว้กับอกกว้าง...เสียฟอร์มว่ะ ทำไงดีตอนนี้หน้าต้องแดงมากแน่ๆเลยดองอุค!

 “ก็…”

“ขืนยัง ‘ก็’ พี่จะอุ้มไปอธิบายที่อื่นนะ”

พอเห็นอีกคนยิ้มกรุ้มกริ่มเหมือนสนุกก็ชักโมโห ก็คนมัน...มันเขินนี่หว่า! ทั้งโกรธทั้งเขินเลยออกแรงดันตัวพี่ชายออกไป แต่ก็โดนร่างสูงเอนตัวกดไว้อย่างจงใจจะบอกว่าห้ามไปไหน...ขยับชิดตรึงให้คนดื้อชิดกำแพงอยู่แบบเดิมไปไหนไม่ได้...

รู้สึกตัวอีกที ใบหน้าก็อยู่ห่างกันแค่คืบ ดวงตาสีอ่อนประชิดใกล้จนหน้าร้อน...ร้อนจนรู้สึกได้ อยากจะพูดอะไรต่อว่าแต่มันกลืนหายไปในลำคอเสียหมด เลยได้แต่นิ่งเงียบปล่อยให้อีกฝ่ายจ้องมอง มองจนทนจ้องตาตอบไม่ได้น่ะแหละ

รีบแกล้งเปลี่ยนสีหน้าทำเหมือนตัวเองเป็นต่อ คนเขินรีบทำสีหน้าเคร่งแล้วประกาศดังลั่น

“ก็เพราะพี่โกหกผม!!”

“พี่โกหกอะไรกัน”

“หลายเรื่อง!”

“เช่น?”

“พี่จูบกับคนอื่น แล้วพี่โกหกผมว่าไม่รู้จักคนคนนั้น!”

         “โอเคพี่ผิด”

 ยอมรับโดยง่าย แต่อิมแทบินมีเหตุผลเป็นของตัวเอง เขามีเหตุผลที่โกหก และที่จริงเขาก็คิดว่าถึงจะไม่บอกความจริงก็คงจะไม่เป็นอะไรเพราะเรื่องจริงนั้นมันไร้สาระมาก เลยไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะเก็บเอามาคิดมาก

         “ถ้าดองอุคหายโกรธพี่แล้ว พี่จะพาไปแนะนำให้รู้จักดีไหม ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร? แล้วทำไมพี่ถึงต้องโกหก”

แทบินพูด แต่ดูเหมือนน้องชายก็ไม่ได้ติดใจเอาความอะไร เพราะตั้งแต่ได้ยินคำว่า ‘โอเคพี่ผิด’ ก็ดูท่าทางจะอารมณ์ดีขึ้นมา

ของมันแน่สิ อิมแทบินต้องเป็นคนผิดอยู่แล้ว ชเวดองอุคเคยทำอะไรผิดเสียที่ไหนล่ะ!

 “แล้วโกรธอะไรพี่อีก?”

 “พี่จูบกับเทมโป!” ตอบทันควัน ไปจูบกับเทมโปประชดแบบนี้ไม่ได้หึงหรอกนะ แต่เสียหน้าน่ะ! หักหน้ากันชัดๆ!!

 “ก็ดองอุคไปจูบจียง”

 “แล้วไงล่ะ!” ทำท่าจะชักสีหน้า อ้าว! มันเหมือนกันไหมล่ะ มันเหมือนกันไหม! เอามาเปรียบเทียบกันได้ไง จูบจียงแล้วไง  เขาผิดตรงไหนห๊ะ!!

 “โอเคพี่ผิด” รีบพูดพอเห็นคนตรงหน้าจะโวยวาย แอบอมยิ้มเมื่อเห็นคนเอาแต่ใจดูจะพอใจ ‘โอเคพี่ผิด’ ช่วยชีวิตไว้ได้จริงๆ ก็แน่สิ ชนะไว้ก่อนชเวดองอุคก็ไม่ขออะไรแล้ว~

 “พี่ดุผม! แถมทิ้งผมไว้กลางทาง...!”

เริ่มได้ใจเลยใส่ใหญ่ แทบินฟังแล้วชักอยากจะเตือนความจำเรื่องที่คนตัวดีตะโกนบอกว่าให้เขาออกไปจากชีวิตจริงๆ ท่าทางจะลืมไปแล้ว นั่นน่ะ...น้อยใจเสียใจไม่ใช่เล่นนะ แต่ก็เหมือนเดิม แทบินรู้ว่าพูดไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะอย่างนั้น....

“โอเคครับที่รัก...พี่ผิดจริงๆ”

“มีอะไรจะพูดอีกไหม”

นิ่งคิดคดีให้พี่ชายอยู่นานก่อนจะส่ายหน้า

“ไม่มีแล้ว!” ดองอุคชักสีหน้า อะไรวะ ยังยิ้มอีก!! ไหนว่าผิด ผิดก็ทำหน้าสำนึกสิ! สำนึก!

“งั้นก็ดี ฟังพี่พูดบ้างดีไหม” แทบินเชยคางคนหน้าบึ้งขึ้น...แววตาที่สะกดไว้นั้นหวานเชื่อม

 “พี่ยอมรับผิดทุกอย่างเลย ถ้าดองอุคจะพอใจนะ....”

พี่ๆชอบบอกว่าเขาน่ะตามใจดองอุคจนเกินไป...จริงแล้วเขาไม่ใช่คนยอมใครง่ายๆ แต่ก็ไม่ได้คิดว่าเป็นการเอาศักดิ์ศรีมาทิ้งถ้าจะยอมคนตรงหน้า....

ถ้าทำแล้วพอใจทำไมต้องขัดใจ...ถ้ายอมตามใจแล้วดองอุคอยู่กับเขาทำไมต้องไม่ทำ...ยิ่งถ้าทำแล้วมีความสุข เขาก็ยิ่งไม่มีเหตุผลที่จะต้องไม่ตามใจคนตรงหน้าไม่ใช่หรือ

นั่นแหละเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงยอมดองอุคนัก...

“แล้วพี่ก็ไม่ใช่คนขี้โกหกนะ....” ยังติดใจเรื่องนี้อยู่ ดูซิมาบอกว่าเขาโกหก แถมบอกว่าหลายเรื่องแต่ก็เห็นพูดมาแค่เรื่องเดียว....

“พี่อาจจะไม่ได้บอกความจริงเรื่องจูบนั้น แต่เพราะพี่เข้าใจไปว่ามันไม่สำคัญ”

 “พี่ไม่เคยโกหกนายเลยซักครั้งรู้ไหมดองอุค ทุกครั้งที่พูด ไม่ใช่ข้อแก้ตัว ไม่ใช่คำโกหก เชื่อพี่…ก็แค่เชื่อพี่ ทุกครั้งที่พี่พูดมันเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น”

“แล้วยิ่งถ้าพี่บอกว่า......รัก........”

ร่างสูงโน้มลงมากระซิบข้างหู สัมผัสแก้มร้อนฉ่าด้วยปลายจมูกเบาๆ....

 “นี่ก็ไม่เคยโกหกเลยสักครั้งเดียว”

อยู่ๆก็เบนเรื่องมาบอกรักเสียอย่างนั้น....อิมแทบินไม่ใช่เล่นๆนะ...เขารู้หรอกว่าเวลาไหนควรหยอด หรือพูดยังไงจะสยบคนตรงหน้าได้...

อย่างเวลานี้ก็เหมือนกัน...

คนฟังหน้าร้อนวูบ…แดงระเรื่อไปกับคำบอกรัก ไรวะอยู่ๆก็พูดขึ้นมาเสียอย่างนั้น…อยากจะเก๊กหน้าเข้มเพื่อเปลี่ยนเรื่อง แต่มันก็เขินเกินกว่าจะทำได้....อึกอักไม่รู้จะพูดอะไร ก็จะให้พูดอะไรล่ะว้า....เจอแบบนี้ไปไม่เป็นแล้ววุ้ย~

เอนหัวลงซบกับอกแทบิน....คนตัวสูงอมยิ้มเมื่อเห็นอย่างนั้น ดูสิพอตามใจ พอเอาใจ พอบอกรัก...ดองอุคก็อ้อน....ถึงจะนานๆทีก็เถอะ....แต่เห็นแบบนี้แล้วอิมแทบินจะไม่ชอบได้ยังไง?

 “ยังมีอีกเรื่องนึงที่พี่โกหกผม....” พูดอู้อี้กับอกอุ่น แทบินเลิกคิ้ว

“พี่บอกว่าพี่เป็นของผม”

 “ถ้าพี่เป็นของผม...และถ้าผมเป็นเจ้าของพี่”

 “คราวหลังถ้าไปจูบใครพี่ต้องบอก...”

 “ไม่ ไม่ใช่! คราวหลังห้ามไปจูบใคร จูบประชดกับเทมโปก็ไม่ได้”

 “ถ้าผมโกรธต้องง้อ แล้วห้ามพูดว่าจะทำอะไรก็เรื่องของผมอีก...”

 “พี่ห้ามดุผมและทิ้งผมลงกลางทาง….”

“แต่ถ้าผมบอกว่าให้ออกไปจากชีวิต”

 

“ก็ห้ามออกไปเหมือนกัน....”

 

ยิ่งพูดก็ยิ่งมุดหน้าเข้าซ่อนในอกพี่ชาย...เขินว่ะ! พูดออกไปได้ไงวะ!

แทบินอยากจะหัวเราะให้คนเขินแต่กลัวว่าจะโดนต่อยกลับมาจนจุกเลยได้แต่อมยิ้มแล้วฝังจมูกลงบนเรือนผมนุ่มแทน

 “ครับ....ต่อให้เอาพี่เบ็คกี้มาเป็นตัวประกันบอกให้ออกไปพี่ก็ไม่ไปไหน”

 “ต่อไปนี้จะไม่ไปจูบใคร...ไม่จูบเทมโปด้วย พี่จะไม่ดุดองอุคและไม่ทิ้งลงกลางทางโอเคไหม?”

 “……….”

 “หายโกรธกันแล้วนะ....”

พยักหน้าหงึกหงักกับอกแทบิน คนตัวสูงพยายามจะเชยคางดองอุคขึ้นให้หันมาสบตาแต่ดูท่าจะไม่สำเร็จ

“นี่ถามบ้างสิ พี่เป็นของดองอุคแล้วเมื่อไหร่ดองอุคจะเป็นของพี่ล่ะ” คำถามสองแง่สามง่ามทำเอาคนมุดหน้าหนีเงยหน้ามาสบตาแล้วชักสีหน้าใส่

“อีกสิบปีรอได้ไหมล่ะ”

แทบินหัวเราะ แอบเอานิ้วไปไขว้กันด้านหลังแล้วตอบหน้าตาย

 “ดองอุคว่าไงก็ว่างั้น...เท่าไหนก็รอได้....”

สิบปีน่ะหรือ...?
มากไป...เขาเองก็ไม่ใช่พ่อพระขนาดนั้น จริงๆแล้วที่เขายอมดองอุคขนาดนี้น่ะนะ....ก็ไม่ใช่เพราะเป็นคนดีอะไรหรอกนะ จำไว้แล้ว จดไว้หมดแหละ...คิดไว้แล้วว่าจะเอาคืนแค่ไหนถึงจะดี...

รอวัน ชเวดองอุคเป็นของอิมแทบินเมื่อไหร่....

จะเอาคืนให้ร้องไม่ออกเลย....

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++

 

 

เคยดูละครไหม?

นึกออกรึเปล่า เวลาพระเอกมันหึง มันโกรธ มันจะทำอยู่อย่างหนึ่ง เห็นได้ในเกือบทุกเรื่องเลยเอ้า!  ไอ้ที่มันชอบกระชากนางเอกมาจูบต่อหน้าคนเยอะแยะโดยไม่แคร์สายตาใครน่ะ ไม่ว่าจะที่สนามบิน กลางถนน ยันหน้าห้องน้ำ ต่อให้สายกี่คู่มองมาก็ไม่แคร์

เคยดูไหม? จียงเคยดูนะ...ดูตอนนั้นแม่งโคตรประทับใจเลยอยากจะบอก
โหย เท่ว่ะ มันดูไม่แคร์ใครดี อย่างแมนเลยอ่ะ เท่ชิบหายวายวอด โคตรพระเอก!
คอยดูเถอะ....ซักวันเขาจะทำแบบนั้นดูบ้าง!!

แต่ไอ้ที่บอกว่าอยากทำน่ะ...หมายถึงเป็นไอ้ที่กระชากมาจูบนะ =__= ไม่ใช่......ไม่ใช่แบบนี้โว้ยยย!!

ริมฝีปากเทมโปกดลึกช่วงชิงลมหายใจของจียงนานนับนาทีได้  มือใหญ่ยึดคางคนตัวเล็กไว้แบบบังคับ อีกมือก็รั้งเอวบางให้เข้ามาแนบชิด....ปกติจียงคงทำได้แต่เข่าอ่อนยอมให้คนตัวสูงทำตามใจ แต่ตอนนี้คนตัวเล็กกว่าพยายามจะผลักออก ไม่มีทีท่ายินยอมเลยซักนิด

อะไรวะ ทีในละครนางเอกมันยังผลักพระเอกได้เลย แถมสำเร็จด้วย แล้วทำไมมันไม่ง่ายแบบนั้นบ้างวะ!!~

มันไม่ได้น่าประทับใจเหมือนในละครเลยซักนิดนะโดนทำแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นๆเนี่ย คิดดูสิ....ควอนจียงเป็นใคร? ชเวซึงฮยอนเป็นใคร? พ่อค้าขายกล้วยปิ้งหน้าบริษัทวายจีหรือไง ถามหน่อยว่าบิ๊กแบงนี่เป็นวงด๊อกด๋อยมาจากไหน แร็พเปอร์สองคนมันเลยกล้ามาจูบกันกลางผับแบบนี้ ถึงห้องมันจะวีไอพีแต่พวกบริกรก็เดินเข้ามาได้นะเว้ย T T โฮ~ เทมโปมันใช้สมองหรือหัวเข่าคิดวะ ฮืออออ

ที่สำคัญมาจูบต่อหน้าแฟนเก่าด้วยอ่ะ....อันนี้ร้ายแรงในความรู้สึกที่สุด หักหน้ากันต่อหน้าแฟนที่หนีไปคบกับผู้หญิงแบบนี้ โกรธ โกรธมาก!! คิดดูสิ อย่างนี้แล้วเขาจะมองกูยังไงวะ ไอ้บ้า ไอ้...ไอ้! ฮือออออ

ทำท่าเหมือนจะขาดลมหายใจ เทมโปเลยยอมผละออกตามมือเล็กที่คอยแต่จะดันให้ออกห่างตลอด....คนที่พึ่งจะโดนปล่อยให้เป็นอิสระหอบหายใจหนัก....ตาขวางมองคนที่ยืนนิ่งอย่างโกรธๆ...โกรธเอี้ยๆ โกรธร้อยปีอย่ามาดีร้อยชาติ ควอนจียงโกรธเทมโป มาบังคับจูบกับแบบนี้ได้ยังไง ไม่ใช่เจ้าข้าวเจ้าของกันเสียหน่อย!!!!

"ตกลงเป็นฉันที่จริงจังคนเดียวใช่ไหม" เสียงจริงจังประกอบกับสายตาเย็นชาของคนข้างหน้าทำเอาจียงที่อ้าปากจะด่าถึงกับเหลือแค่อ้าปากพะงาบๆ

 

"ในหัวฉันมีแต่เรื่องนาย....."

 “เป็นเหมือนกันบ้างไหมจียง.....”

 

จียงนิ่ง....

การที่จียงแคร์เรื่องนี้มันผิดหรือ? ก็ต่อหน้าแฟนเก่าน่ะ...ผิดหรือไงเล่า ทำไมต้องมาพูดแบบนี้ด้วย...ที่เขาแคร์มันผิดหรือวะ.......ก็ลองมาเป็นเขาดูสิ.....ก็เรื่องแบบนี้มัน มัน....มัน....

เหมือนประสาทสมองจะเสียไปแล้ว ปากขยับพูดไม่ได้ดั่งใจ แต่ดูแล้วจะมีประสาทนึงทำงานดีเหลือเกิน

 “เฮ้ย จียงอย่าร้องไห้ดิ”

อะไร ? ใคร ? ใครร้องไห้ ไอ้บ้า คนอย่างกูไม่ร้องหรอก แมนๆอย่างกู ฮึก...กูไม่ร้องหรอกไอ้บ้า ฮึก...ฮือ ไอ้เหี้ยก็เพราะมึงน่ะแหละทำกูกดดันอ่ะ มาทำหน้าดุทำไมล่ะ มาทำเสียงจริงๆจังๆ ทำสายตาแบบนั้นทำไมล่ะ มึงเอาซะกูรู้สึกผิดเลยอ่ะ กูตั้งใจทำซักเรื่องไหมห๊ะ ไอ้เหี้ยเอ๊ย หน้าก็ดุ ตามึงโคตรดุเลย ยังมาทำเสียงดุอีก ฮืออออ ไอ้เทมป์บ้า กูโกรธมึง ฮือออ

 
          โดนรวบตัวเอาไปกอด โดนคนตัวโตกว่าพูดปลอบประโลมให้หยุดร้องก็ยิ่งรังแต่จะร้องหนักขึ้น ไอ้เทมป์ไอ้โง่ บ้านมึงไม่ได้สอนเหรอว่าคนร้องไห้ห้ามพูดว่าอย่าร้องไม่งั้นจะยิ่งร้องน่ะหา ฮืออออ

“ขอโทษจียง...ขอโทษ ฉันไม่บังคับแล้ว โอ๋ๆ...” ดูๆมันลูบหัวเหมือนเขาเป็นเด็ก เทมป์พูดขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า....

ขอโทษ ใช่สิต้องขอโทษแน่ มาดุใส่เขาขนาดนั้น ฮึก...ทำให้เขากดดันจนร้องไห้ ต้องขอโทษกันแน่สิ...

ปล่อยให้กอดอยู่นานเหมือนกันกว่าเลิกมีเสียงสะอื้นน่าอับอาย ดูสิแล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนร้องไห้ยังกับผู้หญิงแบบนี้น่ะหา!! คนตัวเล็กกว่าผลักอกคนตัวสูงออกอย่างแรง

 “ขอโทษ เลิกร้องนะ...” ยังจะพยายามเอานิ้วมาปาดน้ำตาให้อีก แถมเอาแต่พูดขอโทษไม่หยุด....

จริงๆเขาก็ขอโทษเหมือนกัน.....

ที่ร้องน่ะก็ไม่ใช่เพราะรู้สึกผิดอย่างเดียวนะ...

แต่รู้สึกว่าเทมป์มันรักเขามากแค่นั้นแหละ....

ทุกอย่างที่พูด ทุกอย่างในสายตาที่แสดงออก...

พอรู้สึกได้มันก็รู้สึกผิดด้วย ตื้นตันด้วย....อยู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาเลย

ร้องออกมาแบบไม่หยุดคงเป็นเพราะแบบนั้นน่ะแหละ...

......ตื้นตัน......ที่มารักกันมากมายขนาดนี้......  

 

 

 

   

แต่จริงๆ.... กูว่าคงเป็นเพราะกูกลัวมึงด้วยซะ 80 เปอร์เซ็นต์แหละนะ =__=

 

 

 

 

“ฉันก็รักนายเหมือนกัน” พูดเบาๆในลำคอ

“พูดว่าอะไรนะ....”

“พูดไปแล้ว! ไม่พูดแล้ว!” เดี๋ยวจะหาว่าเล่นตัว เออ ขอเล่นหน่อยเถอะ อายโว้ย อายมากเลยด้วย พูดไปแล้วไม่ฟังเองช่วยไม่ อ๊ะ..... อืมมมม จียงโดนคว้าเข้าไปประกบจูบ เทมโป....เมื่อกี๊ท่าทางจะได้ยินอยู่ใช่ไหมเนี่ย

ว่าแต่.......นี่นึกว่าอยู่กันสองคนหรือ? =_______=

 “น่ารักจัง!” ยูบินร้องขึ้นพร้อมกับทำตาระยิบระยับ จียงพอได้ยินเสียงก็ค่อยระลึกได้ว่ามีบุคคลที่สามและสี่ยังอยู่ และระลึกได้ว่าที่กูแอ๊บมาทั้งหมดมลายหายสิ้น คนตัวเล็กผลักออกเทมโปออก

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก ทำไงดี!!!!  นี่กูโชว์ไปกี่ซีนวะเนี่ย!!!

“อย่างที่เราคิดไว้ไม่มีผิดเลยเนอะลีน่า สองคนนี้เป็นแฟนกันจริงๆด้วยที่รัก!”

ลีน่าพยักหน้าหงึกๆแล้วยิ้มสนับสนุนคำพูดยูบิน ว่าแต่ลีน่านี่เป็นใบ้ป่ะวะ ไม่เห็นพูดอะไรเลยมาตั้งแต่เจอแล้ว แล้วอะไรนะเมื่อกี๊....

 “ที่รัก?”

ยูบินหัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าสงสัยของจียงกับเทมโป

 “แหม...ก็นี่แฟนฉันเอง” ยูบินหัวเราะ แถมยังหันไปหอมแก้มโชว์อีก “จียงอยากน่าแกล้งเอง ช่วยไม่ได้”

เห็นสีหน้าช็อคของแฟนเก่ายูบินก็รีบพูด

 “ก็จียงน่ารักนี่เลยน่าแกล้ง....อย่าโกรธกันเลยน้า~...”

ว่าไงนะ!!....แฟนงั้นเหรอ!!! ตกลงหมายความว่ายังไง ทั้งหมดที่แกล้งทำเป็นไม่รู้เพราะอยากจะแกล้งเขาหรอกหรือ!!

ฮะ...เฮ้ย!!!!!!!!!

ฟังแล้วอยากจะไปกระชากคอเสื้อเทมโป มึงเห็นม๊ายยยย เขาบอกว่ากะไว้แล้วมันหมายความว่ายังไงอ่ะ ฮือออ ทำไมเหรอ เขาดูตุ๊ดเหรอวะ เสียใจอ่ะ ทำไมต้องบอกน่ารักด้วย หล่อ จะเอาหล่อ กูหล่อ ฮือออ กะไว้แล้วว่าต้องเป็นแฟนกันหมายความว่าไง ไม่เข้าใจ ทำไมอ่ะ ฮึก~

 “ขอโทษด้วยนะคะซึงฮยอนที่แกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วยังทำให้หึงจียงอีก” หันไปขอโทษคนตัวสูง ที่ยังคงไม่เก็ทอยู่...เอ๊ะ ตกลงเกิดอะไรขึ้น ใครเป็นแฟนใครนะ (ทีงี้ล่ะแรมต่ำ)

 “เพราะอย่างนั้น นี่จะเป็นทั้งของขวัญและคำขอโทษของฉัน”

ยูบินยื่นแก้วไวน์ให้เทมโป...ร่างสูงรับมา

 “ดื่มเลยๆ นี่เป็นของขวัญพิเศษจริงๆนะ”

เทมโปดื่มจนหมดแก้ว...

 “ซึงฮยอนรู้สึกร้อนขึ้นมาหรือยัง” ยูบินหันไปถาม คนตัวสูงทำหน้าไม่เข้าใจก่อนจะเห็นสาวเท่แอบขยิบตาให้

ก็ยังไม่เข้าใจ....=____=  คือเป็นคนเข้าใจอะไรยากเฉยๆ ไม่ได้โง่นะ

ดีนะยูบินเป็นคนมีความอดทน เลยอธิบายอีกรอบ...

 “จริงๆแล้วแก้วนั้นน่ะ ตอนที่มาเปลี่ยนห้อง ฉันกับลีน่าแอบใส่อะไรพิเศษลงไปนะ...มันหาไม่ยากหรอกตามผับแบบนี้”

 “อะไรพิเศษที่จะทำให้จียงกับเทมโปสนุกกันทั้งคืนเลย....” สาวสวยขยิบตาให้อีกที เทมโปร้องอ๋อในใจ...ร่างสูงหัวเราะแล้วยิ้มออกมาเมื่อรู้เจตนา พอจะเข้าใจ....ข้างในนั้นไม่มีอะไร...แต่ถ้า….  

.....ยาปลุกเซ็กส์....ถ้าเขาทำเหมือนว่ามีสิ่งนั้นอยู่ในแก้วนี้มันก็คง.....

จียงทำหน้างง อะไรวะกูยังไม่เก็ท ยาถ่าย ยาบ้า ยานอนหลับ อะไรอ่ะ มึงอย่าเก็ทคนเดียวสิเทมโป แล้วเขาจะมีความสุขยังไงอ่ะไม่เข้าใจ

 “ซึงฮยอนคะ ถ้ามันออกฤทธิ์เต็มที่มันจะทรมานมากเลยนะ ฉันแนะนำ....แถวนี้มีโรงแรมค่ะ.....”

ไปทำไม ไปโรงแรมทำไม!! เฮ้ย อย่างนี้ไปโรงพยาบาลสิ ไปให้หมอล้างท้องดิวะ ไปโรงแรมจะช่วยอะไรได้ ไปทำไม ไม่เอาไม่ไป  เชื่อกูเทมป์ล้างท้องไม่เจ็บหรอก เดี๋ยวกูไปเป็นเพื่อน

เหมือนเสียงร่ำร้องในใจของจียงจะไปไม่ถึง เทมโปที่พออกพอใจกับของขวัญรีบลากจียงออกไป...โรงแรมแถวนี้งั้นหรือ...เอาตรงไหนดีนะ....

 “ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยย”

ศึกษามาเต็มที่แล้วคราวนี้แหละ....เทมโปไม่ปล่อยให้หลุดมือเป็นครั้งที่สองหรอก!!!

 

 

 

 

TBC

 

Comment

Comment:

Tweet

ชอบประโยคนี้อ่ะ โดน ๆ ๆ ๆ ๆ
เด็กวายจี...ความโง่อันเป็นกรรมพันธุ์ของค่ายมันก็เฉลี่ยมีกันทุกคนแหละว้า..
ฮามากอ่ะ

#205 By T.Be PiKaJuN on 2012-04-03 21:50

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ไม่ไหวเเล้ว อย่างนี้ต้องซื้อรวมเล่มมาเเล้วเนี่ย อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก หนูขอชุดนึงเซ่ะ!!!

#204 By robbyrubber on 2011-09-13 20:13

เสร็จแน่... จียง

ไอ้คุณเทมป์รู้วิธีแล้วด้วย.... ฮ่าฮ่า

#203 By DoNut_n (125.24.182.232) on 2010-06-10 15:40

อ๊ากกกกกกกกก ' โรงแรม หึหึ
เสร้จแน่ !! จียง 555555555555.

#202 By PP ' choi sueng hyun ♥ on 2010-05-07 19:12

กริ๊ดดดดด จีจี้นู๋ไม่เหลือบริสุทธ์แน่ๆ คิคิ*

#201 By ติ๊สส (125.26.251.182) on 2010-05-02 13:45

อ๊าย ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย~!!
สุดยอดเลยว่ะเทม
ทั้งทึ่มทั้งเจ๋ง ==?
5555555555.

ไปเลยๆๆ เล็ทโกทูโรงแรม >o<
ต้องขอบคุณยูบินและลีน่าจริงๆ !
ไม่งั้นเทมคงไม่ได้แอ้ม - -
5555555.

#200 By Nookber+ on 2010-04-16 00:45

เสร็จแน่นังจี

#199 By Mini on 2009-11-12 00:08

อิจฉาดองวุคงิ

อยากมีแฟนแบบแทบิน ตามใจตลอดเลย

#198 By Shinju on 2009-11-07 00:27

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

อยากจะกรี๊ดให้ตายไปเรยอ่ะ

ไม่ไหวแร้ววววววววววววววว

เทมจีน่ารักที่สุดในโลกกกกกกกกกกกกกกกกกก

#197 By (58.8.129.182) on 2009-02-26 23:18

ฟิคเทมป์จีเรื่องแรกของเราเลยนะ

หนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยคะ

ชอบบบบบได้ใจสุดๆๆๆ

big smile
เปงกำลงัใจให้นะ

เทมป์จีน่ารักได้อีก
big smile

#196 By dee (58.136.203.18) on 2008-10-06 15:16

ครึครึ ควอนจี....โดนหลอกอีกแล้ว 5555+

แฟนเก่าเธอนี่สุดยอดจริงๆ -*-

ว่าแต่ มักเน่น้อย.....ขับรถไม่เป็นก็อย่าท้าเค้าสิ-*-

โฮะๆ รีบๆ รู้ตัวนะจ๊ะopen-mounthed smile

เอิ่ม รูปแบบว่า...ได้ใจมากค่า

#195 By Guestzy~ (125.26.23.187) on 2008-10-05 22:48

อ๊างงงงงงงงง ฉ. ฉิ่งกำลังจะมาแย้ววววว

#194 By จีโป (125.25.72.25) on 2008-10-03 14:14

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก
รออ่านแบรินะคะ
แต่ไม่เป็นไร
พาร์ทหน้ายังมี อิอิ

ในที่สุดก็ลงเอยไปอีกคู่แล้วเน๊อะ
ยังไงคนเป็นพี่ก็ยอมเป็นคนผิดเอง
คนเอาแต่ใจเลยใจอ่อนซะที
แต่ยังแอบสงสัย
สาวผมทองคนนั้นเป็นใครกัน
พี่น้องหรอ??
ไม่น่าจะใช่นะ
แต่ช่ายเหอะ

ยูบินแน่มากกกกกกกก
ทั้งหมดนั้นแกล้งจียง
สงสารจีจริงๆ
แต่เท๊มก็สมหวังจริงแล้วเน๊อะ
เพราะจียอมพูดออกมาแล้วนี่นา

เหลือแทรี จะเป็นไงหนอ??

#193 By (118.173.174.181) on 2008-09-01 15:02

กร๊ากกก น๊าร๊ากกกก

#192 By Photoprince on 2008-08-28 22:17

ซาหรุปว่า แทยัง มักเน่ แดซอง ขับรถกลับบ้าน บีบี แบบปลอดภัยช่ายป่ะ โอ๊ะ แทเว่น ลงเอยกันด้วยดี ถึงแม้ 10 ปี ฮงก็รอเว่นได้ 555 ดีจัง มีพี่แบบนี้ อย่าบอกน่ะ พลอตเรื่องหน้า จะเอา แทกะมักเน่ มาแต่ง เป็นแนวๆๆนี้อ่ะsad smile sad smile คิดไม่ออกว่าจะเป็นไงนี๊ แต่ จีกะเทมโป คู่นี้น่ารักมากกกกกกกกกกก confused smile confused smile

#191 By KwonRiBB (58.137.99.74) on 2008-08-26 17:24

55555555555555555

มาถึงก้อขำ

วันนี้กลับมาอ่านที่บ้านและ

กว่าจะได้อ่านล่อซะ -*-

ชอบคู่พี่เว่นจัง หวานซะแต่ไม่อ้วกนะน่ารักดี

กลายเป็นว่าคู่ที่ไม่เคยจิ้นไม่เคยหวังเป็นคู่โปรดไปอีกหนึ่งคู่

แต่ตอนนี้หลงจีมากๆๆๆล่ะหว่า

กดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอนหน้ามาเชียร์ตอนนี้จะทันมะเนี่ยย

หนังสือออกละ

#190 By Aho (58.9.213.201) on 2008-08-17 23:04

กำ เผลอกดเอนเทอร์ไป ซะก่อนยังไม่เม้นไรเล้ยย T^T


ชอบตอนนี้ม๊ากกกกกกกกกกกกกกก

อารมณ์ อ่านตามเเล้วจะร้องห๊ายยยย ฮึกๆๆๆๆ TT____TT


เค้าชอบคู่ แทเว่นจริงๆนะเนี่ยย 555555555

แบบ เฮียเว่นแกเอาแต่ใจ สุดๆ แต่เฮียแทก็ยัง เอาอก เอาใจ มาโดยตลอดดดดดดด

ด้วยเพราะรักเนี่ยเเหละ ฮืออออ *

พี่เขียนได้อารมณ์ มากกก น่าร๊ากกกก มากกกกกกกก

อินอิน อินน สุดๆเลยนะเนี่ย T T




คู่ เทมจีก้น่าร๊ากกกก .... อ่านเเล้วเข้าไป อยู่ในนั้นจริงๆนะ

ต่อเลยค่ะ อ่านต่อเลยค่ะ

มันไม่ไหวเเล้วจริงๆ เลยต้องขอ เม้นมาระบาย กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


ได้อารมณ์มากกกกกกกก !!!!




โอ้ยยยยย ไอจี อย่าเล่นตัวนักเลยยย อย่างง ด้วยยย

เดะสักพัก แกก็จาไม่งงงเเล้วววว กร้ากกกก

รึอาจจะไปงงต่อยนเตียงงงงงงง 5555555555





กลับมากรี๊ดดด แทเว่นอีก รอบบบบบบบบ

พี่ผิดเอง พี่ผิดเองง “พี่ยอมรับผิดทุกอย่างเลย ถ้าดองอุคจะพอใจนะ....”



กรี๊สสสสสสสสสสสส เเจนเทิลแมนม๊ากกกก

อะฮั้นขอยกนิ้วให้ T^T เอาไปให้หมดเลยย นิ้วโป้ง นิ้งชี้นิ้งนาง นิ้งก้อย เอานิ้วเท้าไปด้วยยย ฮือออ เยอะดี - -

เย้ยไม่ใช่ ฮืออ เฮีย แก ยอดเยี่ยมจริงๆ = =


(ตกลงช้านมาอ่านเทมโปรึว่าแทเว่นกันแน่วะ 555555)



ยังไงเค้าก็เชียร์ เทมโป อยุ่นะ ขอให้มานลงเอยกันเร็วๆ ซร๊าที คริคริ


(ไปหาโรงเเรมแล้ว ไม่ลงเอยก็ไม่รุว่าไงละล่ะ 5555555555555555)

เทมเองก็เซิร์ซ ในกูเกิลเรียบร้อย !!!

ทุกอย่างพร้อมมม





สู้โว้ยยยยยยยยยยยย!!!

ติดตามต่อนะค้าบบบบบ


big smile confused smile

#189 By KKK (58.9.73.54) on 2008-08-16 20:31

#188 By KKK (58.9.73.54) on 2008-08-16 20:21

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

แกกกกกก จีมันบอกรักเทมป์

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เหอออออ คราวนี้ท่าทางจีมันจะไม่รอดจริงๆ ด้วยว่ะ เหอะๆๆๆๆๆ แอบสงสารจีติ๊ดๆ ท่าทางเทมป์โดนยานั่นไปเต็ม บวกตัณหาของมัน คงเบรกไม่อยู่แหงๆ ๕๕๕๕

โอ๊ยยยยย ขำอ่ะ ที่จีมันร้องไห้แล้วบ่นเทมป์ ๕๕๕๕
น่ารักอ่ะ ยิ่งอ่านยิ่งรักจีขึ้นทุกวัน น่ารักเว้ยยยยย

น่ารักได้อีก จียงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง >///<

แทเว่นอีกคู่

โอวววววววว คู่นี้ ปลื้มมากกกกกกกกก ในที่สุดก็ต้องขอขอบคุณเบ็กกี้ที่ทำให้กลับมาคืนดีกันได้อีกครั้ง หุหุหุหุหุ
แหมๆๆๆๆๆ หวานกันเหลือเกิน..ตอนแรกทะเลาะกันจะเป็นจะตาย ตอนนี้ก็นะ...หุหุหุุุหุุหุหุ เว่นถูกเสมอคร้าบบบบบบบบ ๕๕๕๕

ว่าแต่ซึงริ..จะลงเอยยังไงเนี่ย เป็นกำลังใจให้นะเออ ๕๕๕

เป็นกำลังใจให้แกเสมอนะเว้ย
ขอโทษที่พักหลังไม่ได้เข้ามาอ่าน
สอบอยู่..เรียนหนักเวอร์ ท่าทางจะตกมีนทุกวิชา
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก

คิดถึงๆ จุ๊บๆ

#187 By Andante (202.28.180.202) on 2008-08-11 01:03

โอ เมื่อกี้ยังเขียนไม่จบ
เผลอกดsubmitไปซะงั้นT^T~
--------ขอเพิ่มอีกนิดนะค้าบบบ---

เอ่อ เทมแกไม่ค่อยจะด้านเท่าไหร่เลยนะ
แต่ไม่เป็นไร แค่ฟังแต่ละประโยคของแกเนี่ย
ครั้งนี้จีมันคงให้อภัย(มั้ง)

โหยยยยยยยยยยย
จีร้องไห้~~~~~~~~~
แต่ก็นะต้องเข้าใจว่ามันตื้นตัน
อ่านไปแล้วก็ตื้นตันซะเอง 555555+

แต่แหมอิจีมันบอกรักไปแล้ว~~!!!
ว้าวววว
ขอแสดงความยินดีกะเทมสุดฤทธิ์ หุหุ

อยากเป็นยูบินไปดูสองคนนี้สวีทกันจัง!!! 555+
แอบชอบยูบินนะเนี่ย
น่ารักอ่ะ!!! 555+

#186 By kr~vip (125.26.109.49) on 2008-07-31 19:13

อ๊ายยยยยย
นั่งจิ้นกับรูปแทเว่นรูปแรกมากมาย
ชอบรูปนี้มากๆเลย เพราะ เฮียแทอย่างหล่อเลยอ่ะ~~!!
++++++++++++++
ตัดมาที่ฟิค
.........- -"
คำด่าของมักเน่น้อยช่างสุดๆไปเลย
คำด่าประโยคสุดท้ายของมักเน่ดูเทมมันไม่เหลืออะไรดีอีกต่อไปแล้ว 555+
เห็นด้วยกับแดซองอ้ะ!!!
มันน่าจะไม่นับตั้งแต่แกขึ้นรถเทมแล้วล่ะมักเน่

แล้วคือจะบอกว่า
“เวลานายเห็นพี่จียงกินไอติมนายน่ะอยากไปกินกับพี่เขาไหม?”
เห็นประโยคนี้แล้วอย่างขำ เอิ๊กๆๆ
เอาเหอะ เราต้องเข้าใจ อยากรู้จักความรัก มันก็ง่ายอย่างนี้แหละจริงมั้ย แดซอง~
-----------------
มาต่อกันที่แทเว่นและเฮียเบค...
คือเฮียเบคนี่ยุเฮียเว่นขึ้นจริงๆนะ
พูดยุนิดยุหน่อย ทำตามได้หมด 555+.
แล้วไอ่ที่พูดมาเนี่ยคุณสมบัติเฮียแทเนี่ยโคตรจะดีเลยนะ= = จะหาได้อีกมั้ยเนี่ยย~~

เขาว่ากันว่าชเวดองอุคฉลาดเป็นกรด...

แต่เมื่อมันยังเป็นเด็กวายจี...ความโง่อันเป็นกรรมพันธุ์ของค่ายมันก็เฉลี่ยมีกันทุกคนแหละว้า...

เอ่อ..ได้ข่าวว่าเฮียก็อยู่วายจี ไม่ใช่หรอ...??

ผะ..ผะ..ผู้หญิงคนนั้นมันใครกันอ่ะ!!
อยู่กัยเฮียแทของเราซะด้วย

“เฮ้ยๆๆ ประณีประนอมนะพี่น้อง...สามัคคีคือพลัง....”
เฮียเบคช่วยให้บรรยากาศดูดีขึ้นมากค่ะ -0-

แหม แต่พอตามกันออกมาเนี่ย หวานกันชียวนะ

โคตรชอบประโยคนี้ของแทบินเลยอ่ะ
ถ้าทำแล้วพอใจทำไมต้องขัดใจ...ถ้ายอมตามใจแล้วดองอุคอยู่กับเขาทำไมต้องไม่ทำ...ยิ่งถ้าทำแล้วมีความสุข เขาก็ยิ่งไม่มีเหตุผลที่จะต้องไม่ตามใจคนตรงหน้าไม่ใช่หรือ
อ่านแล้วจะละลาย วู้ ว้าวววววววว><

แต่หูยยยยยย เฮียเว่นคะ!!!
อยากบอกพี่ว่า พูดโคตรน่ารักเลยยยยยยยย
“แต่ถ้าผมบอกว่าให้ออกไปจากชีวิต” “ก็ห้ามออกไปเหมือนกัน....” ><~~~~
แหม แทบินไม่หายโกรธให้มันรู้ไป 555+
---------------------
แต่รู้สึกว่าจีจะโดนแจ็คพอตเยอะเหลือเกินนะ 555+
อย่างนี้แหละนะ
ดันไปเป็นคนมีมารยาทดี แถมมนุษยสัมพันธ์ยังดีอีก
ทักทายคนอื่นไว้เต็มไปหมดอย่างนี้ หึหึ

เอิ่ม..แต่ที่น่าสงสารที่สุดเนี่ย
สงสัยจะเป็นเฮียเบ้ของเรา ไม่ได้มีส่วนเอี่ยวก็ยังต้องคอยมานั่งอยู่ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียด
และแล้วก็ออกมาได้โดยเฮียชเว 555+
ทิ้งให้อิจีมาอยู่ในบรรยากาศตึงเครียดแบบสุดๆเลย

อ๊ากกก
แอบสงสารเทมอ่ะ เจอจีมันสะบัดมือใส่ด้วย
ยิ่งเข้าใจผิดกันไปใหญ่เลยT^T~







#185 By kr~vip (125.26.109.49) on 2008-07-31 19:03

เม้นยาวมาก แล้วเนตหลุด...
เออะ -*-
เอาใหม่..แต่คงไม่เหมือนเดิม

แป้ง..
คือ..
ขอสครีมทั้งสองคู่เลยอ้ะ..

ไม่ไหววววววววววววววววววววววววววววววว
แทเว่นอันนี้ไม่ไหวจริงจังงงงงงงงงง

แทบินแบบว่ารูปหล่อ(ด้วยแว่นกุชชี่)รวย ใจดี เจนเทิลแมน แถมยังรู้วิธีสยบเชวดองวุกอีกด้วย!!!!!
รู้ว่าจะทำยังไงให้ดองวุกโอนอ่อน

โอ้ยยยยย น่ารักชะมัดยาดเลยอ่ะ

ดองวุกก็อีกคน เอาแต่ใจเป็นที่หนึ่งเลยนะ
แต่ก็น่ารักอ้ะ..
กรี้ดดดดดดดดดดด

เทมจีบ้าง...คู่นี้ก็ไม่ไหวอ้ะ!!!!!!!!!!
ไม่อายประชาชนทั้งสองคนที่นั่งชอบใจอยู่เลย
ยูบินนี่แบบว่า...ดูท่าทางจะเป็นคนที่ ชอบอ่านการ์ตูนวาย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
แบบพวกเราๆนี่แหละ..กร้ากกกกกก

เทม คืนนี้ ถ้าจียงรอดไปนี่ก็..เขางอกเต็มทนแล้วล่ะ

คอมเม้นรูปให้ต้นนิดนึง.. น่ารักมากอยากจะบอก
ต้นนนนนนนนนนน เยี่ยมมาก!

#184 By MYSTAR on 2008-07-29 01:50

สุดอ่ะ


แจ่มจริง


เก่งมากกก


ของแต่งงานกะความคิดอันบรรเจิดหน่อยได้ป่ะ


เอิ๊กๆ,,

#183 By seungrii (203.156.49.178) on 2008-07-22 22:29

อ่ะ.... อ้ากกกกกกกกก=[]=;; =..=;;

ไม่นะ... หื่น!!!

ไปอ่านตอนต่อไปก่อนนะเคอะ-..-

#182 By (125.26.179.228) on 2008-07-17 21:30

กรี๊ดดดด อีกแล้ว

โอยย ชอบๆๆ

"ไอ้คนหล่อเฉพาะตอนใส่แว่น" นี่โดนมากมาย

ฮ่าาๆๆๆ

ตกลง..จีก็บอกรักแล้วสินะ

อิอิ

ขำอ่ะ

#181 By Saffron on 2008-07-14 16:10

โห~เจ๊สุดๆอะ
แทบินง้อเซเวนได้ใจจิงๆ แบบว่าน่ารักโครตอะ>///<
อยากรู้จิงๆจะมีใครง้อได้น่ารักขนาดนี้อีกไหม๊~!!!
คนไรไม่รู้ยอมได้ทุกอย่างเลย
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อ่านคู่แทเวนแล้วหื่นขึ้นทันตา(คนแต่งผิดนะเนี้ย สำนึกบ้างไหม๊)

อยากเห็นฉากจูบแบบร้อนแรงของแทบินกะเวนอะ(หื่นเล็กน้อย==)

แล้วเทปโปก้อสุดๆเลย น่ารักตีนๆ
ปรางว่าคราวหน้าถ้าทะเลาะกันอีกเอาแบบเถือนๆกว่านี้อีกซิ แบบขัดขื่นจับกด ขัดขื่นจับกดอะ ได้ปะ>[]<

ละ..แล้ว...แล้วตอนต่อไปมันจาสำเร็จวิชากะจีที่โรงแรมเลยปะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดอยากรู้อะๆๆ

ป.ล.เห็นไหม๊ใครเขาก้อเชียร์แทยังกะซึงริทั้งน้านอะ

#180 By ปราง (125.24.255.116) on 2008-07-10 21:57

ขอร้องเลยว่าให้รีบอัพพพพพพพ
ชอบมากกกกกก !!!


จียงงงน่าร้ากกกกกโคตรรรรรร


อยากรู้ว่าจะมาอัพอีกเมื่อไหร่ค่ะ ???
TT TT ชอบมากจริงๆ
เป็นแฟนพันธุ์เลยได้ไม่ค่ะ ???

#179 By MEWnCHI (124.120.162.50) on 2008-07-09 18:30

อัพต่อทีนะคะ

แค่สั้นๆก็ได้ ให้รู้ว่ายังไม่ทิ้งฟิคเรื่องนี้

นะคะ รออยู่นานมากๆแล้วอ่ะ

#178 By Cz (125.25.146.125) on 2008-07-08 21:33

...เง้อ~ อัพเร็วๆจิ

รออยู่นะคะ >O<!! อยากอ่านตอนต่อไปมากมาย 555+

#177 By Sapphire Blue (124.122.214.141) on 2008-07-07 20:00

เมดส่งลิงค์มาให้อ่าน อ่านคาก่อนไปขึ้นเวร..ยังค้างใจ ออกเวรมารีบอ่านต่อ

อ่านแล้วก็อดคอมเมนท์ไม่ได้ว่าอ่านแล้วสนุกมากๆ เพิ่งอ่านฟิคบิ๊กแบงเป็นเรื่องแรก แต่ถูกใจมาก

เทปม์ก็ซื่อบื้อได้สุดตรีม จียงก็แตหลอได้โล่(ปญอ ด้วยเหอะ)

ชอบที่เซเว่นโดนป่วนอ่ะ แล้วก็ที่แทบินพูด อ่านแล้วเขินอยู่หน้าคอม...โอเคพี่ผิด โฮกกกกกกก ใครมาพูดให้แบบนี้รักตายห่าเลย

ปุจฉาไว้หน่อยได้มั๊ย? สรุปแล้วในแก้วไวน์ใส่จริงป่ะ?
ไม่ได้ใส่ แค่ยูบินหวังดีให้เทมป์ได้ฟันจี?
หรือใส่ แต่เทมป์เจือกความรู้สึกช้า?

อ้อ! แทยังไปที่รถ..ช่วยถีบแดซองทิ้งไว้ได้ม๊ะ อยากอ่านแทรี่ เอิ้กกกกกกกกกกกก cry ขอให้แทง้อได้ไวๆ question

#176 By ~nOOn~ (KiHae Supporter) on 2008-07-07 01:40

อารมณ์สีเทา

ขาดฟิคมิด้ายยย ~
เอามาลงทีละ20%ก้อยังดี ฮ่าๆ
มีการต่อรอง

*พี่แป้ง ช่วงมาเม้นหน่อยว่ายังมีชีวิตอยู่
ดแลสุขภาพด้วยนะคะ อากาศเปี่ยนแปลงบ่อย
เด๋ซจะแต่งฟิคไม่ได้ (กูห่วงอยู่เรื่องเดียวอีก..)
ฮ่าๆๆ ล้อเล่น นะ
แต่คิดจริง

เอาหนุกๆ ค่อยๆแต่ง
ไอเดียจงบรรเจิด เพี้ยงง !

#175 By J. (124.121.185.205) on 2008-07-07 00:52

แง้ๆๆ

อัพเถอะนะคะ

ขอร้องงงงงงงงงง

อยากรู้ว่าจีกะเททป์จะเปนไงต่อ

รอนานแล้วน้า

นะคะคะคะ

อัพเถอะนะ พลีสสสสสสส

#174 By Cz (125.25.95.78) on 2008-07-06 21:03

แงๆๆ ไรด์เตอร์นานอัพอ่ะ ปล่อยให้รมคนอ่านค้างบ่ดีน่อ

อัพด่วนนนนนน

#173 By kitsuya (125.26.167.131) on 2008-07-06 02:43

เข้ามาให้กำลังใจคนแต่งค่า

อ่านครบทุกตอนแล้ว

สุดยอด

คิดได้งัย แต่ละคำพูด

555555555555555555

ติดฟิคเรื่องนี้งอมแงม

รออยู่น๊า

#172 By yg (125.26.51.51) on 2008-07-05 23:42

มายก๊อด อารมณ์ค้างเมื่อไหร่จามาต่อเนี่ย??

#171 By ฮานึน (125.24.42.17) on 2008-07-04 19:07

แอบตามอ่านมาอาทิตย์นึงเต็มๆ
เนื่องจากเพื่อนแนะนำให้...ลองงง
ปกติอ่านฟิควายอยู่แล้ว
พอเพื่อนรู้เลยแบบ...มาอ่านเรื่องนี้ดิ น่ารักดี

ยิ่งได้อ่าน...ก็ยิ่งไม่ผิดหวัง
ทั้งๆ ที่...ไม่รู้จักหน้าตาตัวละครซักตัว
แต่พอจะจิ้นได้ตามที่อธิบาย อิอิ
แถม...รูปก็...ไม่สามารถเป็นตัวช่วยได้
ความจำปลาทองสุดๆ แยกแยะออกก็บุญแล้ววว

แต่สนุกมากมาย ติดใจกันซะงั้น...
แล้วไว้จะมาตามอ่านต่อนะคะ
อย่าเพิ่งท้อ...หมดมุขเล่า...
เป็นกำลังใจให้ค่า...^V^...สู้ๆ

#170 By AonKa (125.25.127.176) on 2008-07-04 18:13

อ๊ากกก

ติด! ติดเรื่องนี้สุดยอดเลย

มาอัพต่อนะคะขอร้องง

กรี๊ดดดด

อยากอ่านมากมาย

อัพเร็วๆน๊า

#169 By Cz (125.25.123.96) on 2008-07-04 17:19

พี่แป้งสู้ๆนะค้าบ ^^

#168 By {S-sinequanon-N} on 2008-07-04 00:10

มาลงไวๆน่ะค่ะ
555+

ขอบคุณค่า

#167 By GINSVIPZ on 2008-07-03 23:23

ถึงนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน

เคยเขียนนิยายให้คนจำนวนมากอ่าน โดยไม่ได้อะไร
ซักอย่างนอกจากความสุขและความภูมิใจในตัวเองไหม?

ไม่ว่าคำตอบจะเป็นเช่นไร คิดว่าทุกคนคงพอจะ
จินตนาการเอาเองได้ว่า...การเขียนนิยายให้สนุกและ
เป็นที่ถูกใจของผู้อ่านนั้นเป็นเรื่องยาก....และยิ่งยาก
มากขึ้นทุกครั้งที่เขียน เพราะนับวันมาตรฐานของคนเขียน
ก็มีแต่จะสูงขึ้นและสูงขึ้นมากกว่าเดิม

เนื้อเรื่องน่าติดตาม
คำพูดลึกซึ้งกินใจ
ฉากดีๆที่อ่านแล้วยังจำได้

มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสร้างขึ้นจากสมองและสองมือของ
คนหนึ่งคน

ไม่อยากเห็นใครเข้ามา comment อะไรแย่ๆใน blog นี้ อยากให้เข้าใจผู้แต่งบ้าง

คนที่รอ...อาจดูเหมือนนานมาก
คิดหรือว่าคนแต่งจะไม่กังวล ไม่รู้สึก...

แต่....ต่อให้อยากลงมากแค่ไหน
ถ้างานที่อยู่ในมือมันยังดีไม่พอ....จะให้ทำยังไงได้อีก
ก็ได้แต่กระวนกระวาย กดดันและพยายามจะแก้งานชิ้น
นั้นให้ดีที่สุด

อยากให้มอบถ้อยคำดีๆ ความรู้สึกดีๆให้กัน

อยากให้ตอบแทน "เวลาและความพยายามทั้งหมด"
ของผู้แต่งด้วยสิ่งที่ดีนะคะ น้องไม่ได้อะไรจากสิ่งที่น้อง
ทำ และไม่ได้หวังอะไรจากผู้อ่านมากไปกว่า

"ความรู้สึกและกำลังใจดีๆเท่านั้น"


ที่เขียนมาก็เพราะเป็นห่วงความรู้สึกของน้อง...
และคิดว่าหลายๆคนก็คงเป็นห่วงเช่นเดียวกัน.....

surprised smile

#166 By 1andonly (58.64.64.108) on 2008-07-03 21:51

พี่แป้งใจเย็นเน้อออ

ค่อยๆๆๆ แต่ง...

เราไม่ได้เร่งน่ะ แต่เร็วๆน่ะเพ่แป้ง

ย้ำ!!! ค่อยๆแต่ง แต่เร็วๆหน่อยน่ะจ๊ะ


เป็นกำลังใจให้พี่น่ะจ๊ะ


TEM X GD

#165 By ka_noon (118.172.164.11) on 2008-07-03 20:27

เข้ามาอ่านอีกรอบแล้ว
รอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่อ
^^

#163 By (125.27.117.67) on 2008-07-02 18:47

อยากอ่านเรื่องนี้อ่ะ

อยากอ่านจังเลย

คนเขียนค่ะ ... อยากอ่านจังเลย

#162 By ryuka (58.8.184.251) on 2008-07-01 21:53

1 เดือน .. .ผ่านไป



( ลมพัด เฉื่อยๆ ผ่านนไป..วิ้วววววว วว วว )



โอ่ยย เหงือกแห้งเปนปลาบู่ขาดน้ำ
T T โอ่ยยย อยากอ่านแล้ว โอ่ยยย
เมื่อไหร่จะมาต่อละโอ่ยยย
ฮ่าๆๆ อาการคล้ายคนลงแดง
ขาดเทมจีในกระแสเลือด


ค่อยๆแต่งนะค่ะ^^เอาหนุกๆฮาๆ
ไม่ต้องรีบร้อน

แต่อยากบอกว่า

รออยู่ !

ไม่ต้องรีบคะพี่แป้ง

แต่..

ทุกคนรอพี่อยู่ !

ฮ่าๆๆๆ

กดดันๆ ไซโครเข้าไปๆ

#161 By J. (124.121.190.175) on 2008-06-30 15:51

มาต่อไวๆน่ะค่ะ
ค้างไว้นานแล้วน๊า

T^T
ขอบคุณค่า

#160 By GINSVIPZ on 2008-06-29 22:31

ไม่เปนไรจ๊ะ

ขอให้ YG BB 1TYM

ดลบันดาล ให้พี่แป้ง เขียนนิยายออกมาแล้วได้ดั่งใจ

จะได้มาอัพต่อไว้ๆ 555

ทำให้ได้น่ะพี่แป้ง พวกเรารออยู่ค่ะ


P'PANG FIGHTING FOR VIP(TEM x G)

#159 By ka_noon (118.172.165.17) on 2008-06-29 21:32

รอรอรอรอรรอรอรอรอรอรอรอรอรรอรอรอ

รออยู่ค่า Y^Y

#158 By ww (125.26.110.102) on 2008-06-29 18:55

โว้ย ยย ย ย ยย


ป๋าแทบิน ป๋าอย่าหล่อได้ป่ะ


ละลายเว้ยย ย ย ย ย ย





กลายเป้นไอติมละลายกองกะพื้นเลยกรุ





TAE7EN : ))) TEMP&GD อิอิ





คนแต่งจงเจริญ เลิฟYGเฟ้ย ย ย ยย ~!

#157 By TAE7EN`So Sweet~^..^ (222.123.173.103) on 2008-06-29 16:54

กำลังพยายามอยู่น้า T T

เขียนเท่าไหร่มันก็ไม่ได้ดั่งใจทุกที =__=

นั่งจ้องหน้า NOTEPAD หัวไปนิ้วไม่ไป มาหลายอาทิตย์เเล้ว ไม่รู้จะทำไงดีเหมือนกัน



เเต่ไม่ทิ้งฟิคเรื่องนี้ไปเเน่ๆ จะพยายามมาต่อ เราเองก็อยากอ่านตอนต่อไปเหมือนกัน เพราะงั้นอย่าเพิ่งฆ่ากันนะค้าบ

#156 By diy@bigbangfic on 2008-06-29 15:22

ไอเลิฟ ท๊อปจียง
ฮ่าๆๆ

มันม่วนหลายๆ
รอคอยพี่แป้งงงงงงง

#155 By peol (118.172.99.139) on 2008-06-29 15:03

Photobucket