Bigbang's fiction By diy

::::: diystory.exteen.com :::::

ปาร์ค เท็ดดี้ (หล่ออ่ะ -///-) (หัวหน้าวง 1tym)

เบ็คกี้ (หน้าเด็กมาก) (สมาชิกวง 1tym)

อิมเเทบิน (หล่อไปทำใจไม่ด๊ายยย) (สมาชิกวง 1tym)

ep 9

"ไอ้พี่เเทบินบ้า!! ปล่อยนะเว้ย!!! ปล่อยเดี๋ยวนี้!!!"

ถ้ามีใครเดินผ่านทางเข้าออกของสวนสนุกเเห่งนี้คงจะมองภาพนี้กันเป็นตาเดียวเเถมมองมุมมองเดียวกันด้วย...

คิดเป็นอย่างอื่นคงไม่ได้ ด้วยลุคน่ากลัวของชายร่างสูงใหญ่ที่กำลังเเบกเจ้าตัวมาสคอตนี้ ฟันธง! ชัวร์ป๊าบ....เดาได้ไม่ยากว่าไอ้คนเเบกคือเจ้าหนี้หน้าโหด เเละไอ้เจ้ามาสคอตที่โดนเเบกอยู่มันคงเป็นลูกหนี้ที่กำลังโดนอุ้มไปฆ่า...โทษฐานไม่จ่ายดอกมาสามงวดซ้อน

ประโยคโวยวายเป็นภาษาอังกฤษหลุดเป็นพรืดออกจากปากเจ้าตัวชิพมังค์ เบาะนุ่มของรถสปอร์ตสีเเดงสดเปิดประทุนยวบลงเมื่อรองรับน้ำหนักตัวมาสตอต ส่วนหัวตุ๊กตาหนักๆถูกมือใหญ่ถอดออกไปวางเอ้งเม้งอยู่เบาะหลัง....เผยให้เห็นคนหน้างอหน้าเง้า ปากอิ่มๆนั่นกำลังจะเปิดฉากต่อว่าเเต่ก็ถูกปิดฉากด้วยคำถามของคนเป็นพี่เสียก่อน....

"ทำไมถึงต่อยพี่?" ถามเสียงเข้ม คำถามเเบบตรงๆนี่บางครั้งมันก็ทำเอาตอบกลับไม่ถูกเหมือนกัน....เก๊าะ....เก๊าะ....คนเป็นเดลไม่รู้จะตอบยังไงเลยเอาเงียบเข้าข่ม....

"เราจะดื้อเเค่ไหนพี่เคยว่าหรือเปล่า เเต่ถึงขั้นทำร้ายร่างกายกันขนาดนี้พี่คงต้องขอเหตุผล" ถามพร้อมๆกับฝ่ามือใหญ่ของพี่เเทบินประคองจับหน้าที่หันหนีไปทางอื่นของน้องชายให้หันกลับมา อิมเเทบินมาโหมดนี้อีกเเล้ว~พี่เเทบินไม่ปล้ำจูบเหมือนพวกพระเอกเกาหลีทั่วไปหรอกนะ พี่เเทบินชอบใช้เหตุผลมากกว่ากำลัง....ต่อให้เขาต่อปากต่อคำเเค่ไหน พี่ชายคนนี้ก็จะยืนนิ่งรอคำตอบ~ จริงๆเเล้วเขาชอบพี่เเทบินในลุคกวนๆมากกว่า ไม่ชอบโหมดจริงจังเลยให้ตายสิ

เเต่เเล้วรูปภาพใบนั้นที่พี่เเทบินกำลังจูบกับผู้หญิงก็วาบมาในสมอง ตากลมโตฉาวเเวววาบเหมือนลูกเเมวกำลังโกรธ ดองอุคสะบัดมือเเทบินไปให้พ้นใบหน้าอย่างเด็กเอาเเต่ใจ

"ดองอุค....!" ฝ่ามือเย็นเฉียบเชยคางเขาขึ้น ดวงตาเรียวของเเทบินมองมาที่เขาอย่างดุๆ..เเต่คนอย่างดองอุคไม่กลัวหรอก!

"พี่จูบกับใครตอนที่ผมไม่อยู่!!" ได้ยินคำถามที่ไม่นึกว่าจะออกจากปากรุ่นน้องตรงหน้า เเทบินถึงกับหัวเราะพรืด...

"หึงเหรอเราน่ะ..."

"ม....ไม่ใช่ว้อย!!! ไม่ได้หึงนะ!! ผมถามพี่ก็ตอบมาเถอะน่า!!!" เอาเเต่ใจไม่มีใครเกิน เเทบินส่ายหน้าน้อยๆกับคำตอบ ก็รู้อยู่หรอกน่าว่าดองอุคไม่พูดหรอกว่าหึง...

ตั้งเเต่ไหนมาเเล้วเจ้าเด็กเอาเเต่ใจนี่ยึดถือว่าอิมเเทบินเป็นของตัวเอง เเต่ตัวเองกลับไม่ใช่ของอิมเเทบิน
ถ้าเเทบินไปยุ่งกับใครดองอุคมีสิทธิ์โกรธเเม้ว่าเจ้าตัวจะบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกันก็ตาม...

สรุปเป็นความสัมพันธ์เเปลกๆที่เขามีเเต่เสียเปรียบ....เเต่ก็ไม่รู้เหมือนกันทำไมถึงยอมขนาดนี้....

ก็ให้เเค่คนเดียวเเหละนะ~....

"พี่จะไปจูบกับใครได้....ไปเอามาจากไหน"

"เทมโปเอารูปให้ผมดู...ผู้หญิงผมทองในงานปาร์ตี้อะไรซักอย่าง....บอกผมมานะ" คนตัวเล็กกว่าชักจะระบายอารมณ์ด้วยการข่วนตัวพี่ชายเล่น เเทบินรวบมือดองอุคเอาไว้ก่อนตัวเขาจะเป็นลายพร้อย....ผู้หญิงผมทองเหรอ...ร่างสูงนิ่งนึกอยู่นานก่อนจะที่ชะงักกึก...หรือที่ดองอุคพูดจะหมายถึง....

"ใคร ผมถามว่าเขาเป็นใคร...ตอบมาซี่!!" เค้นอีกครั้งเมื่อเห็นคนตรงหน้าดูเเปลกไป....รู้จักเเน่ๆ เป็นใครกันทำไมพี่เเทบินถึงอึ้งไป~

"เอ่อ จำ....จำไม่ได้" เเถมท่าทางก็มีพิรุธอีกด้วย ไม่ได้การเเล้ว!!

"ผมให้โอกาสสุดท้ายนะ เค้าเป็นใคร!!"

"พี่บอกว่าจำไม่ได้ไงดาร์ลิ๊ง...โอ๊ยยยย!!" ร่างสูงเซเพราะโดนหัวตุ๊กตามาสคอตทุ่มใส่อย่างเเรง ดองอุคเเผดเสียงอย่างโกรธๆ...คนโมโหก้าวลงจากรถเเล้วปิดประตูรถเสียงดังจนน่ากลัว ปากอิ่มสั่นเหมือนกำลังสรรหาอะไรมาตวาดเเทบินให้เจ็บเเสบ...เเต่พี่เเทบินไม่ชอบให้เค้าด่าคำหยาบเเถมอีกฝ่ายก็เป็นรุ่นพี่ด้วย...มือดองอุคผลักคนตัวใหญ่ให้เซไปอีกครั้งก่อนจะตะโกน

"ไอ้พี่เเทบินงี่เง่า!!!............ เชิญไปตายที่ทุ่งข้าวสาลีเเล้วไปเกิดเป็นโกโก้ครั้นเลยไป๊!!!!!!!!!!!!"

วิ่งหายไปด้วยความคิดว่าด่าได้เจ็บเเสบที่สุดในโลกเเล้ว .....

เเทบินไม่ทันได้ตามเพราะรู้สึกเจ็บจนเบลอ ดองอุควิ่งไปไกลปล่อยให้คนไม่เคยดูโฆษณาซีเรียลชื่อดังงุนงงว่าทำไมต้องถ่อไปตายถึงทุ่งข้าวสาลี =___= เเล้วตกลง.........ไอ้โกโก้ครั้นนี่มันตัวอะไรเเน่วะ?

 
+++++++++++++++++++++++

ประตูบานขาวของเพนท์เฮ้าส์สุดหรูถูกเเง้มนิดๆก่อนที่เจ้าของห้องจะโผล่หน้ามาต้อนรับคนมาเยือนด้วยสีหน้างัวเงียเหมือนเพิ่งตื่น....ปาร์คเท็ดดี้หนึ่งในสมาชิกวงเดียวกับพี่เเทบิน ไม่มีสีหน้าเเปลกใจเพราะว่าเจ้าตัวปัญหามันโทรมาบอกอยู่เเล้วว่าจะมา...เจ้าของห้องผลักเปิดประตูให้กว้างออกเเล้วเดินหันหลังกลับเข้าไปเลย เป็นอันรู้กันว่าคนเป็นเเขกต้องปิดประตูเอาเอง...

ดองอุคเดินตามเข้าไปเห็นรุ่นพี่คนสนิทนั่งมึนๆเหมืองเเฮงค์อยู่ที่โซฟา ไม่เเปลกใจเลยที่เห็นกระป๋องเบียร์เปล่าๆกลิ้งเเอ้งเเม้งอยู่ข้างๆ...ตาเรียวเหลือบมองรุ่นพี่เเล้วส่ายหน้ากับการเเต่งตัวเเบบสุดเเสนจะมิดชิดของคนตรงหน้า ดูเเล้วมันชวนให้สงสัยตัวเองตะหงิดๆว่าตกลงนี่เขาอยู่ประเทศเกาหลีหรือมองโกเลียกันเเน่ ทำไมพี่ชายคนนี้ถึงต้องเเต่งตัวซะโอเวอร์เหมือนอุณหภูมิมันติดลบองศาเสียขนาดนั้นด้วย...

ร่างสูงมีหมวกไหมทรงเเปลกๆใบใหญ่สวมหัวยังไม่พอ พ่อประคุณยังอุตส่าห์ดึงฮู้ดของเสื้อกันหนาวสีสันสดใสที่สวมอยู่มาปิดหน้าจนเหลือช่องให้เห็นเพียงเเค่ตากับจมูกเเละปาก...เเถมยังรูดซิปเสื้อขึ้นมาจนสุดปก....ทั้งๆที่น่าจะชินกับพฤติกรรมเเบบนี้ เเต่บางทีเค้าเองก็อดจะรู้สึกสงสัยจนอยากถามไม่ได้เหมือนกันว่า พี่จะใส่เสื้อบางๆในวันอากาศสบายๆเหมือนคนอื่นเขาบ้างไม่ได้หรือยังไง...

ใครๆก็รู้ว่าปาร์คเท็ดดี้...หัวหน้าวง 1tym เป็นคนหวงเนื้อหวงตัวขั้นเทพ....

ถ้ามีสมาคมผู้ชายรักนวลสงวนตัวเเห่งประเทศเกาหลี  เท็ดดี้คงได้เป็นประธานสมาพันธ์ โดยมีเทมโปเป็นรองประธาน... ไม่รู้เหมือนกันว่าสองคนนี้จะหวงเนื้อหวงตัวกันไปถึงไหน เป็นผู้ชายเเท้ๆ...

ผิดกับคนบางคนทั้งๆที่อยู่วงเดียวกันเเท้ๆ....เเต่ชอบนักล่ะใส่เสื้อกล้ามโชว์กล้ามเนื้อเนี่ย ทั้งๆที่อากาศก็หนาวเเสนจะหนาว เฮอะ! จะใครล่ะ....ก็อิมเเทบินไง! กะจะโชว์สาวล่ะสิไม่ว่า! คิดเเล้วก็หมั่นไส้เว้ย!!!

.
.
.

"เเทบินกับผู้หญิง?" ทวนเสียงสูงเเบบไม่อยากจะเชื่อ เท็ดดี้หัวเราะในลำคอเเบบกวนประสาทคนฟัง...คนตัวใหญ่เอนหลังลงกับโซฟานุ่ม นวดขมับด้วยมือข้างเดียว เเล้วใช้มือข้างที่ว่างโบกไปมาราวกับว่าสิ่งที่ได้ยินมันไร้สาระเสียเต็มประดา...ดองอุคย่นจมูกอย่างขัดใจ นี่มาหาเพราะคิดว่าคงจะรู้อะไรบ้างหรอกน่ะไม่ใช่ให้มาหัวเราะเยาะเเบบนี้นะ

"ไม่เอาน่าดองอุค ผู้หญิงผู้เหยิงอะไรกัน เเค่นี้เเทบินมันก็หลงนายจนเเทบจะควักไส้นายมาดมอยู่เเล้ว พูดตรงๆเลยนะเอาเเต่ใจเเบบนาย เเทบินมันถือว่ายอมมากเเล้วนะเว้ย ดูท่าทางมันดิ เด็กเดินผ่านก็ร้องไห้ไปหลบหลังเเม่เเล้ว เเต่มันก็ยอมนายสุดๆเลยเห็นรึเปล่า...เพราะงั้นมันไม่มีเวลาเอาสมองไปคิดเรื่องผู้หญิงคนอื่นหรอก เชื่อเถอะ..."

เหมือนจะเข้าข้างพี่เเทบินใช่ไหมล่ะ?....

ถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะเข้าใจว่าพี่เท็ดดี้เข้าข้างกันตามสไตล์ของคนที่อยู่วงเดียวกัน....
เเต่ดองอุครู้...สำหรับคนอย่างเท็ดดี้ หรือปาร์คฮงจุนคนนี้เป็นข้อยกเว้น...

เพราะงั้นเมื่อกี๊มันก็เเค่บทเกริ่นนำที่ไม่ใช่จุดประสงค์ที่เเท้จริง....เเต่ประโยคไซโคของจริงของรุ่นพี่คนนี้มันอยู่หลังจากนี้ต่างหาก...

"เออ....เเต่ก็ไม่เเน่นะ....เเทบินมันดึงดูดสาวๆมาเเต่ไหนเเต่ไรเเล้วนี่เนอะ..." ร่างสูงของเท็ดดี้ลุกขึ้นนั่งตัวตรง....ขยับตัวยุกยิกเเล้วทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอก่อนที่มือใหญ่จะทำเป็นลูบเคราเเพะเล่น ทำท่าเหมือนนักวิเคราะห์ใหญ่

"ห่างกับนายซะขนาดนั้น ถ้าโดนผู้หญิงยั่ว เเทบินมันก็คงอดใจไม่อยู่...เฮ้ย นี่ชั้นไม่ได้จะหมายความว่าเเทบินจะเป็นอย่างนั้นนะ...ก็เเบบลองพูดดูเเบบกลางๆน่ะ..."

ถ้าปาร์คเท็ดดี้เป็นประธานสมาพันธ์ผู้ชายรักนวลสงวนตัวเเห่งประเทศเกาหลีเเล้วล่ะก็....
ผู้ชายคนนี้ยังควบสองตำเเหน่งเป็นประธานสมาพันธ์ผู้ชายปากสุนัขเเห่งชาติอีกตำเเหน่งด้วย (คาดว่าสมาพันธ์นี้คงมีเเทยังเป็นรองประธาน)

ปกติเขาชอบเเกล้งคนในวงอยู่เเล้ว เเต่ครั้งนี้ปาร์คเท็ดดี้มีเหตุผลนะ...ไม่ได้ใส่ไฟเฉยๆเพื่อความสนุกส่วนตัวหรอก...ทุกอย่างเขาทำไปเพราะมีที่มีที่ไปต่างหาก...อยู่ๆใครจะมาเเกล้งกันอย่างไม่มีเหตุผลล่ะ...

หึ เเต่ที่ทำไปน่ะเพราะเมื่อสองอาทิตย์ก่อนไอ้เเทบินมันยืมรถคันเก่งของเขาไปปาดเสาไฟฟ้าข้างทางเเล้วเอากลับมาในสภาพไม่ซ่อมคืนน่ะสิ ไอ้หมอนั่นมันเอามาจอดคืนหน้าบ้าน เเล้วหนีหายไปไม่รับผิดชอบ!!!~เพราะงั้นนี่เป็นเเค่การเอาคืนเเบบเบาะๆเท่านั้น หึหึ....

เเอบยิ้มสะใจไปที ก่อนที่เท็ดดี้จะเเกล้งเก็กหน้าขรึมเเล้วก็เสริมต่อ...ร่างสูงทำสีหน้าเเบบผู้ใหญ่กำลังสั่งสอน

"พูดตรงๆนะ ถ้าชั้นเป็นเเทบิน คบกันมาตั้งหลายปี ได้อย่างมากเเค่จูบเนี่ย เป็นชั้นหนีไปมีอะไรกับผู้หญิงนานเเล้ว..." ยุเว้ยยุ วะฮ่าฮ่า!!

"พ...พี่รู้ได้ไง!!" ดองอุคตกใจ หน้าใสขึ้นสีระเรื่อ.... เฮ้ย! รู้ได้ยังไงว่าเขาให้พี่เเทบินเเค่จูบวะ!

"เอาน่าชั้นรู้ได้ยังไงไม่ใช่เรื่องสำคัญ เเต่เราพูดกันฐานะผู้ชายที่โตๆกันเเล้วนะดองอุค นายให้เเทบินไม่ได้ มันก็ไปหาที่อื่น เเถมนายยังไม่ยอมตกลงเป็นอะไรกับมันซักที คิดดูกี่ปีเเล้วให้มันรออยู่ได้.... เอ้อ...เเต่ถึงมันจะไปหาคนอื่นก็ใช่ว่าเเทบินไม่รักนายนี่นา จูบกับเซ็กส์น่ะ ผู้ชายมันที่ไหนกับใครก็ได้....เเต่มันคนละเรื่องกับการที่เราจะรักใครซักคนนะ.....เพราะงั้น...."

"พอเถอะพี่ ผมไม่อยากฟังเเล้ว!!" ดองอุคโพล่งออกมา....ทั้งๆที่พี่เท็ดดี้พูดก็มีส่วนถูก เขาเองก็มีส่วนผิด เเต่ฟังมันก็น่าโมโหอยู่ดี...ไม่อยากจะคิดว่าระหว่างนี้พี่เเทบินไปจูบกับใครหน้าไหนอีกซะกี่คน!! เเค่คิดก็ไม่อยากจะฟังต่อเเล้ว...

เท็ดดี้ยอมเงียบ....มือใหญ่วางลงบนบ่าน้องชายเเบบให้กำลังใจ....วาทะศิลป์ในการพูดอ้อมโลก เเถมพูดเหมือนจะหวังดีเเต่เเท้จริงเเล้วกำลังใส่ไฟไม่มีใครเกินปาร์คเท็ดดี้เลยจริงๆ

อิม เเทบิน เรื่องจะถูกเคลียร์เเละดองอุคจะไม่เข้าใจผิด ก็ต่อเมื่อเมิงเอารถกรูไปซ่อม เพราะงั้นตอนนี้....กรั่กๆๆ...

ร่างสูงเขยิบเข้าไปโอบไหล่ดองอุคอย่างหลวมๆ.....เเกล้งทำเป็นถอนหายใจเหมือนเข้าใจทุกอย่างดี...

"เอาน่า อย่าคิดมากเลย....วันนี้บ้านเบ็คกี้มีปาร์ตี้ ไปเมาลืมไอ้ลิงเพลย์บอยนั่นกันดีกว่านะ...."

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

"ใครบอกกันว่าบ้านกูมีปาร์ตี้วะ!!......มาหลอกกินฟรีอีกเเล้วนะไอ้....!!"

คนตัวเล็กในเสื้อยืดตัวใหญ่สีส้มเเป๊ด กับกางเกงสามส่วนสีเขียวขี้ม้าเท้าเอวมองผู้มาเยือนเเล้วตวาดเสียงดังลั่น
ซอง เบ็คคยอง อีกหนึ่งสมาชิกในวง 1tym ทำตาเขียวปั๊ดใส่ไอ้คุณหมีหัวหน้าวงอย่างหัวเสีย
คิดดูมีอย่างที่ไหน~ปาร์คเท็ดดี้~มันมากินฟรีบ้านซอง เบ็คคยองอีกเเล้วครับท่าน~! 5 วันติดกันเเล้วนะ!!

"บ่นไปชั้นก็มาทุกวันเเล้วนายจะบ่นทำไมวะ...." เท็ดดี้ก้มลงมองเพื่อนตัวเล็กด้วยท่าทางยียวน ก่อนจะหิ้วหลังคอเสื้อของคนบ่นเเล้วลากให้พ้นไปจากหน้าประตู จะได้ให้รุ่นน้องเขาเดินเข้ามาได้ซักที ไม่งั้นเจ้าตัวเล็กนี่คงยืนสวดต่อตรงนี้ไม่ยอมหลีกเเน่...

"ดูซิ ชั้นพาใครมาด้วย...."

ดองอุคโผล่ออกมาจากหลังประตูเเล้วยิ้มให้ เห็นหน้าใสๆของรุ่นน้องที่ไม่ได้เจอกันนาน ซองเบคฮยองจึงค่อยอารมณ์ดี

"กลับมาตั้งเเต่เมื่อไหร่เนี่ย...เอ้อ! เเล้วเเทบินไม่มาด้วยเหรอ!" ถามหาอีกคนตามประสาคนที่เห็นว่าปกติสองคนนี้ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋...เเต่คำถามกลับเรียกสีหน้าบึ้งตึงของดองอุคอย่างช่วยไม่ได้

เบ็คกี้ก็สังเกตุเห็นสีหน้านั้น คนตัวเล็กทำตาโตอย่างเเปลกใจ....

"โวะ ทะเลาะกันเหรอเนี่ย~ ไม่เห็นนานเเค่ไหนเเล้วนะ" หัวเราะเสียงใส จริงๆเเล้วคนในวง 1tym คือคติว่า เรื่องเดือดร้อนของเมิงก็คือเรื่องเดือดร้อนของเมิง กูไม่สน = = ...เพราะงั้นเลยได้เเต่หัวเราะอย่างไม่คิดอะไร...ปกติเจ้าเเทบินมันโอ๋ดองอุคจะตาย งอนกันก็น้อยจนเรียกได้ว่าเเทบจะไม่มี...เพราะงั้นคราวนี้เห็นทะเลาะกันเลยยิ่งกว่าเห็นเรื่องตลกเสียอีก....

"นี่เเหน่ะ....มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น...!" มือใหญ่ของเท็ดดี้ตบเบาๆลงบนหัวคนตัวเล็ก......อูย กล้าดีด่าคนอื่นมาก ปาร์คเท็ดดี้ =___=

หันไปเเยกเขี้ยวใส่หัวหน้าวง ก่อนที่เบ็คกี้จะหันมาทำหน้าจริงจังกับดองอุค

"เเทบินมันทำอะไรอีกล่ะคราวนี้...." เเหม เอาจริงๆเเล้วเขาก็ไม่ได้ใจจืดใจดำถึงขนาดนั้นหรอกนะ เเทบินก็ถือว่าเป็นน้องเป็นนุ่ง ถึงปากมันจะสุนัขเเละชอบกวนประสาทเขาไม่เเพ้เท็ดดี้ก็เถอะ....เอาวะ! ถามไถ่ให้มันหน่อยเผื่อจะได้เเก้ตัวอะไรเเทนมันได้บ้าง

"พี่เขาจูบผู้หญิง!"

"เฮ้ย...!" คราวนี้เบ็คกี้เป็นฝ่ายตกใจเสียเอง...เเทบินน่ะนะ!
"ผมเห็นรูป....! มันคงเป็นช่วงเดือนที่เเล้ว!.....ถามก็ไม่ตอบว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร"

"หน้าตาเป็นยังไงวะ...." ทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ...ตายๆ อิมเเทบิน อันนี้ปฏิเสธเเทนไม่ได้ด้วยสิ เปอร์เซ็นต์การนอกใจมีสูง....เห็นบอกมีรูปด้วยนี่นะ

"หน้าตาก็งั้นๆ...เเต่เฮอะ!พี่เท็ดดี้บอกว่า พี่เเทบินก็คบผู้หญิงตอนที่ผมไม่อยู่นะ...." เบ็คกี้หันไปมองเท็ดดี้เมื่อดองอุคพูดจบ....เท็ดดี้ยักไหล่ เเหม...เเค่ใส่ไข่ฟองสองฟองระหว่างขับรถมานี่เองนะ...เทียบกันไม่ได้กับกันชนรถของเค้าที่บุบไปเป็นคืบนั่นหรอก...

"ใจเย็นๆ...ไปฟังเท็ดดี้มันทำไม เชื่อใจเเทบินหน่อยสิ" เบ็คกี้ว่า...เท็ดดี้จึงโพล่งออกมาเมื่อได้ยินดังนั้น

"ใช่...ใจเย็นเข้าไว้...หัดเป็นคนใจเย็นให้เหมือนเบ็คกี้ฮยองซี่ เเต่อย่าใจเย็นมากล่ะ ดูอย่างมันดิ เเม่งจะ 30 อยู่เเล้วเมื่อไหร่จะสูงวะ....ใจเย็นเกินไปเเล้วเมิงอ่ะ..."

"คนเรามันต้องมีความอดทนเว้ย....."

"เรื่องความสูงอ่ะนะ"

"เรื่องไม่ฆ่าคนนี่เเหละ" คนตัวเล็กกว่าทำท่าจะกระโดดฟรีคิกซ์ก้านคอคนปากสุนัข เเต่ปัญหามันอยู่ตรงที่..........กระโดดไม่ถึง =___=

เท็ดดี้เลยได้เเค่หัวเราะถูกอกถูกใจที่ได้เเกล้ง ก่อนจะเดินไปที่ตู้เย็นหาอะไรดื่มราวกับนี่เป็นบ้านตัวเอง...เห็นคู่กัดคู่นี้กัดกันไม่เลิกดองอุคก็อดเเซวไม่ได้

"ผ่านมากี่ปีๆยังโดนเเกล้งเหมือนเดิมเลยนะฮะ..."

"ไอ้นี่ยิ่งเเก่ ยิ่งกวนตีน....ช่างเถอะ ถือเป็นเวรกรรมของชั้น....ว่าเเต่นายเถอะ ถ้าเท็ดดี้มันยุอะไรก็อย่าไปฟังมันมาก เอาจริงๆนะเว้ย ปากเท็ดดี้อ่ะเลี้ยงสุนัขไว้มากกว่า 3 พันชีวิต เชื่ออะไรได้ที่ไหน... เเล้ววันก่อนเเทบินเเม่งซิวรถเท็ดดี้ไปชนเสาไฟฟ้า ความเเค้นมันสั่งสม ถ้าเท็ดดี้มันพูดอะไรก็หารๆหน่อยเเล้วกันอย่าไปเชื่อมาก" คนเป็นรุ่นพี่กำลังจะพูดอะไรต่อ เเต่เพราะไม่อยากจะให้วกเข้าเรื่องพี่เเทบินอีก ดองอุคเลยเเกล้งพูดเเทรกเบนไปเรื่องอื่น....

"พี่เคยคิดป่ะ พี่เท็ดดี้กับพี่น่ะ....เหมาะสมกันมากเลยนะฮะ....." ได้ผลนอกจากจะเบนเรื่องออกนอกเส้นทางได้ชนิดหาทางกลับไม่ได้เเล้ว ยังทำเอา ซอง เบ็คคยองสำลักน้ำลายตัวเองไอค่อกเเค่กกับสิ่งที่ได้ยิน ก่อนที่สีหน้าจะเเปรเปลี่ยนเป็นขยะเเขยงเหมือนดองอุคกำลังพูดอะไรที่น่าเกลียดน่ากลัวที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา....

"พูดจาอะไรอย่างนั้นวะ...อูย ขนลุกเกรียว บรื๊อออออ  ถ้าเป็นอย่างนั้น ซองเบ็กฮยองยอมกระโดดตึกประชดชีวิตอัปปรีย์เเล้วจ้างคนมาเเงะซากศพเเล้วโยนลงมาจากตึกอีก 10 รอบเลยเอ้า!" ประชดซะขนาดนี้อย่านึกนะว่าคนที่กำลังค้นอะไรกินในตู้เย็นจะไม่ได้ยิน...ปากเลี้ยงสามพันชีวิตที่เห่าได้กัดตอบเเบบอัตโนมัติ

"โอย.....พอกันเเหละเบคกี้ ชั้นก็ไม่ได้พิศวาสเเกหรอก ไม่อยากก้มหัวคุยด้วยตลอดเวลา มันเมื่อยคอเว้ย!"

เเล้วปาร์คเท็ดดี้ก็ต้องหุบปากเมื่อดีเซลข้างนึงถูกถอดออกอย่างเหลืออดเเถมด้วยการปาอย่างเเม่นยำไปโดนเต็มๆ....

 
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

"จียง....งั้นคืนนี้ไปบ้านชั้นนะ......"

ลองคิดเเบบโง่ๆ เทมโปมันคงชวนเขาไปเล่นป้อกเด้งที่บ้าน หรือไม่ก็คงชวนไปกินยำม่าม่า
เเต่ถ้าคิดในพื้นฐานความเป็นจริง จียงรู้หรอกว่าภายใต้คำชวนนั้นชเวซึงฮยอนต้องการอะไรกันเเน่
สมองอันน้อยนิดของจียงกำลังเเจกเเจงความเป็นไปได้ เเละความน่าจะเป็นของการที่เคะคนนึงจะยอมเสียตัวในหลายเหตุผล

ยอมเสียตัวด้วยเหตุผลที่ ชเวซึงฮยอน มีระดับความหล่อ 97.25 จาก 100 อาจจะฟังดูเหมือนเเพ้คนหน้าตาดี....เเต่....

ผ่าน!!

ยอมเสียตัวเพราะ มีอะไรกันก็ไม่ท้อง ไม่ต้องวิ่งไปซื้อยาคุม ไม่เป็นปัญหาสังคมภายหลัง....ข้อนี้ก็....

ผ่าน!!

ยอมเสียตัวเพราะว่าเขา....ช....ชอบ....เอ่อ....ชอบ.....เออ เขาชอบเทมโป! เหตุผลนี้ก็....

ผ่าน!

คิดเเล้วคิดอีก มีเเต่เหตุผลชวนให้เสียตัว นี่ยังไม่สามารถหาเหตุผลที่ทำให้ควอนจียงปฏิเสธคำชวนไปบ้านเทมโปได้เลยนะเนี่ย
เเต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ!!! ถึงเขาจะดูใจง่าย!! เเต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลให้ไอ้เทมโปมันใช้กำลังลากเขาขึ้นรถเเบบนี้นะโว้ย!!

ตกลงไอ้ "จียง....งั้นคืนนี้ไปบ้านชั้นนะ......"  มันเป็นประโยคเชิญชวนหรือประโยคคำสั่งกันเเน่.....!
ถามเสร็จลากขึ้นรถ ไม่รอคำตอบ จะพูดอะไรหน่อยก็จูบปิดปาก รถก็จะขับ! จูบก็จะจูบ!
ควอนจียงเลยยอมเงียบ กลัวว่าถ้าพูดอะไรมากเทมโปมันจะสนใจหันมาปิดปากเขาเเทนจนจะได้ขับรถไปเสยตูดรถบรรทุกให้ได้ตายอนาถกันเล่นๆเปล่าๆ

เทมโปเอาเเต่ใจ~เเต่สารภาพก็ได้วะ...เค้าเองก็ยอมรับที่ตัวเองไม่ได้ปฏิเสธหนักเเน่นพอว่าจะไม่ไป

อ่ะยอมรับ...ด่าเซะด่า เชิญด่าควอนจียงใจง่ายตามสบาย!....

ใช่! มันก็ใช่ คนเรามันควรจะเล่นตัวบ้าง~เเต่ลองมาเป็นเค้าเด้! เเล้วจะรู้ว่ามันรู้สึกยังไง!! 

ปกติสบตาเทมโปไม่ถึง 10 วิก็โดนสายตามันกระชากเเอคเเท็กซัดจนลมปราณเเตกซ่านไม่เป็นผู้เป็นคนอยู่เเล้ว
เเต่นี่โดนมันทั้งจ้อง ทั้งจูบ ทั้งกระซิบ ทั้ง โอ๊ยยย นั่นเเหละ......เทมโปหน้าตามันดีกว่าปุถุชนธรรมดาขนาดไหนรู้ใช่ไหม...
สรุปเลยโดนหน้าหล่อๆทำเเบบที่เล่าไปที ฮือออ ควอนจียงถึงกับธาตุวิญญาณเเตกกระเซิง หนนี้ทำอะไรไม่ถูกกันเลยทีเดียว

ด้วยเหตุผลข้างต้นที่กล่าวไปเเล้ว....นั่นเเหละ! นั่นเเหละ! เหตุผลที่เขากำลังอยู่ในรถเทมโป
เหตุผลที่เขากำลังไปบ้านเทมโป เเละเป็นเหตุผลเดียวที่เขากับเทมโปกำลังจะ.......

อ๊าาาาาา -//////- เขินว่ะ

คิดอะไรเพลินไปหน่อย รู้ตัวอีกทีรถมันจอดตั้งเเต่เมื่อไหร่วะเนี่ย ถึงเเล้ว~! เร็วเชียะ! =___= บ้านมันนี่อยากจะมาปุ๊บถึงปั๊บตลอดเลยเเฮะ

"ถึงเเล้วจียง..." เทมโปดับเครื่อง...ไม่ต้องบอกเขาก็จำได้...เมื่อวานก็มานี่นา เเต่วันนี้ไม่เหมือนกับเมื่อวาน...เมื่อวานน่ะเเค่จูบ...เเต่วันนี้ถ้าเเค่จูบอีกเห็นทีคนตัวสูงกว่าคงไม่ยอมล่ะมั้ง...

ร่างสูงลงจากรถเเล้วเดินมาเปิดประตูด้านฝั่งจียงให้ มือใหญ่ก้มลงไปคว้าข้อมือเล็กเเล้วออกเเรงดึงเบาๆให้ร่างบางตามลงมา...

".................." มือเล็กยื้อไว้ไม่ยอมไปตามเเรงดึง...จียงขืนตัวเอาไว้....เล่นตัวครับพี่น้อง....มันจะได้ดูมีคุณค่าอะฮั้ง~ขนาดไม่มีใครสอนนะเนี่ย...สัญชาติญาณดิบจริงๆ =___=

เเต่เอาจริงๆมาเล่นตัวตอนนี้มันจะทันไหมวะ...ถ้าเค้าเป็นเทมโปก็ไม่ค่อยจะเชื่อหรอก ลองอีเเบบนั่งนิ่งให้เค้าขับพามาถึงบ้านนี่ก็โคตรใจง่ายเเล้ว....เเต่เอาน่ะมันต้องเล่นตัวให้เป็นพิธี....

เทมโปไม่พูดอะไรเอาเเต่ยิ้ม คนตัวสูงออกเเรงดึงทีเดียวตัวเขาก็เเทบจะปลิวไปปะทะอกเเกร่งอยู่เเล้ว...ชักจะรู้ว่ายื้อไปก็ไร้ประโยชน์ เล่นตัวตอนนี้มันชักจะไม่ทัน จียงเลยยอมให้เทมโปจูงอย่างโดยดี

เเต่เทมโปมันท่าทางอารมณ์ดีจังว่ะ~ในใจมันต้องกำลังคิดว่าคืนนี้เค้าไม่รอดเงื้อมมือมันชัวร์เลยว่ะ...เออะ....นี่เค้าใจง่ายเกินไปป๊ะเนี่ย =___=

เเต่ขอสารภาพเเบบลูกผู้ชายที่กำลังจะกำลังจะไม่ใช่ลูกผู้ชาย เเต่ก็ยังเป็นเพศชายอยู่
เออโวะ เเม่ง! พูดสถานะตัวเองเเล้วงงว่ะ ช่างมันเถอะ...สรุปพูดกันเเบบเเมนๆเลยนะ
ตอนเเรกก็ใจดีสู้เสืออยู่หรอก เเต่พอเห็นมองเทมโปมันไขกระตูบ้านเเล้วใจมันฟีบขึ้นมายังไงไม่รู้ว่ะ......อยู่ๆมันก็รู้สึกกลัวยังไงไม่รู้ !

มาลองคิดดูดีๆ ถ้าเทมโปเป็นเมะ เเสดงว่าเขาเป็นเคะ....

เเละถ้าเขาเป็นเคะ....เเสดงว่าคนที่ทะลวงประตูคือ...เทมโป

เเละมันก็เเน่นอนว่าคนเสียเเต้มโดนทะลวงประตูมันก็ต้องเป็นเค้าน่ะสิ โฮกกกกก =________=

มัวเเต่ตื่นเต้นเลยไม่ได้นึกถึงข้อนี้ เเค่คิดว่าอธิปไตยความเป็นชายกำลังจะถูกริดรอด...รอยสักกลางเเขนมันก็ชักจะร้อนผ่าว~(เวอร์)

ร่างบางเริ่มอยู่ไม่สุข ขยับตัวยุกยิกเเบบร้อนใจ...เหมือนโดนล่อลวงไปขายตัว เเล้วอยู่ๆก็มานึกขึ้นได้ว่ายังไม่พร้อม วัยหนูยังไม่ถึง บลาๆๆ...

จียงเริ่มรู้สึกปวดมวนท้องเเบบเเปลกๆ...ไม่เอาเเล้ว! ไม่เอาเเล้ว! กลับลำตอนนี้ยังทันไหมวะ!!

"เทมโป....ชั้นว่าพรุ่งนี้เเล้วกันนะ..." ดึงมือออกจากการจับกุม เเถมโพล่งออกมาเเบบคิดเเล้วพูดเลย

ขอโทษที่ให้ความหวัง เเต่ตอนนี้กรูป๊อดเเระอ่ะ เพราะงั้น เเอมโซซอรี่ บัทไอเลิฟยู ..ไว้คราวหน้าเเล้วกัน เเต่จำไว้ว่า....ไอเลิฟยู มอร์มอร์...

=_____= อันบนคิดในใจเฉยๆไม่ได้พูดออกมา เดี๋ยวมันหาว่าปัญญาอ่อน

จียงถอยหลังไม่ถึงสามก้าวดีก็โดนคว้าตัวหมับ....ร่างบางชะงักกึกตกใจกับการโดนเเขนใหญ่รวบเอาไว้ชนิดความไวเหนือเเสง เทมโปช้อนเเผ่นหลังจียงก่อนจะออกเเรงกอดเเน่นๆ

"ไม่ทันเเล้วจียง" เทมโปโน้มไปพูดข้างหู....มีเเอบหัวเราะในใจกับท่าทางเหวอๆของคนโดนจับกุม~

อะไร อะร๊ายยย ทันซี่ว้อย ทันซี่ทัน! ถ้าเค้าบอกว่าทันก็ต้องทันเซ่~

"ไม่เอา~! วันนี้ไม่เอา! มันเร็วไป! ไม่เอา!" จียงร้อง~
"ไหนนายเคยบอกชั้นว่านายขอทำใจ 3 วันไง" เทมโปเอาคำอ้างเมื่อวานของจียงมาพูด....

จียงอึกอัก....เอิ๊กอันนั้นกรูล้อเล่นนนน....พูดเล่นๆ คิดขำๆ ใครจะไปทำใจได้เเค่ 3 วันว้า...เชื่อไปด๊าย!

"เเต่....นี่ก็ยังไม่ครบไม่ใช่เหรอ พรุ่งนี้ไง...พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่"  ใช่ๆ ต้องตะล่อมมัน เเล้วพรุ่งนี้กรูก็ชิ่ง...อย่างน้อยเอาให้ผ่านคืนนี้ไปก่อน

"ไม่เป็นไร........งั้นก็อยู่นี่เเหละ พอผ่านเที่ยงคืนวันนี้ก็ครบสามวันเเล้ว.....ไม่เป็นไร ชั้นจะรอจนกว่าจะพ้นเที่ยงคืนของวันนี้นะ.." ไม่ต้องรอคำอนุญาติเทมโปจัดการคว้าข้อมือเเล้วออกเเรงลากจียงเข้าบ้าน...

จียงอึ้งเพราะนึกไม่ถึงว่าจะโดนไม้นี้...........เฮ้ยไม่ใช่เเบบนี้ดิ ไม่เอาเเบบนี้สิเว้ยยยย~~~!!!!.......

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 
 
"ไม่ได้การซะเเล้ว!!"

ริมฝีปากที่ขบเม้มเหมือนกำลังไตร่ตรองอะไรบางอย่างอยู่ในใจ เว้นจังหวะช่วงการขมุบขมิบพึมพัมเเล้วหันไปเลียอมยิ้มในมือสองสามทีก่อนจะนั่งบ่นต่อ...

ดวงตาเรียวเล็กหรี่สายตาเเบบครุ่นคิด ริมฝีปากเชิดขึ้น คิ้วทั้งสองขมวดเป็นปม ซึงริระบายอารมณ์กับก้านอมยิ้มเหล่มองนาฬิกาห้องเป็นรอบที่ล้าน ยิ่งเห็นเวลาที่ผ่านไปเรื่อยๆเเล้วพี่จียงก็ยังไม่กลับมาซักทีเนี่ย มันน่าโมโหว้อยยย!!

ซึงริหันไปทำสายตาโมโหให้พี่เเทยังที เเดซองที เเอบพาลอย่างช่วยไม่ได้ เฮอะ ทั้งสองคนไม่ได้เรื่อง~!! ไม่มีใครบอกเค้าได้เลยว่าพี่จียงหายไปไหน

ตอนนี้ซึงริโกรธทุกคน~โกรธพี่เเทยังที่โกหกว่าพี่จียงไปเข้าห้องน้ำ โกรธที่พี่เเดซองชวนเล่นจนทำให้เค้าลืมตามพี่จียง โกรธบ้านหลังนี้ที่กลับมาเเล้วไม่พบว่ามีพี่ชายเค้าอยู่ โกรธหมด หมูหมากาไก่พัดลมเเอร์ตู้เย็น~โกรธหมดเลยเว้ยยย!!

รวมทั้งโกรธตัวเองด้วย!!

อี ซึงฮยอนพลาด! ท่าทางเขาคงจะชะล่าใจไปหน่อยละมัง ไม่ได้การซะเเล้ว! เผลอหน่อยเดียวพี่จียงหายตัวไปเลย

มือถือพี่จียงติดต่อไม่ได้ รวมทั้งพี่เทมป์ด้วย! เพราะงั้นฟันธงเลยว่าหายไปด้วยกัน! ตอนนี้จะสี่ทุ่มอยู่เเล้วยังไม่กลับบ้าน อย่าบอกนะว่า.....!!!

ฮึ๊ยยย!!! ไม่ยอมเว้ย ไม่ยอม ไม่เอา! ไม่เอานะ!
อีซึงฮยอนมันน่าโมโหไหมเนี่ย! ไม่น่าโดนอบายมุขล่อลวงจนเขวเลย~อีซึงฮยอนไอ้โง่~!!

ฮึก....พี่จียง! จริงๆผมรักพี่นะฮะ คราวหน้าผมจะไม่นอกใจ(ไปหาขนมเเละของเล่น)อีกเเล้ว

ไม่ยอม! ยังไงเค้าก็ไม่ยอมให้พี่จียงลงเอยกับพี่เทมโปหรอก!! พี่จียงต้องเป็นของเค้าสิ พี่เทมโปมีเสน่ห์ตรงไหนวะ! งั้นๆเเหละ!คิ้วก็เข้มหนาเชียะ เเอบเขียนคิ้วป่ะวะ! ไม่ได้บอกว่าอีซึงฮยอนหล่อกว่าหรอกนะ ชเวซึงฮยอนหล่อกว่าเขายอมรับ เเต่เขาน่ารักกว่า (ชูสองนิ้ว) เเน่นอนเขามีคุณสมบัติจะเป็นเเฟนพี่จียงมากกว่าเสียอีก!!

ปากบางเว้นจังหวะช่วงโมโหเเกะอมยิ้มอันใหม่ นั่งเลียจนจะหมดอีกอันก่อนที่น้องเล็กคิดอะไรขึ้นมาได้จึงจะหันไปเรียกพี่ชายที่นั่งอยู่บนโซฟาเสียงดัง

"พี่เเทยัง!" เรียกอยู่สองสามรอบคนนั่งเหม่ออยู่บนโซฟาก็ไม่รับรู้เสียที ซึงริตะโกนเสียงดังอีกรอบ คราวนี้เเหละเสียงดังจนบ้านสะเทือนเลย

"พี่เเทยางงงงงงงงงงงง!!!!"

เเทยังสะดุ้งโหยง...
"อ...อะไร!" โมโหตัวเองที่เผลอมองเจ้าเล็กนานไปหน่อยเลยเหม่อไม่รู้ตัว ตายๆๆ~เอาอีกเเล้ว เผลอมองมักเน่อีกเเล้ว! ทำไงดีวะเนี่ยกรู!!

"ไม่ไหวเเล้วพี่! ผมรออยู่เฉยๆตรงนี้ไม่ได้หรอกนะ!!" พอเห็นเจ้าตัวเล็กบ่นเเบบนี้ก็พอจะเดาออกว่าเรื่องอะไร เเทยังถอนหายใจเเล้วส่ายหน้า....

"เอาจริงๆนะซึงริ มีสองกรณีเท่านั้นเเหละ ไม่จียงสมยอม พี่เทมป์ก็โดนจีมันข่มขืนเองน่ะเเหละ...ห่วงไปมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอก...."

"ไม่รู้เเหละ ไม่รู้เเหละ! พี่ขับพาผมไปบ้านพี่เทมป์เดี๋ยวนี้เลย!!"

"ตอนนี้เนี่ยนะ"

"ใช่ ตอนนี้เเหละ ไปเร็วพี่ ไปๆ!!" ร่างโปร่งวิ่งไปฉุดมือมือเเทยัง~เเละเเน่นอนมันสปาร์คเหมือนเดิมจนเเทยังต้องรีบกระชากมือกลับ...

"เออๆโอเคๆ อ้าวเฮ้ย เเล้วนั่นจะทำอะไร..." เเทยังร้องเมื่อซึงริคว้าเอามือถือของเขาไปพิมพ์ข้อความอะไรก็ไม่รู้....

"ผมไม่รู้หรอกว่าพี่จียงจะพ้นเงื้อมมือพี่เทมโปก่อนเราไปถึงหรือเปล่า เพราะงั้นก็ต้องเตรียมมาตรการอะไรไว้รองรับหน่อย....." เจ้าซึงริพูดพร้อมนิ้วที่กดจึ๊กๆพิมข้อความไม่หยุด....

"เอ้อ จะทำอะไรก็ทำเถอะ...เฮ้ย!! เเดซองไปด้วยกันดิวะ..." รีบเรียกน้องชายหน้าเเป้นที่นอนกลิ้งอยู่หน้าโซฟา ปล่อยให้ซึงริวิ่งเเจ้นไปเปิดประตูบ้าน

"ทำไมอ่ะพี่! ผมจะดูละครอ่ะ ตอนนี้กำลังมันส์เลย" เเดซองทำเเก้มป่อง เเต่เเทยังไม่ยอมลุกขึ้นมาฉุดเเดซองให้ยืนขึ้น

"เฮ้ย! เป็นห่วงจียงมันหน่อยสิ มันเป็นหัวหน้าวงเรานะ..." พูดเสียงเข้มจนเเดซองอดทึ่งไม่ได้...โหเป็นครั้งเเรกที่พี่เเทยังเป็นห่วงพี่จียง เเดซองพยักหน้าหงึกหงักมองเเทยังอย่างชื่นชม....มือใหญ่ของเเทยังคว้าหมวกที่เเขวนไว้มาใส่เเล้วเก๊กหน้าขรึม สวมบทบาทเพื่อนรักได้อย่างเเนบเนียน

ใจจริงมันก็เเค่อย่าทิ้งให้เค้าให้ไปกับน้องเล็กสองคนสิวะ T T .......เขาทำตัวไม่ถูกก็เท่านั้นเเหละ~

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

ถ้าเทมโปเป็นคนจำพวกหน้าด้าน ก็คงจะเรียกได้ว่าหน้าด้านเเบบมีสไตล์เป็นของตนเอง....หน้าด้านเป็นตัวของตัวเอง หน้าด้านเเบบไม่เลียนเเบบใคร เเต่ไม่ว่าจะเรียกเเบบไหน ความหน้าด้านของเทมโปกำลังเป็นปัญหาใหญ่ให้จียง

"ไม่เป็นไร ชั้นจะรอจนกว่าจะพ้นเที่ยงคืนของวันนี้นะ...."

มันบอกว่าจะรอ มันก็รอจริงๆนะ...มันปล่อยเขาไว้ในห้องนั่งเล่นเดียวกัน เเล้วตัวเองก็นอนเหยียดบนโซฟาดูทีวี ท่าทางสบายใจจนน่าถีบตกโซฟา มาเเกล้งให้คนอื่น เค้าทำอะไรไม่ถูกเเล้วมานอนเล่นสบายใจเนี่ยอย่างนี้ไม่เรียกว่าหน้าด้านเเล้วจะเรียกว่าอะไร!  จียงคิดสภาพตอนนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนไม่ออกเลย....ไม่อยากจะนึกภาพ....พอนาฬิกาตีบอกเวลามันจะกระโจนใส่กรูป่ะวะ =____= ถ้าจริงคงตลกพิลึก....

จริงๆถ้าเทมโปจะนอนดูทีวีเฉยๆก็ไม่คงทำให้จียงเกร็งได้ถึงขนาดนี้หรอก เเต่ไอ้อาการหันมามองที่เค้าเป็นระยะๆ เเล้วหันกลับไปหัวเราะกับตัวเองนี่มันกวนส้นเท้าชะมัด! เเถมยังชวนขนลุกเเบบบอกไม่ถูกด้วย!

ความรู้สึกตอนนี้ของจียงเหมือนคนที่กำลังรออยู่หน้าคลีนิคทำฟันด้วยสภาพปวดฟันสุดๆ รู้ดีว่ายังไงก็ต้องโดนถอนเเน่ๆ
ทั้งๆที่ใจฝ่ออยู่เเล้วเเต่ก็ต้องมากดดันเพราะมีคุณพยาบาลหน้าเข้มมายืนเท้าเอวจ้องรอพูดว่าอีกไม่พี่คิวก็ถึงตาคุณเเล้วค่ะ
เเถมด้วยการยักคิ้วเหี้ยมหนึ่งทีว่าเมิงไม่รอดจากการโดนถอนฟันเเน่ๆ~ เทมโปตอนนี้~ฟีลเดียวกันเลยว่ะ ให้ตาย

สรุป!! ต้องมานั่งรอเเบบนี้ควอนจียงว่าคุณชเวซึงฮยอนใช้กำลังปล้ำเขาให้หมดเรื่องหมดราวไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ!!

ปิ๊บ ปิ๊บ

เสียงข้อความเรียกเข้าดังขึ้นขัดจังหวะความคิด จียงคว้ามือถือตัวเองขึ้นมาดู....เเปลกใจที่สุดเมื่อรู้ว่าข้อความถูกส่งมาจาก ...เเทยัง...

ร้อยวันพันปีไม่เคยส่ง...จียงกดเปิดอ่านข้อความดู...เเทยังมันส่งอะไรมาวะ

'ไม่ว่านายคิดจะทำอะไร

เเต่ถ้าเทมโปชวนทำอย่างว่า...

ชั้นอ่านเจอมา

จำไว้นะว่าครั้งเเรก

.
.
.
.
.
.
.

มันจะเจ็บเหมือนเอาหัวไชเท้ายัดรูจมูก...'

มันจะเจ็บเหมือนเอาหัวไชเท้ายัดรูจมูก !

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เเทยังมันจะหูดีตาทิพไปไหน มันรู้ได้ยังไงวะว่าเค้ากับเทมโปจะ.....กันวะ!!
เเล้วมันไปอ่านเจอจากที่ไหน =_______= อย่ามาบ้า เมิงเปิดหนังสือเกย์เจอหรือไง....
คำถามหลายคำถามประดังประเดเข้ามา เเต่ที่อยากรู้ที่สุด ไอ้ที่บอกว่า มันจะเจ็บเหมือนเอาหัวไชเท้ายัดรูจมูก นี่มันจริงป่ะวะ!!

มีความเป็นไปได้ต่ำมากที่เเทยังจะพิมพ์มาเพราะว่าเป็นห่วงเค้า เเต่ไม่เเน่ผลจากการคบกันมาเป็นสิบปีอาจจะทำให้เเทยังรู้สึกอยากจะปกป้องเพื่อนผู้น่ารักก็เป็นได้

..........................เออะ! -*- ไม่จริงเเค่คิดก็อ้วกจะเเตก เเทยังไม่มีทางคิดเเบบนั้นเเหงๆ

กะจะไม่ใส่ใจเเต่ทว่าก็ต้องเเปลกใจเมื่อ ข้อความยังถูกส่งมาเเบบถี่ๆเป็น 10 messege เลยทีเดียว
ปกติไอ้เเทยังงกจะตายห่-า เเถมขี้เกียจพิมด้วย วันเกิดเขายังพิมเเค่ HBD เเค่นี้เองเเล้วทำไม.....หรือว่ามันจะเป็นห่วงเค้าจริงๆ....

เชื่อ~ไม่เชื่อ! เชื่อ~ไม่เชื่อ! เชื่อ~ไม่เชื่อ!ดีวะเนี่ย!!

เเต่เชื่อไม่เชื่อ ใจก็ฝ่อไปหมดเเล้ว~จากวิตกกังวล 50 เปอร์เซ็นต์ตอนนี้อัพไปถึง 100 เปอร์เซนต์เเล้วเเหละ
กราฟหุ้นจากที่ตอนเเรกค่อยๆตกตอนนี้มันดิ่งพรวดลงเหมือนโดนฟ้องล้มละลายเลยทีเดียว...

ตอนเเรกยังพอมีลังเลว่าจะตกลงจะยอมมันดีไหม เเต่ตอนนี้จียงรู้เเล้วว่าไม่ได้! ไม่เอาเเล้วว้อยยยยย!!!
ตายๆๆ กูจะออกจากที่นี่ยังไงดีวะเนี่ย! คิดผิดเเหงๆ ลองเป็นโฮโมหน่อยเดียวพลาดเหมือนเอาชีวิตมาทิ้ง (เว่อร์)

ไม่เอาๆ!! ควอนจียงกลัวเจ็บ xx ไม่เอาเเล้ว!ไม่เอาเเล้ว! อยากกลับบ้าน ~~
ถ้าต้องเจ็บเหมือนเอาหัวไชเท้ายัดรูจมูก! รักเเค่ไหนก็ไม่เอาเว้ยยยยยยยยย

อย่างน้อยก็ขอกลับไปตั้งหลักก่อนได้ไหมล่ะ!!!!

ยืนเป็นไอ้บ้าเสียสติอยู่ไม่กี่นาที จียงก็หันไปสบตากับเทมโปพอดี ร่างสูงคงหันมามองเพราะเเปลกใจที่เสียงข้อความมันดังถี่ๆติดกันเเบบนั้น

"เอ่อ......." จียงทำท่าจะพูดอะไรซักอย่าง...เทมโปนิ่งฟัง

"ที่ตู้เย็นนายมีหัวไชเท้าไหม....." เเปลกใจกับคำถาม เเต่คนตัวสูงก็มีเเก่ใจจะถามต่อ

"นายหิวเหรอ......." จะบอกมันว่ากรูจะลองเอาไปยัดรูจมูกดูว่าเจ็บเเค่ไหนก็ใช่ที่....จียงทำเป็นลูบท้องตัวเองเเล้วพยักหน้าว่าหิว...

"ไม่มีอ่ะ ชั้นไม่มีของสดหรอกทำไม่เป็น เเต่ถ้านายหิวชั้นไปต้มบะหมี่ให้เอาไหม"...จียงพยักหน้าหงึกหงัก...ต้องล่อมันไปที่อื่น พอมันเข้าครัวไปง่วนทำบะหมี่ เราก็หนีออกนอกบ้าน วะฮ่าฮ่า ฉลาดสมเป็นควอนจียง~

"ชั้นเอาไข่ 3 ฟองนะ...ทำช้าๆไม่ต้องรีบ ชั้นชอบเส้นอืดๆ...." ย้ำเมื่อเทมโปเดินเข้าไปหลังบ้านไป

ร่างบางย่องไปที่ประตูบ้านทันทีอย่างรวดเร็ว ขอโทษนะเทมโป~ จริงๆเค้าก็อยากมีอะไรกับเทมโปอยู่หรอก จูบกันมันก็รู้สึกดี เเต่เเหมไอ้หัวไชเท้ายัดรูจมูกนี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กน่ะ =__= เรื่องจริงไม่จริงไม่รู้ รู้เเต่ถ้าเกิดจริงขึ้นมากรูก็ตายน่ะสิ....

เพราะงั้น~ -*- เจอกันวันหลังนะ~ วันนี้ขอชิ่งก่อนล่ะ!!!

กำลังจะก้าวพ้นประตูอยู่เเล้วเชียว จียงหน้าเหวอเมื่อรู้สึกว่าอยู่ๆตัวก็ลอยกลางอากาศ เทมโปกลับมาตอนไหนไม่รู้ เเต่ถือวิสาสะมาช้อนตัวอุ้มเขาขึ้นในท่าเจ้าหญิง เเถมทำท่าเหมือนเขานั้นเบาเเสนเบาอีกต่างหาก...

ปรี๊ดดดด ปรี๊ดดดดด  ถ้ามีนกหวีดจียงขอเป่าใส่หน้าเทมโปทีเถอะ ผิดกติกา!! ผิดกติกา!! ผู้ชายที่ไหนอุ้มกันท่านี้ อ๊าก!!
กำลังจะยกใบเเดงฟาดหน้าเทมโปข้อหาอุ้มกันท่าชวนหัวใจวาย เเต่จียงต้องหน้าเหวอกว่าเดิมเมื่อรู้ว่าโดนพาไปที่ไหน....
ไม่ใกล้ไม่ไกล โซฟายวบลงไปตามน้ำหนักเมื่อเทมโปวางเขาลง เเต่มันยวบลงกว่าเดิมเมื่อคนด้านบนขึ้นมาคร่อมกันทั้งตัวเอาไว้

"ชั้นดูโง่มากเหรอจียง....." รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ทำเอาจียงเเทบจะเป็นลม....เเต่ไม่รู้จะสลบคาที่หลังฟังประโยคนี้รึเปล่าน่ะสิ

"ไม่ต้องรอเเล้วมั้งเที่ยงคืนเนี่ย......."

TBC

ตอนนี้ไม่ค่อยฮา -*- เพราะคนเเต่งจนปัญญาจริงๆ

ไอ้มุกโกโก้ครั้น 555+ เเบบว่าไม่ขำ เเต่อยากใส่เพราะว่าเป็นมุกของเรากับเพื่อนไปเจอมา ตอนเเรกขำมาก เเต่ตอนนี้รู้สึกว่ามันเเป้ก 555+

ถึงตอนนี้จะไม่ฮา เเต่ว่าตอนนี้ยาว~คงไม่มีใครเถียงใช่ไหม 555+

จบค้างเเบบนี้ต้องโดนฆ่าเเน่ เเต่เเค่นี้ก็สุดกำลังเเล้ว ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ

เมื่อวานเราทำโอพีวี เทมจีตัวใหม่มา --->> อย่าลืมคลิกไปดูกันนะ

http://bigbangfic.exteen.com/20080203/2nd-opv-temp-x-g

คลิกลิ้งค์ด้านบนเลย คอมเมนท์ให้ด้วยน้า จำนวนโหลดกับเม้นท์ห่างกันมาก 555+ เเบบว่าทำโอพีวีกว่าจะได้เเต่ละตัวนี่โคตรจะเหนื่อยเลย ถ้าชอบกลับมาเม้นท์ให้กันด้วยนะคะ

ขอบคุณรูปป๋าๆวงวันไทม์เเป้งเอามาจาก hi5 พี่กิ๊บ ขอบคุณมากค้าบบ

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ล่วงหน้าค่า ^^