Bigbang's fiction By diy

จากคอมเมนท์ตอนที่เเล้ว ถามมาได้ถูกใจมากเลย เราเลยเอามาใส่ในฟิคซะเลย 555+ ขอบคุณมากค่ะ ^^

ตอนนี้ใช้รูปนี้เป็นวอลเปเปอร์เดกท็อป.....น่ารักเนอะ

ep. 4

ปุจฉา...

"คุณคิดว่าซึงริหลุดออกมาจากการคุมขังได้อย่างไร?"

ก.ป้าแม่บ้าน(คนเดิม)ปล่อยออกมา ด้วยความอยากรู้ว่าจียงจะเลือกเป็นเมียใคร =__=

ข. แดซองกับแทยังเป็นคนปล่อย เพราะอยากเห็นศึกชิงนาย(เอ๊ะ? หรือชิงนาง -??-)

ค.เซเว่นปล่อยออกมา เพราะกลัวว่าจียงจะมาลองยั่วเซเว่นดูอย่างที่เคยคิดไว้ (แล้วเซเว่นรู้ได้ไง -*-)

ง. เเทบินปล่อยออกมา เพราะจีจะได้มีตัวเลือกสามีเพิ่มอีกหนึ่ง (จะได้ไม่ต้องยุ่งกับเซเว่นเมียกรู )

จ. เสี่ยยังกูลเปนคนปล่อย เพราะอยากให้เด็กในสังกัดมีอนาคตที่ดี (ด้วยการมีสามีเยอะๆ = =)

.
.
.

วิสัชนา......????

โอย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีวันที่ป๊อปปูล่าจนลำบากใจขนาดนี้

เกิดมา ควอนจียงไม่เคยนึกเลยว่าจะต้องมีวันที่มาเลือก.....เอิ่ม เลือกอะไรเเบบนี้

ร่างโปร่งขยับยุกยิกอย่างอึดอัดกับสายตาสี่ดวงของคนสองคนที่จับจ้องมาที่ตนเอง...

ว่าเเต่ใครน่ะเหรอ?

หึ....ไม่ใช่ซึงฮยอนคนพี่ เเละไม่ใช่ซึงฮยอนคนน้อง
เเต่มันคือไอ้เวรปากสว่าง กับลูกคู่ตาหยี......มันสองคนน่ะเเหละ สาเหตุที่ทำให้เรื่องทั้งหมดวุ่นวาย!

เเถมมีการมาบอกหน้าซื่อทีหลังด้วยนะว่า....

"อ้าว ไม่รู้....นึกว่าเเกอยากลองประสบการณ์ศึกชิงนางสักครั้งในชีวิต ก็เลยปล่อยซึงริมันไป..."

=___=

จะว่าไป สองคนนั้นมันจ้องเค้าร่วม 10 นาทีเเล้ว....ไล่ก็ไม่ไป
เเดซองกลิ้งไปกลิ้งมา สายตาก็จับจ้องมองที่จียงจนอึดอัด....มองเเล้วก็หัวเราะคิกคัก...
เเต่ไอ้เเทยังนี่สิ......เมิงมาจูบกับกรูเลยมะ จ้องซะใกล้!

เออะ...รึว่า...?
เฮ้ย!!!! อย่านะ........อย่าบอกว่าเมิงคิดไม่ซื่อกับกรูอีกคน = = คราวนี้กรูจะอ้วกใส่หน้าเลยนะ!
เทมจี ซึงจียังพอว่า อย่าริจะมาคิดเเทจีเลยนะ.....ยิ่งกว่าสยอง T^T

เเละเหมือนว่าเเทยังจะเดาความคิดจียงได้ ร่างสูง(?)เลยทำหน้าตกใจเเล้วผละออกมา

"เฮ้ย คิดไรๆ....เห็นอย่างนี้กรูก็เลือกนะ !!!!!!!!"

เเทยังพูดเสียงดังลั่น....เออะ มันหมายความว่าไงวะ! =___=
ไอ้นี่พูดจาน่ากระซวกไส้เเตก.....จียงชักโมโหเเต่เเทยังก็ไม่สนใจ

"ชั้นไม่ได้สมองเลอะเลือนนะเว้ย วางใจได้ชั้นไม่มีวันชอบเเกหรอก...." ตบบ่าจียงปุบๆ...เออ ถ้าจะให้เค้าไปชอบจียงเเบบสองคนนั้นล่ะก็ รอวันเค้าเมาก่อนเหอะ ...หมายเหตุ ต้องเมามากๆด้วยนะ เมา เเบบไม่มีอะไรจะเสียถึงจะสามารถชอบไอ้นี่ลง

"ชั้นเเค่มองเเกเพราะ กำลังคิดว่า สองคนนั้นเห็นอะไรในตัวเเกเเล้วไปชอบวะ... "

หน้าตานี่เเบบสงสัยมากๆ.....สงสัยจนเค้าอยากจะยกเท้าขึ้นมากระเเทกหัวให้หายสงสัย
ตกลงการที่สองคนนั้นมันมาหลงเค้าเนี่ย เป็นอะไรที่ประหลาดมากเลยใช่ไม๊!!

เเต่จะว่าไปมันก็ใช่ T^T ไม่รู้อะไรมาดลใจพวกนั้น เค้าเองก็ยังคิดไม่ตกเหอะ

"ผมจะไม่เชื่อโฆษณาในทีวีอีกเเล้ว..." เเดซองโพล่งขึ้นมา
"อุตส่าห์ให้เเม่บ้านเราไปซื้อน้ำมันพืชที่มีน้ำมันตับปลามาทำอาหารให้พวกเรากินกัน...."

"เเต่โอเมก้าทรีในน้ำมันตับปลาไม่ได้ช่วยอะไรสมองพี่เทมกับซึงริเลยจริงๆ...T^T"

เเดซองทำเป็นเช็ดน้ำตา ให้กับสมองพิการของเทมโปเเละซึงริ....ฮือออ ที่พวกนั้นมาชอบพี่จียง จะเพราะอะไรได้ถ้าไม่ใช่เพราะสมองเลอะเลือน....

=__________________=

คนตาตี่หัวเราะเอิ๊กอ๊ากเมื่อรุ่นพี่หัวหน้าวงทำท่าจะเข้ามาควงหมัดใส่อย่างหมดความอดทน....โดราเเดซองเลยรีบเข้าไปกอดอ้อนๆ เอาหน้าไถๆเเขนอย่างง้อๆ...

"อ่ะ พี่จียง ผมล้อเล่นน่า! อะน่าๆ....เพราะพี่เก่ง พี่น่ารัก พี่มีเสน่ห์ ใครๆก็เลยพากันหลงพี่หมดเลย..."

"ไม่ใช่กู =__= " เเทยังยังคงรีบยืนยันเหมือนเดิม ไม่ได้ว่ะ...ต้องย้ำ มาบอกว่าใครๆก็หลงมันหมดได้ไง ไม่ใช่กูเเน่ๆคนล่ะ ร้ายเเรงนะเว้ยการเข้าใจผิดว่าเค้าชอบจียงน่ะ!

จียงหันไปมองเเทยังอย่างหมั่นไส้ =____=
ไอ้นี่ก็ย้ำจ๊าง....ไม่ชอบกรูดีนัก เดี๋ยวคืนนี้พ่อจับปล้ำเป็นเมียให้ชาวบ้านอาเจียนกันเล่นๆเลยไอ้นี่!!

"ว่าเเต่พี่จะเลือกใครอ่ะ......เเต่ผมเชียร์ซึงรินะพี่ เชื่อผมเถอะ มีสามีเป็นซึงริประหนึ่งได้ทั้งสามีได้ทั้งลูก"
"ชั้นเชียร์พี่เทมโป! หล่อๆโง่ๆซื่อๆ เเอบมีชู้ซัก 10 คนพี่เค้ายังไม่รู้เลยเชื่อดิ ซึงริอ่ะ เดี๋ยวค่อยเอาเป็นชู้ก็ได้...."

ดูมันเเนะนำ...- -

"ไม่เลือกใครทั้งนั้นเเหละว้อย!" จียงรีบพูด พลางดันหน้าไอ้สองคนนี้ออกไปห่างๆ....

"โอ้ยย ไม่เลือกเล้ยยย เเต่ปล่อยให้อีกคนทั้งกอด ทั้งหอม ส่วนอีกคน......." เเทยังยิ้มเจ้าเล่ห์ เเดซองก็รีบเป็นลูกคู่สนับสนุนใหญ่

"ใช่เลย....ส่วนอีกคน....อ๋าๆๆ ไม่อยากนึกถึงเลย เมื่อกี๊ยังติดตาอยู่เลยนะเนี่ย...." เอามือขึ้นมาปิดหน้า บิดไปบิดมาเเบบเขินๆ เล่นเอาคนโดนล้ออย่างจียงหน้าขึ้นสีอย่างช่วยไม่ได้ ละล่ำละลักเเก้ตัวอย่างติดๆขัดๆ....เเต่พูดอะไรตอนนี้ก็ฟังไม่ขึ้นทั้งนั้นเเหละ

เกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ....

ก็ถ้าปุจฉามันถามว่า

"จียงรอดจากเทมโปเเละซึงริมาให้เเทยังกับเเดซองเเขวะเล่นได้ยังไง?...."

วิสัชนามันก็คงจะเป็นเเบบนี้...........

.
.
.
.
.
.

"ปล่อยพี่จียงนะ!"

สาบานว่านั่นกำลังข่มขู่อย่างเมะๆ.....อีซึงฮยอน ดึงชายเสื้อจียงที่กำลังอยู่ในสภาพหมิ่นเหม่คล้ายๆกำลังนั่งตักเทมโปอยู่อย่างงอเเง เบะปาก...กระตุกชายเสื้อจียงเเล้วก็เอาเเต่พูดว่าให้ปล่อยๆ

น่ารักซะไม่มี....สามีเด็กของควอนจียง = =

เเล้วนี่จียงไม่ได้อยากนั่งในสภาพนี้นะ....เเต่ชเวซึงฮยอนน่ะสิกอดไม่ปล่อย....
เเล้วจียงก็ไม่ได้อยากให้กอดไม่ปล่อยนะ....เเต่เเหม บอกเเล้วไงว่ามันอุ่นดี = ___ =

"ไม่ปล่อย!..." เเลบลิ้นใส่ซึงริอย่างเด็กๆ เอ้า โตเเล้วเเต่ระดับสมองพอๆกัน จียงอดนึกถึงหลานสองคนที่ชอบเเย่งของเล่นกันที่บ้านไม่ได้เลยเชียว

"นายไม่ได้ชอบจียงเเบบที่ชั้นชอบหรอกซึงริ!"
"พี่รู้ได้ไง! ผมชอบพี่จียงจริงๆนะ"

"นี่พวกนายสองคน...." จียงเห็นท่าไม่ดี....ขอร้องล่ะ เป็นศึกให้ผู้ชายชิงกันเนี่ย น่าอับอายว่ะ เเม่ที่บ้านรู้ช้ำใจตายเลย = = เเล้วพ่อเค้าอีกล่ะ! จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน...!

"เงียบไปเลยน่า!" ทั้งสองคนหันมาพูดใส่จียง....จียงเม้มปากสนิทเเน่นเเทบไม่ทัน....อะไรว้า T^T เฮ้ย กรูคนกลางขอพูดหน่อยไม่ได้เลยเหรอไงฟะ

"ถ้าเป็นเเฟนกับจียงนายจะทำอะไรบ้าง" มันถามอะไรของมันวะ....จียงชักหวั่นๆ

"ผมก็จะ........-*- อืมมมม ผมก็จะ จะพาพี่จียงไปเที่ยว! พาไปดูหนัง จับมือกันเดิน เเล้วก็จะนอนกอดกันด้วย!"...โอย น่าจะเพิ่มไปเที่ยวสวนสนุก วิ่งไล่จับ กับซ่อนหาด้วยจัง = = จียงคิดในใจ....

"ตอนนี้ก็ทำได้นี่....ไม่ต้องเป็นเเฟนกับจียงก็ทำได้นี่" ......ยิ่งนอนกอดกันน่ะนะ หึ เทมโปเห็นสองคนนี้ทำกันเป็นประจำ....นึกเเล้วก็ชักหมั่นไส้ ฮึ...

จียงกำลังจะขยับปากบอกพูดอะไรซักอย่าง เเต่ก็รู้สึกถึงมือใหญ่ ๆ โอบเอวเขาจากด้านหลังดึงไปชิดมากขึ้นกว่าเดิม....

"เเต่ถ้าชั้นเป็นเเฟนกับจียงชั้นจะทำเเบบนี้......."

ลมหายใจอุ่นร้อนคลอเคลียอยู่ข้างๆเเก้ม ก่อนจะบรรจงหอมเเก้มขาวๆไปฟอดใหญ่....เเล้วก็ย้ำอีกหลายฟอดเเบบถี่ๆ
ก่อนที่จมูกโด่งสวยจะทำทีเป็นไล่จากข้างเเก้มลงไล่มาเรื่อยๆที่ซอกคอ

จียงตัวเเข็งทื่อ!.......อ...ไอ้เทมโปมันทำอะไรเนี่ย!!!

ซึงริตัวชาเลยเมื่อเห็นเทมโปทำเเบบนี้....ร่างสูงชักสีหน้า ก่อนจะประกาศลั่น!

"ผมลืมบอกไปอย่าง.....! ผมจะทำเเบบนี้ด้วย!!"

ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว จียงก็โดนกระชากไปด้านหน้า....สัมผัสเเผ่วเบาปะทะจากริมฝีปากสู่ริมฝีปาก นานอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนที่จียงจะโดนเทมโปกระชากให้ออกห่างจากซึงริ...
วินาทีนั้นมันเงียบกริบ.....จียงเบิกตาโพลง เอามือขึ้นมาปิดปากอย่างตกใจ.....

เอ บี ซี ดี อี เอฟ จี!!! อ๊ากกกกกกกกกก ! (ท่องทำไม = =)

อะ.....ไอ้น้องเล็กมันจูบเค้า!!!!!!!

โฮกกกกก ถึงปกติเค้าจะชอบเเกล้งเข้าไปทำเป็นเหมือนจะจูบเจ้าซึงริบ่อยๆ เเต่ก็ไม่เคยจูบจริงเลยซักครั้งนะ! เเต่นี่มัน! อ๊ากกกกกก

จียงรู้สึกเหมือนมีรังสีอะไรบางอย่างเเผ่ออกมาจากตัวเทมโป......รังสีอาคาตโกรธเคืองบางอย่างเเผ่มาจากคนด้านหลัง
เทมโปจ้องซึงริเเบบโมโห ก่อนที่จะจับใบหน้าคนนั่งตักให้เข้ามาชิด....

ไม่ต้องบอกจียงก็รู้ว่าเทมโปจะทำอะไร.....!

ไม่ใช่รังเกียจนะ เเต่ว่ามัน....มัน...
จะให้เค้ายอมให้เทมโปมามาจูบเเบบนี้ ตอนนี้เนี่ยนะ!

มันไม่ใช่เว้ยยยย!!

ร่างโปร่งเบี่ยงตัวหลบ ก่อนจะใช้เเรงทั้งหมดที่มีผลักคนที่ทำท่าจะรุกรานออกไป.....ลุกขึ้นพรวดเเล้วผลักส่งอีกที!!

กรูหนีก่อนล่ะ!!!
.
.

สุดท้าย เเล้วเค้าก็หนีออกมานี่เเหละ.....หนีมาเจอไอ้สองตัวถ้ำมองนี่มันหัวเราะคิกคัก เเถมต้องมาให้พวกมันนั่งเเขวะอยู่

"ไม่เอาเเล้วเว้ย! ชั้นจะกลับบ้านเเล้ว!!" ตัดสินใจเเล้วก็คว้าเป้กระเป๋าขึ้นพาดบ่า......ขอเวลาทำใจหน่อยเหอะ

.
.
.
.

ร่างโปร่งเดินออกมาที่รถคู่ใจที่ลานจอดรถ....ยอมอุตส่าห์เดินลงบันได เพราะเห็นป้าทำความสะอาดยืนยิ้มเเป้นขวางอยู่ที่ลิฟท์
ท่าทางป้ามีปัญหาคาใจจะถาม เขาเลยเลี่ยงเดินลงบันไดมาเสียดีกว่า.......

กดปุ่มคอนโทรลรถที่ประตูหลังเเล้ววางสัมภาระลงไปที่เบาะ เเล้วอยู่ๆก็รู้สึกว่ามีคนกระชากกุญเเจออกจากมือ ไม่ทันจะหันไปมองว่าใคร ก็ถูกกำลังมหาศาลผลักเบาๆเขาจนหัวคำมำไปที่เบาะหลัง เสียงปิดประตูตามมา ต่อด้วยเสียงเปิดประตูรถด้านหน้า.....จียงเงยหน้ามองคนที่นั่งตำเเหน่งคนขับ ยังไม่ทันทำอะไรเทมโปก็ออกรถทันที  เสียงทุ้มต่ำพูดเเทรกก่อนจียงจะพูดอะไรทั้งสิ้น

"ชั้นว่าชั้นไม่รอคำตอบเเล้วจียง...."

ปุจฉา...... = เทมโปจะพาจียงไปไหน

วิสัชนา....= TBC

edit @ 13 Dec 2007 20:28:45 by diy