Bigbang's fiction By diy

FICTION BY DIY @ Sweetkitkat

::::: diystory.exteen.com :::::  

ep.3

หลังจากสารภาพไปว่าชอบเค้ามานานเเล้ว ไอ้รุ่นน้องคนนี้มันก็คอยเเต่จะมานั่งเฝ้าเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเค้าอยู่ได้ทั้งวัน ถึงปกติจะเป็นเค้าที่ชอบกอดรัดเจ้าตัวป่วนนี่เล่นๆก่อนก็เถอะ...มาถึงคราวมันมากอดเองก็ชักจะเข้าใจความรู้สึกตะขิดตะขวงของมันบ้างเเล้ว

ก็ซึงริถึงขั้นกับประกาศว่าควอนจียงต้องเป็นเมียอีซึงฮยอนเท่านั้น เเละไม่มีวันจะยกให้เทมโปเด็ดขาดเเบบนี้เนี่ย.....ไม่ตะขิดตะขวงก็บ้าเเล้วเเหละ

เเต่อย่าไปบอกใครนะว่ามันมาขอเมะ.....เพราะเจ้าเด็กนี่มันเมะใส่เขาได้น่าสมเพศมาก =___=
อีซึงฮยอนเป็นเมะได้อย่างน่ารักสุดใจขาดดิ้น....เมะทีทำเอาเค้าเครียด!

"พี่จียง! พี่ต้องเป็นเเฟนผมนะ....!" ประกาศพร้อมกับเพิ่มเเรงที่อ้อมเเขนที่กอดเขาไว้จากด้านหลังอย่างกระชับเเน่น เเละพอเค้าจะอ้าปากพูดอะไรมันก็ชิงพูดขัด

"ถึงผมจะหล่อสู้พี่เทมไม่ได้ เเต่ผมน่ารักกว่าตั้งเยอะนะ! ผมเป็นคนที่น่ารักที่สุดในวงเรา เพราะงั้นพี่ยอมมีสามีน่ารักดีกว่านะ!!"

พูดจบก็ทำท่าน่ารักใส่หนึ่งที....................โอย เล่นเอากรูเครียดเลย = =
เสนอตัวซะ....เเล้วนี่ตกลงจะให้ควอนจียงเอาสามีน่ารักไปทำดาวพระเสาร์อะไรฟะเนี่ย ?
มีไว้ให้มันเล่นตุ๊กตากระดาษให้ดูเรอะ....หรือเอาไว้เป่ายิ้งฉุบเล่นตอนเหงาๆ...

"ชอบพี่ตั้งเเต่เมื่อไหร่......"

"ก็ตั้งเเต่เข้ามาใหม่ๆเเหละ....."

"โห........" จียงถึงกับอึ้ง นี่มันชอบเค้ามานานขนาดนั้นเชียว =___= เเต่ที่ไอ้อึ้งกว่าคือประโยคต่อไปของมันนี่เเหละ

"ตอนเเรกผมก็กะว่าจะเป็นเมียพี่ เเต่พักนี้พี่น่ารัก บางๆ เคะๆ ผมก็เลยว่าผมเมะให้ดีกว่า"

ซึงริตอบยิ้มๆ...โอว ซื่อเท่ามันไม่มีอีกเเล้ว =___= มันตรงมาก ตรงเกินไปว่ะ มีการบอกว่าตอนเเรกจะเป็นเมียด้วย
เฮ้ย เเล้วที่มาบอกว่าพักนี้เค้าเคะไม่เหมือนเมื่อก่อนนี่หมายความว่าไงวะ คนนะไม่ใช่ปรอท จะได้เปลี่ยนตามอุณหภูมิ

เเต่เอิ๊ก ไม่อยากจะเชื่อว่าควอนจียงจะป๊อปปูล่าในหมู่ชาย....นี่พวกมันใช้ตาปลาส่วนไหนมามองเเล้วชอบกรูวะ = = เอ...วันหลังลองเสี่ยงดวง ไปอ่อยพี่เซเว่นจะติดไม๊นะ.... (ดู ความคิดคนเรา = =)

เเต่น่าเเปลกนะ....ตอนซึงริบอกว่าชอบ มันตกใจอย่างเดียวไม่เหมือนกับตอนที่ใครอีกคนบอกเลยซักนิด ถึงจะบอกว่าชอบเหมือนกัน เเละขอเป็นเเฟนเหมือนกัน เเต่ระดับที่ทำให้ใจเต้นมันต่างกัน....ต่างกันมากด้วย

กับเทมโปเค้าถึงขั้นทำอะไรไม่ถูก เเต่กับซึงริ รู้สึกชิวเสียจนอยากจะชวนมันมาเล่นป็อกเด้ง (?)
เเต่จะว่าไป เรื่องที่ซึงรึชอบเค้า เทมโปมันจะรู้หรือยังนะ...

เพราะถ้าเเดซองรู้ เเทยังก็จะรู้ เเละถ้าเเทยังรู้ คนทั้งโลกก็น่าจะรู้ =___=
เห็นเงียบๆเเบบนั้น ไอ้เเทยังเเหละตัวร้ายเลย ไอ้ปากโทรโข่ง!
ไม่เเปลกเลยที่ป้าพนักงานทำความสะอาดจะมาทักเขาในตอนเช้าที่เค้าเดินผ่าน

"จียงอ่า....ตกลงจะเป็นเมียใครเหรอ?"
ถามซะเค้าอยากจะเอาไม้ถูพื้นที่ป้าถืออยู่ฟาดใส่หัวป้า ให้ตำรวจมาลากคอเข้าตารางเล่นๆซะจริงๆ...

ป้ามีการเสนอด้วยนะว่า เพื่ออนาคตที่ก้าวไกลให้ไปจับท่านประธานยางกูลเเทนดีกว่า......
เอิ่มป้าฮะ เค้าเเต่งงานเเต่งการเเล้วอย่าไปยุ่งกับเค้าเลยนะฮะ  = =

เเต่คิดไปคิดมาก็สงสัย ว่าเรื่องที่ซึงริชอบเค้า เทมโปจะได้ยินหรือยังนะ
เพราะถ้ารู้เเล้ว อย่างน้อยก็น่าจะโทรมาถามหน่อยจริงไม๊....

เอ...หรือมันจะใจเย็นมาก = =

เเต่จะว่าไปมันอาจจะไม่รู้ก็ได้
 ขนาดตอนนั้นวันเลือกตั้งนายกมันยังพูดเลยว่า 

เเต่คิดเเล้วก็หงุดหงิดว่ะ......
ฮึ...ว้อยยย ไม่ได้งอนนะ ควอนจียงไม่คิดงอนใครอยู่เเล้ว เรื่องอะไรจะต้องงอนให้เหมือนผู้หญิง
พองอนเเล้วมันก็เคะ เคะเเล้วมันก็เเต๋ว เเต๋วเเล้วก็เสียดายค่าเครื่องบินที่บินไปสักเเขนที่อเมริกาเพื่อเพิ่มความเเมนซะจริงๆ...

เพราะงั้นถึงบอกไงว่าไม่ได้งอน.....ไม่ได้งอนเเต่โมโหได้หรือเปล่าล่ะ!

คิดเเล้วก็หงุดหงิด....ถึงจะปัญญาอ่อนซื้อบื้อเเบบเทมโป เเละถึงเเม้มีสิทธิ์ว่ามันอาจจะไม่รู้ว่าซึงริมาชอบเค้าก็เถอะ
เเต่คนที่เมื่อวานคอยเเต่จะมาถามเรื่องจะเป็นเเฟนมันไม๊ทุกๆ 10 นาที เเต่ตอนนี้กลับเป็นฝ่ายมาหายหน้าหายตาไปเเบบนี้.....

หงุดหงิดว่ะ!

ร่างโปร่งนั่งหน้าบึ้งโดยไม่รู้ตัว จนน้องเล็กถึงกับต้องออกปากว่าจะออกไปซื้ออะไรให้กินเเก้หงุดหงิด
เออเว้ย.....ก็ดีอย่าง พอมันเสนอตัวจะเป็นสามี จากที่เอาใจอยู่เเล้วก็เอาใจกว่าเดิมอีก

นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย จนไม่รู้ว่ามีใครบางคนเดินเข้ามาในห้องซ้อมที่มีเพียงเค้านั่งอยู่คนเดียว
เสียงทุ้มต่ำที่ดังทักขึ้นทำให้จียงต้องหันกลับไปมองต้นเสียงอย่างรวดเร็ว
ร่างสูงของผู้มาใหม่ค่อยทรุดตัวลงนั่งข้างๆพื้นที่ที่ว่างอยู่ ....ไม่ใช่ใคร...ก็ชายหนุ่มร่างสูง คนที่เมื่อกี๊ถามหาอยู่ในใจเมื่อกี๊น่ะเเหละ......

"อ่ะ........." เทมโปยื่นกระป๋องน้ำเย็นๆมาเเนบเเก้มเค้าโดยไม่มองหน้า....จนคนโดนเอากระป๋องเเนบรู้สึกเหมือนว่ามันจะมีเสียง ฉ่า~ ดังออกมาจากเเก้มเสียอย่างนั้น...

เออเว้ย เเค่เห็นเทมโปใกล้ๆก็หน้าร้อนเเล้ว ท่าทางควอนจียงจะเป็นบ้าเข้าไปทุกที!!!

จียงเหลือบมองร่างสูงนั่งพิงผนังกระจกห้องซ้อมอยู่ข้างๆตัวเอง หลังจากที่เทมโปยื่นกระป๋องน้ำผลไม้ให้ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก...เเถมยังหยิบหูฟังขึ้นมาฟังเอ็มพีสามเสียอีกเเหน่ะ.....ไม่คิดจะชวนคุย ไม่คิดจะพูดอะไร.....เงียบ.......เเละนิ่ง........

.
.

นิ่งมาก....

.
.
.
เอิ่ม......นี่มันจะนิ่งเกินเหตุเเล้วเทมโป......!!!

ร่างบางขยับยุกยิกอย่างร้อนรน....หรือว่าเมื่อวานเล่นตัวมากไปมันเลยเบื่อเเล้ววะ.....
เฮ้ย!! อะไรมันจะเร็วขนาดนั้น อย่าพึ่งสิ อีกสองวันก็จะตอบตกลงเเล้วเชียว
อย่าเพิ่งเบื่อกันดิ เล่นตัวนิดหน่อยเองนะ T^T

จียงชักเริ่มอยู่ไม่สุข......โธ่....กรูกะจะลองเป็นเกย์ซักหน่อย อะไรเนี่ย!!

ดวงตาเรียวเล็กมองคนทำเป็นฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี เเล้วคิดเเล้วก็อยากกระชากหูฟังมาซะเหลือเกิน!
ก็ถึงเค้าจะเล่นตัว เทมโปก็ไม่ควรจะเบื่อกันง่ายๆเเบบนี้นะ
มีอย่างที่ไหน ลองมาเป็นเค้าสิ อยู่ๆมีคนมาบอกรักหน้าตายเเบบไอ้หมอนี่ ร้อยทั้งร้อยใครจะไปเชื่อวะ
พูดทื่อๆ...ท่าทีนิ่งๆ....หน้าตายๆ....บอกว่าชอบหน้าตาเฉยเเบบนั้น!!....
เเถมเค้าไม่เคยคิดว่าจะมีผู้ชายมาชอบนี่ คนจะสับสนมันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรือไง!

"หนาวป่ะ?.........." อยู่มันก็ถาม.....สงสัยเห็นเค้าตัวสั่นๆ

อยากจะบอกว่าสั่นเพราะโมโหมันน่ะเเหละ ไม่ได้สั่นเพราะหนาวซักนิด!

"เออ โคตรหนาว!!" ตอบประชดมันซะเลย....ไอ้หุ่นยนต์ ไอ้รูปปั้น ไอ้ก้อนหิน! อะไรมันจะความรู้สึกช้าขนาดนี้วะ

"อ่ะ.......งั้นชั้นให้" เทมโปทำท่าจะถอดเสื้อหนาวตัวที่ใส่อยู่มาให้เค้า...เเล้วไม่อยากจะเผาเหอะ เเต่หมั่นไส้ว่ะ มันใส่เสื้อซะหนายังกับอยู่ไซบีเรีย =__=

"ไม่เอา....ผู้ชายที่ไหนเค้าสละเสื้อให้กันล่ะ!"

= = โอ๊ะ ลืมไปว่าตอนนี้ไม่ใช่ผู้ชาย เอ๊ย ไม่ใช่ เเต่ถึงยังไงก็เถอะ เรื่องอะไรเค้าจะไปรับเสื้อกันหนาวจากเทมโป!
ไม่ใช่ผู้หญิงที่ผิวบอบบางอ่อนเเอ หรือพวกนางเอกละครทีวีที่ต้องอาศัยไออุ่นจากเสื้อผู้ชายเว้ย!
หนาวเเค่ไหนก็ทนได้ เเต่ถ้าให้มาเอาเสื้อกันหนาวเทมโปมาใส่เเบบพวกผู้หญิงล่ะก็.....ไอ้นี่เเหละที่ทนไม่ได้!!

"งั้นก็ดี......ชั้นเองก็หนาวอยู่"

เเล้วมันก็เอาเสื้อกลับไปใส่ตามเดิม พร้อมกับนั่งฟังเพลงเฉยเหมือนเมื่อกี๊ไม่ได้ถามอะไรทั้งสิ้น......

เอิ่ม....นี่ไม่กะตื๊อกรูเลยเรอะ? = =
ถึงจะบอกว่าไม่อยากได้....เเต่เเกก็ยอมง่ายๆเเบบนี้เลยเรอะเทมโป
ไอ้กอลิล่า......มีใครเคยบอกให้ฟังบ้างไม๊ว่าเเกซื่อบื้อ....!! = =
โฮกกกก น่าโมโหว้อยยยย!!! เดี๋ยวกรูก็ไปเอาสามีเด็กซะเลยนี่!!!!!

นั่งฮึดฮัดโมโหอยู่ไม่นาน จียงก็ลุกขึ้นพรวด.....กรูไปหาสามีเด็กของกรูละ....อย่ามาง้อล่ะ! ชิ!
ร่างโปร่งทำท่าจะเดินตัดหน้า...เเต่ว่าก็ถูกมือใหญ่ของใครบางคนคว้าจับข้อมือไว้.......

"งั้นถ้าผู้ชายให้เสื้อกันไม่ได้...."

"เเล้วถ้าช่วยให้หายหนาวเเบบนี้.......ทำได้รึเปล่า"

มือใหญ่ดึงร่างบางของจียงเข้ามาหาตัวจนเเทบจะเป็นนั่งซ้อนตัก....สองเเขนกอดรัดเเน่นเสียจนคนที่โดนกอดเเทบจะถูกฝังอยู่ในตัวคนกอดอยู่เเล้ว

เพิ่งรู้....ว่าเทมโปตัวใหญ่ขนาดนี้ เเทบจะซ้อนเเผ่นหลังเค้าจนหมดเลยด้วยซ้ำ.....จียงตัวชาเมื่อถูกสองเเขนใหญ่พาดเเถมเทมโปยังยื่นหน้ามาเอาลมหายใจรดข้างเเก้มอีก....

"จียง.....นายอุ่นรึยัง............" กระซิบเสียงพร่าข้างๆหู.....

โฮกกกกกกกกกกกกกกก กรูจะเป็นลม = =
เทมโป! เสือซ่อนเล็บนี่หว่า! เห็นนิ่งๆทื่อๆ ไม่คิดเลยว่าจะทำอะไรเเบบนี้

"ว่าไง หืม......."

ยิ่งกระซิบข้างหู ใบหน้าขาวระเรื่อของจียงก็ขึ้นสีอย่างไม่ได้ตั้งใจ.....
โฮกกกกก เฮ่ยๆ หัวใจอย่าเต้นดังนักดิวะ! เดี๋ยวเสียฟอร์มหมด
นิ่งไว้ลูกนิ่วไว้...ต้องเก็กเข้าข่ม ต้องทำเหมือนกรูเป็นต่อ เเล้วเราจะได้คุมเกมส์อยู่......

เเต่ว่า อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก
ใครจะไปเย็นไหวเนี่ย!.....ใจเต้นจะบ้าอยู่เเล้ว ชเวซีงฮยอน!!!

"ปล่อยดิวะ! มากอดกันทำไมเนี่ย ขนลุกว้อย!!!" คนถูกกอดโวยวาย ทำเป็นดีดดิ้นพอเป็นกระสัย.....

เเต่โอย....ใจจริงกรูอยากบอกว่าเมิงตัวหอมมว๊ากกก!! = =

"ชั้น......ได้ยินเรื่องซึงริเเล้ว..." อยู่ๆเทมโปก็พูดขึ้นมา.....จียงใจเต้นตึกตัก

".............."

"ชอบซึงริหรือเปล่า....."

"ทำไม!......ชอบไม่ชอบมันเกี่ยวอะไรกับนายล่ะ..." ..........เอิ๊ก ทำเป็นตอบเล่นตัวอีกกรู นี่ขนาดเล่นเองยังจะอ้วกตัวเองเลย ..... =___=

"ชั้นถามก็ตอบเหอะน่ะ....."

"ไม่รู้......."

เบือนหน้าหนี........กร๊าชชชชช บทจะตอเเหลกรูก็ทำได้นี่กว่า =_____=
เเหม เข้าเมืองเคะเเล้วมันก็ต้องหลิ่วตาตาม เค้าทำพอเป็นออเดิฟหรอกน่ะ!

"ชั้นขอถามใหม่......ชอบหรือไม่ชอบ"

เออะ....น้ำเสียงนี่ชักเคืองเเล้วเเฮะ....
สัญชาติญาณมันบอกว่า จียงเมิงควรเลิกเเหลเเล้วตอบๆมันก่อนมันจะฆ่าได้เเล้ว = =

"ก็เคยบอกไปเเล้วไงว่าชั้นไม่ได้คิดอะไรกับซึงริเกินน้องน่ะ!! เเค่นี้จำไม่ได้ ปัญญาอ่อนเหรอไงวะ!!"

"ชั้นอยากฟังเเค่นั้นเเหละ...." เทมโปยิ้มกับคำตอบ เเหม...ทำมาพูดดี ขืนกรูตอบว่าชอบซึงริ เมิงคงฆ่ากรูตายคาอกเเหงๆเทมโป....=___=....

จียงรับรู้ถึงเเรงกอดมากขึ้น......พร้อมกับลมหายใจที่มาระข้างๆซอกคอ....

"ดีจังที่นายไม่ได้ไปชอบใคร......" พูดเสียงทุ้มต่ำข้างๆหู....กระซิบเบาๆตามสไตล์ เเล้วก็ยิ้ม...

โฮกกกกกกกก อย่ายิ้มเเบบนั้นเซ่! ยิ้มทีเเม่งโคตรหล่อ!!! หล่อเเล้วไอ้คนมองมันก็หวั่นไหว
อ๊ากกก เดี๋ยวกรูก็เป็นเกย์ซะเดี๋ยวนี้เลยนิ! (นี่ยังไม่ได้เป็นเรอะ??)
 

"เเล้วตกลงจะเป็นเเฟนกันได้หรือยัง..........."

"ยัง....." หึ เล่นตัวนิดๆ....จะได้ดูมีคุณค่า อะฮึ =___=

"ทำไมล่ะ...."

"ชั้นไม่ใช่โฮโม!!"  ถูกต้องควอนจียงไม่ใช่โฮโม....ไม่ใช่ ไม่ใช่เด็ดขาด.....เเต่อย่าเพิ่งเลิกกอดนะ...มันอุ่นดี

"ชั้นก็ไม่ใช่......" เทมโปพูดเบาๆ....

"เเต่ไม่รู้ทำไม........ชั้นโคตรชอบผู้ชายชื่อควอนจียงเลย....."

โฮกกกกกกกกกกกกกก พูดเเบบนี้ เอามีดมาปักอกกรูเลยดีกว่าเลยเทมโป!!
คนโดนกอดชักจะหน้าเเดงเกินไป จนรู้สึกเหมือนตัวเองเเผ่รังสีได้
ถ้าจะโทษ โทษชเวซึงฮยอนเถอะ ถ้าควอนจียงหัวใจวายตายจะรับผิดชอบไม๊ห๊า!!

"ป...ปล่อยได้เเล้วเว้ย! เดี๋ยวคนอื่นเข้ามาเเล้วตกใจหมด!"

"ใครจะเข้ามา......ซึงริ?" ท้ายประโยคออกเเนวหงุดหงิด....อ้าว ซึงริ ไอ้น้องรัก สร้างศัตรูเเล้วไม๊ล่ะ....

"ถ้าเป็นซึงริก็ไม่ต้องห่วง ชั้นจับมันขังห้องซ้อมข้างๆนี่เเล้ว.....เเล้วก็ไอ้กระป๋องน้ำนั่นนะ...ชั้นเเย่งมันมาให้นายเอง...."

"ช่วยไม่ได้.....ก็เป็นเด็กเป็นเล็ก ริจะมาเเย่งของของคนอื่น......."

=___________= จริงดิ.......นี่เมิงโหดขนาดนี้เลยเรอะ เพิ่งรู้นะเนี่ย!
โอย นี่ถ้าเป็นเเฟนกัน เเล้วเค้าเกิดมีชู้เนี่ยเเทบไม่อยากจะคิด....... ชักจะเห็นอนาคตตัวเองลางๆเเล้วสิ

"เพราะงั้นอยู่นิ่งๆให้กอดหน่อยนะ...ไม่มีใครเข้ามาตอนนี้หรอก......"

โอยยย นี่ไม่ได้ใจง่ายนะ......
เห็นว่าอุ่นหรอก.....

จริงๆนะ....

ขณะกำลังเคลิ้มๆ........

--- โครมมมมม!!!!!!!!!!!!----------------

สะดุ้งเลยกรู ใครพังประตูวะ!

"พี่เทม!! ปล่อยพี่จียงนะ!!...."

ภาพที่เห็นคือเเพนด้าสภาพอิดโรยที่ชื่อซึงริ......เจ้าตัวป่วนรีบเข้ามากระชากตัวเค้าออกจากเทมโป....
เทมโปก็ไม่ยอม กอดเค้าเเน่นกว่าเดิม......

อ่อก.....กรูเนี่ยจะตายเอา

"พี่จียงเป็นของผมนะ...!!"
"จียงเป็นของชั้น!!"

ทั้งสองคนตะคอกใส่กัน............
อูยยย......ไม่ต้องเเย่งกัน เเบ่งกันคนละวันเอาไม๊ =_____=

TBC