DADDY DUO


Couple :
TEMP x GD

 
Writer : diy (ดีไอวาย)
 
 

 
 
 
 
Chapter 1



"วันนี้นายติดหนี้ฉัน 42 นาที  เมื่อวานอีก 25 นาที เอาเป็นว่าติดค้างฉัน 1 ชั่วโมงถ้วนแล้วกัน นี่ไม่ใช่เพื่อนกันไม่ลดนะเนี่ย"

อา...โคตรจะเป็นบุญคุณเลยว่ะ ฟังเเล้วอยากจะลงไปกราบเเทบเท้าด้วยความซาบซึ้ง เเต่เดี๋ยวมันจะหาว่าประชดเปล่าๆ ผมเลยทำได้เเค่ยืนหอบเเฮ่ก เนื่องจากเมื่อครู่นี้วิ่งมาสุดชีวิตโดยลืมดูสังขารตัวเอง เเต่ก็พยายามจะเก๊กไม่ให้ออกอาการมากเเหละครับ เพราะเดี๋ยวจะโดนผู้มีพระคุณค่อนเเคะว่า อะไรกันวะวิ่งเเค่เนี้ยก็หอบ เห็นไหม กูบอกเเล้วว่าให้ลดความอ้วนก็ไม่เชื่อ

"สังขารคนเรามันก็ไม่เที่ยงเเบบนี้ล่ะวะ ซึงฮยอน"

ครับ....ผมชื่อซึงฮยอน ส่วนไอ้หมอนี่ที่เขยิบมาเยาะเย้ยด้วยการตบบ่าผมเเปะๆ พร้อมกับยืนทำตัวเปรี้ยว หัวทอง แต่งตัวสภาพเเบบขาดทั้งบนทั้งล่างราวกับเพิ่งไปวิ่งฝ่าดงหนามมา....(เเต่มันมั่นใจมากที่จะบอกว่าเเต่งอย่างนี้เเหละเเฟชั่นยอดฮิตในอีกสองเดือนข้างหน้า)....ชื่อว่า ควอน จียง...

ว่าเเต่จะค่อนขอดกันไปถึงไหนครับ ไอ้ที่ผมวิ่งมาขนาดนี้มันเป็นเพราะใครกันล่ะ ใครกันที่โทรจิกผมทุกห้านาที บอกว่าถ้าผมมาช้ากว่านี้เเล้วทำให้มันกลับไปปิดต้นฉบับเดือนนี้ไม่ทัน มันจะมีผลกระทบเสียหายตามมาขนาดไหน ผู้อ่านสองเเสนคนต้องผิดหวังที่ไม่ได้อ่านเเม็กกาซีนของมันในวันรุ่งขึ้น สำนักพิมพ์จะฟ้องร้องมันเพราะทำให้เสียรายได้ไปหลายล้านวอน เเละอีกบลาๆๆ ที่ฟังเเล้วไม่ค่อยน่าเชื่อ เเต่ก็ต้องรีบมาเพราะขี้เกียจฟังมันบ่น

เเล้วอยู่ๆผมก็รู้สึกว่ามีเเรงกระตุกที่ชายเสื้อ พอก้มลงไปมองก็พบมือเล็กๆคู่หนึ่งกำลังดึงเสื้อผมยิกๆ....เจ้าของใบหน้าน่ารักตอนนี้กำลังส่งสายตาที่ฉายเเววขุ่นเคืองมาให้ผม เเถมยังทำหน้างอนได้น่ารักจับใจ...

อ้า....สาวน้อยคนนี้เป็นใครน่ะเหรอ...
อ่ะเเฮ่ม....ผมภูมิใจเเละยินดีจะเเนะนำให้ทุกท่านรู้จักเธอมากๆครับ....
สาวน้อยน่ารักคนนี้.....เธอชื่อชินบิ...
เเละเธอเป็น  'ลูกสาว' ของผมเองครับ.....


"ชินบิโป้งป่ะป๊าเลยครับ" ไอ้หัวทองมันลงไปนั่งยองๆข้างๆเเล้วสะกิดชินบิให้หันมาชูนิ้วโป้งใส่ผม อ้าว เรื่องอะไรมาโป้งใส่ผมล่ะเนี่ย

"อ้าว ชินบิโกรธอะไรป่ะป๊าล่ะครับ" ผมถาม เเต่สาวน้อยของผมเธอไม่ตอบครับ มือเล็กๆนั่นชูนิ้วโป้งใส่ผมอีกครั้ง ก่อนจะสะกิดให้จียงอุ้ม เเล้วก็เมินผมเสียอย่างนั้น

"ดีเลยๆ โป้งป่ะป๊าเเล้วรักเเด๊ดดี้คนเดียวดีกว่าเนาะชินบิเนาะ!"

อ้าว....เสี้ยมสอนอะไรอย่างนี้ครับไอ้คุณเเด๊ดดี้!

อ้อ ผมลืมบอกไปครับ ว่านอกจากชินบิจะเป็นลูกสาวของผมเเล้วเนี่ย

...ชินบิก็เป็นลูกสาวของจียงเช่นกันครับ....

เราเป็นครอบครัวเดียวกัน เเละมีลูกสาวคนเดียวกัน
เเต่เราไม่ใช่พ่อ...ไม่ใช่เเม่...เพราะเราเป็นป่ะป๊า...เเละเเด๊ดดี้....ของชินบิครับ

"ชินบิโกรธป่ะป๊าที่มารับสายเหรอครับ?" ผมตามไปง้อครับ...อะไรกันเนี่ย....โกรธอะไรป่ะป๊าคร้าบชินบิ
"ชินบิโกรธที่ฉันมาช้าเหรอวะ" ผมกระซิบถามจียงที่หัวเราะเอิ๊กอ๊ากถูกอกถูกใจที่ชินบิงอนผม...เฮอะ ใจร้ายว่ะ นี่ต้องเป็นเเผนการยึดตัวชินบิของจียงเเน่ๆ
"....ร้ายเเรงกว่านั้น" จียงพูดน้ำเสียงจิ๊จ๊ะเเบบมีลับลมคมใน ผมเลยขมวดคิ้วสงสัยอย่างเเรง...ร้ายเเรงกว่านั้นหมายความว่ายังไง ผมไปทำอะไรให้เนี่ย?
 
 
"เพราะป่ะป๊ามาช้า ชินบิเลยกลับไปไม่ทันดู ฮิโระคุงเลย"
 

หืมมมมมมมมมมมม?

ผมชะงักเพื่อหยุดให้สมองประมวลผล
ฮิโระ?
เอ๊ะ...ฮิโระคุง นี่ไม่ใช่ชื่อหมาใช่ไหม

ผมส่งสายตาเป็นคำถามไปที่จียง เฮ่ย กรุณาบอกกูมาด่วนๆเลยว่า ไอ้ฮิโระเชี่ยนี่มันเป็นใคร เเล้วทำไมชินบิต้องมางอนผมเพราะไอ้ฮิโระด้วย!! สงสัย ขัดข้อง เเละเคืองโคตรๆ

มันคือใครวะ! ฮิโระมันคือใครรรรรรรรรรรรร!!

เเล้วจียงที่ยังหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเหมือนถูกใจที่เห็นชินบิงอนผมด้วยเรื่องนี้ก็หันมาตอบเสียงเจ้าเล่ห์


"ฮิโระคุงที่จะมาทุกวันพุธตอนสี่โมงไง...."

ห๊ะ? อะไร....ไม่เห็นเข้าใจ ฮิโระไหน สี่โมงอะไร? ก็สี่โมงของทุกวันผมอยู่กับชินบิตลอด เเล้วไอ้ฮิโระมันกล้าเเหยมมาเจอลูกผมได้ไง!!!!!!!!

"เฮ้อ....สมองช้าอีกเเระ...ก็ไอ้ตัวสีเเดงๆไง"

เเดงๆ?

เเดงไหน?

.....อ๋อ....

เหอะ! นึกออกเเล้ว ไอ้ฮิโระ ไอ้หัวหน้าขบวนการพาวเวอร์เรนเจอร์! ละครปัญญาอ่อนที่เพิ่งมาใหม่เมื่อวันพุธที่เเล้วนี่เอง เออ จำได้เเล้ว ตอนนั้นชินบิบอกว่า ไอ้ตัวสีเเดงนี่มันหล่อ ไม่จริงอ่ะ หล่อตรงไหนวะ ไม่ได้ครึ่งของผมเหอะ เเต่หงุดหงิดว่ะ! ไอ้ชาติชั่วฮิโระ มันบังอาจมาหล่อในสายตาชินบิได้ไง! คอยดูนะผมจะไม่ให้ลูกดูเรื่องนี้อีกเป็นอันขาด!

"เเย่ๆๆๆ เป็นป่ะป๊าประสาอะไรเนาะ มาขัดขวางทางรักลูกสาวตัวเอง ไม่เป็นไรนะครับชินบิ เดี๋ยวเเด๊ดดี้โหลดฮิโระคุงจากยูทูปให้เองนะ"

อ้าว ไอ้คุณเเด๊ดดี้...ทำอย่างงี้ได้ไงเนี่ย ทำไมชอบยุยงให้สาวน้อยของผมไปมองชายอื่น เดี๋ยวเหอะๆๆๆ ผมด่ามันในใจครับ ด่าดังไม่ได้ ต่อหน้าชินบิ ผมเป็นป่ะป๊า ผู้หล่อเหลา สุขุม นุ่มลึก สุภาพ อ่อนโยน จะให้มาพูดจาหยาบคายเดี๋ยวมันจะทำลายภาพคุณพ่อผู้ประเสริฐลงได้ ผมเลยได้เเต่เก็บความเคียดเเค้นไว้ในใจ...กลับบ้านไปค่อยหาทางทำให้คอมเจ๊งจะได้เปิดยูทูปไม่ได้ดีกว่า

"วันนี้กลับบ้านช้าหน่อยนะ" ในที่สุดจียงก็คืนชินบิให้ผมครับ เออ...เเต่ไหนว่ารีบ ทำไมเพิ่งไปวะเนี่ย
"ชินบิ เเด๊ดดี้จะไปเเล้วนะครับ" จียงว่าพร้อมกับยื่นหน้ามาหอมเเก้มชินบิที่ผมกำลังอุ้มอยู่

ผมจับมือชินบิให้โบกมือบ๊ายบายจียงครับ...พอจียงเดินลับไปเเล้ว ผมก็หันมาสนใจลูกสาวตัวน้อย...อ่า ในที่สุดชินบิก็เป็นของป่ะป๊าคนเดียว ฮ่าฮ่าฮ่า


"วันนี้เรากินอะไรดีคะชินบิ?" ผมถาม ลูกสาวตัวเล็กทำท่าเอียงคอคิด

"เเด๊ดดี้ไม่อยู่....." ชินบิหัวเราะคิกคัก "งั้นก็ต้องความลับเนาะป่ะป๊า~"

ผมยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำตอบ...พร้อมกับหอมเเก้มด้วยความหมั่นเขี้ยวไปฟอดใหญ่....ตอบได้ฉลาดเเบบนี้ สมกับเป็นลูกสาวของผมจริงๆเล้ย....

+++++++++++++++++++++++++++++++++++


สวัสดีค่ะ...หนูชื่อว่าชินบิ
ชินบิแปลว่า ความรัก ค่ะ
ป่ะป๊าบอกว่าที่ตั้งชื่อนี้ให้ เพราะชินบิทำให้ป่ะป๊าเข้าใจว่า ‘การตกหลุมรัก’ ที่แท้จริงเป็นยังไง

ชินบิมีชื่ออยู่แค่ชื่อเดียว แต่ถ้านามสกุลล่ะก็ ชินบิมีสองนามสกุลล่ะ!

ชินบิใช้นามสกุล 'ชเว' ตามป่ะป๊า และก็ใช้นามสกุล 'ควอน' ตามแด๊ดดี้ เลือกใช้แค่ของใครคนเดียวไม่ได้หรอกค่ะ เวลาเขียนชื่อในสมุดการบ้าน ชินบิเลยต้องเขียนว่า 'ควอน(ชเว) ชินบิ'  ถ้าลืมใส่วงเล็บเมื่อไหร่ ป่ะป๊างอนตายเลย พวกผู้ชายน่ะขี้น้อยใจจะตายว่าไหมคะ?

ใครๆก็อิจฉาที่ชินบิมีพ่อหล่อๆตั้งสองคน

พ่อคนแรก ชินบิจะเรียกว่าป่ะป๊า ป่ะป๊าชื่อเต็มๆว่า ชเว ซึงฮยอน เป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดในเกาหลี (ชินบิไม่ได้คิดเองหรอกนะ อันนี้ป่ะป๊าบอก แล้วแด๊ดดี้ก็ไม่ได้แย้งอะไรด้วย เพราะแด๊ดดี้เคยกระซิบบอกชินบิว่าแค่หล่อที่สุดในเกาหลีน่ะมันจิ๊บจ๊อย อย่างแด๊ดดี้น่ะต้องเรียกว่าหล่อที่สุดในระบบสุริยะจักรวาล)

ป่ะป๊าหน้าตาหล่อเหมือนพวกดาราที่ชินบิเห็นในทีวีเลยล่ะ เพื่อนๆในห้องชินบินะอยากเป็นเจ้าสาวของป่ะป๊าทั้งนั้น แต่ชินบิไม่ยกให้หรอก ก็ป่ะป๊าเป็นของชินบิกับแด๊ดดี้นี่นา

ส่วนแด๊ดดี้ชื่อเต็มๆว่า ควอน จียง ถึงเพื่อนๆในห้องจะไม่ได้อยากเป็นเจ้าสาวของแด๊ดดี้ แต่คุณครูในโรงเรียนหลงเสน่ห์แด๊ดดี้กันทั้งนั้น ยิ่งคุณครูคิม ครูพละของชินบินะชอบฝากของขวัญมาให้แด๊ดดี้เรื่อยเลย แด๊ดดี้ไม่ได้หล่อเข้มแบบป่ะป๊าหรอกค่ะ แต่แด๊ดดี้น่ะเป็นผู้ชายที่น่ารัก มีระดับ และมีเสน่ห์ (ที่สุดในระบบสุริยะจักรวาล ตามที่แด๊ดดี้บอก)

เเต่ยังไงทั้งสองคนก็เป็นพ่อที่หล่อและน่ารักที่สุดในโรงเรียนของชินบิอยู่ดี เพื่อนๆกับคุณครูชอบมารออยู่หน้าประตูโรงเรียนเพื่อมาโบกมือให้ป่ะป๊ากับเเด๊ดดี้ทุกวันน่ะเเหละ....
 
 
 
 
“มาแล้วๆๆๆพิซซ่าร้อนๆมาเเล้วครับคนสวย”

ป่ะป๊าเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมกับถาดพิซซ่าถาดใหญ่ เเล้วก็โค้ก 1 ขวด!

เเด๊ดดี้ไม่ชอบให้ป่ะป๊ากับชินบิสั่งพิซซ่ามากิน เเต่ป่ะป๊าจะสั่งทุกครั้งที่เเด๊ดดี้ไม่อยู่
นี่เป็นความลับของชินบิกับป่ะป๊าเเหละ คิกๆ...
จริงๆชินบิก็มีความลับของชินบิกับเเด๊ดดี้ที่ป่ะป๊าไม่รู้เหมือนกัน
ดีใจจัง ชินบิมีความลับของป่ะป๊า เเละก็ความลับของเเด๊ดดี้ทั้งสองคนเลย...
เอ...เเต่ก็ไม่รู้ว่าป่ะป๊ากับเเด๊ดดี้จะมีความลับที่ชินบิไม่รู้หรือเปล่าน้า...

"ซีฟู้ดของชินบิครับ" ป่ะป๊ายื่นพิซซ่าที่ราดซอสมะเขือเทศเเล้วใช้ชินบิ...จริงๆชินบิไม่ชอบพิซซ่านักหรอก เเต่ป่ะป๊าชอบอ่ะ...

ป่ะป๊าน่ะทำอาหารไม่ได้เรื่องเลย สู้แด๊ดดี้ไม่ได้ซักนิด ถึงแด๊ดดี้จะทำอาหารเป็นแค่ไม่กี่อย่าง แต่ทุกอย่างที่แด๊ดดี้ทำน่ะอร่อยที่สุดในระบบสุริยะจักรวาลเลยล่ะ โดยเฉพาะพาสต้าไวท์ซอสที่แด็ดดี้ว่าเป็นสูตรเด็ดจากตระกูลควอนนะ ทำทีไรชินบิต้องเบิ้ลสองจานทุกทีเลย แต่ถ้าวันไหนชินบิต้องอยู่กับป่ะป๊าแค่สองคน ตกเย็นวันนั้นก็ไม่พ้นพิซซ่าหรืออาหารจากซุปเปอร์มาเก็ตซ๊ากกะที ก็ป่ะป๊าน่ะแค่ทอดไข่ดาวยังเกือบทำบ้านไฟไหม้มาแล้วเลย....เฮ้อ....

แต่ถึงจะไม่ได้กินของอร่อย แต่ชินบิก็ชอบเวลาอยู่กับป่ะป๊ามากๆเลย ป่ะป๊าใจดี ซื้อของเล่นให้ชินบิเยอะแยะ ป่ะป๊าจะให้ชินบิเล่นร่อนเครื่องบินได้เป็นชั่วโมงเลยแหละ ป่ะป๊าแข็งแรงมากผิดกับแด๊ดดี้ แด๊ดดี้น่ะผอมมากเลย ยกชินบิเล่นร่อนเครื่องบินได้แค่สิบนาทีก็ต้องให้ชินบิลงแล้ว ป่ะป๊าชอบหัวเราะเยาะแด๊ดดี้เรื่องนี้ทุกที แด๊ดดี้บอกเสมอว่าไม่ใช่เพราะแด๊ดดี้ไม่มีแรงหรอก แต่เพราะป่ะป๊าน่ะอ้วน! เลยมีพลังเยอะกว่าคนหุ่นดีแบบแด๊ดดี้ต่างหาก
 


"อิ่มเเล้ว ดูการ์ตูนกันเนาะชินบิเนาะ..."
 
 
ป่ะป๊าพูดหลังจากเรากินกันเสร็จ....ในบ้านชินบิมีการ์ตูนเยอะกว่าใครในโรงเรียนเลย!! เป็นเพราะป่ะป๊าชอบดูการ์ตูนมากๆ บ้านชินบิเลยมีการ์ตูนเยอะเเยะ อิอิ!!

จริงๆเเล้วป่ะป๊าเป็นนักวาดการ์ตูนค่ะ  ป่ะป๊าวาดการ์ตูนแบบที่ขยับได้น่ะค่ะ แบบที่จะเอาไปเปิดที่ทีวี ที่เรียกว่าการ์ตูนอาเนเมะๆอะไรซักอย่างนี่แหละ  ชินบิชอบมองเวลาป่ะป๊าวาดรูปมากๆเลย ป่ะป๊าวาดรูปชินบิแปะไว้ที่หน้าห้องนอนด้วยน้า...

"เดี๋ยวอีกไม่นานชินบิจะได้ดูการ์ตูนของป่ะป๊าทางทีวีด้วยน้า" ป่ะป๊าชอบบอกอย่างนั้นกับชินบิเป็นประจำเลย เเด๊ดดี้ก็บอกว่าสักวันการ์ตูนป่ะป๊าจะดังกว่าโดราเอมอน ชินบิก็ว่าอย่างนั้นเเหละ ป่ะป๊าเจ๋งที่สุด!! ส่วนป่ะป๊าก็บอกว่าสักวันเเด๊ดดี้จะได้ไปทำงานที่ 'โว้ค' เหมือนกัน (เอ...ไม่รู้เหมือนกันว่า โว้ค กับ โค้ก นี่เหมือนกันไหมนะ เเต่ชินบิชอบกินโค้กล่ะ!!)
 
 
แด๊ดดี้ทำงานเกี่ยวกับการทำหนังสือที่มีรูปพี่สาวแต่งตัวสวยๆค่ะ เรียกว่าอะไรน้า...เอ้อ ถ่ายแบบ! ใช่แล้ว ชินบิว่าพวกพี่สาวสวยมากๆเลย โตขึ้นชินบิอยากเป็นนางแบบเหมือนพวกพี่สาวบ้าง แต่แด๊ดดี้บอกว่า นั่นไม่ใช่เป้าหมายที่เหมาะสมกับชินบิหรอก แด๊ดดี้บอกว่าถ้าใครถามว่าโตขึ้นชินบิอยากเป็นอะไร ให้ตอบว่า อยากเป็นนางงามจักรวาลเท่านั้น

ชินบิไม่เข้าใจว่า นางงามจักรวาลเป็นยังไง เเต่เเด๊ดดี้บอกว่า เป็นนางงามจักรวาลเจ๋งกว่าได้ครองโลกเป็นไหนๆ ชินบิเชื่อเเด๊ดดี้ เพราะงั้นโตขึ้นชินบิจะเป็นนางงามจักรวาล!!
 
 
“ป่ะป๊า เกย์คืออะไรหรือคะ” ชินบิถามป่ะป๊าที่กำลังหยิบเเผ่นดีวีดีมู่หลานออกมาจากกล่อง ป่ะป๊าถึงกับสำลักโค้กหน้าเเดงเลย...
“เฮ้ย ไปได้ยินมาจากไหนน่ะชินบิ”
“หนูได้ยินคุณป้าข้างบ้านบอกว่า ป่ะป๊ากับแด๊ดดี้ต้องเป็นคู่เกย์กันแน่ๆเลย”
“อย่าไปฟังอะไรแบบนั้น....ดีลีท ดีลีทครับดีลีท แล้วป่ะป๊ากับแด๊ดดี้เราไม่ใช่คู่เกย์กันนะ”
“แล้วตกลงเกย์มันคืออะไรล่ะคะป่ะป๊า”
“มันก็เอ่อ...มันก็แบบ เกย์ก็คือ...ผู้ชายสองคนที่เป็นคู่รักกัน”

“คู่รักกันคืออะไรคะป่ะป๊า”
“ก็คู่รัก ก็เป็นคนที่รักกันไงคะ”

“แล้วป่ะป๊าไม่รักแด๊ดดี้เหรอคะ”
“รักสิคะ แต่เอ่อ...รัก แต่แบบว่า มันไม่ใช่ในความหมายว่าเกย์ไงคะ”
“แล้วทำไมป่ะป๊ากับแด๊ดดี้ไม่เป็นคู่รักกันล่ะคะ ชินบิอยากให้เป็นคู่รักกันนี่นา”
“ป่ะป๊ากับแด๊ดดี้รักกันในแบบฉบับเพื่อนครับ”
"เพื่อนกัน เหมือนชินบิกับฮาอึนใช่ไหมคะ"
"ใช่ครับผม"
“อ๋อ....."

ชินบิทำท่าเข้าใจ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้เลยวิ่งไปหยิบเป้สีชมพูที่คุณอาเเดซองซื้อให้ไว้ไปโรงเรียนออกมา หยิบดอกไม้สีเหลืองดอกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเเล้วยื่นให้ป่ะป๊า
 
 
"เอ้อ ป่ะป๊าคะ นี่คุณครูคิมฝากมาให้แด๊ดดี้อีกแล้วค่ะ”

จริงๆครูคิม ชื่ออี ซึงริ เเต่ฮาอึนบอกว่าคุณครูชอบ คิม จุนซู วงดงบังชินกิ
เเละชอบเปิดเพลงของวงนี้ให้เด็กๆเต้นเเอโรบิกทุกเช้าเลย
ฮาอึนกับเพื่อนๆเลยเรียกครูซึงริว่าครูคิม ครูไม่ว่าอะไร ออกจะชอบ ชินบิก็เลยเรียกตาม
ครูคิมเป็นครูพละที่เพิ่งเข้าใหม่ เเละชอบเเด๊ดดี้มากๆ....มีของขวัญฝากให้ชินบิเอามาให้เเด๊ดดี้ทุกวันเเหละ

ป่ะป๊ามองดูดอกไม้ในมืออยู่ไม่กี่วินาทีก็ทิ้งมันลงบนกล่องพิซซ่าเปล่า...เป็นอย่างนี้ทุกทีเลย ของที่ฝากมาให้แด๊ดดี้ไม่เคยถึงมือแด๊ดดี้ซักที ถ้าเป็นของกินป่ะป๊าจะเอาไปกินหมด ถ้าเป็นดอกไม้ป่ะป๊าจะเอาไปทิ้งถังขยะ

“ผู้ชายเขาไม่ชอบดอกไม้หรอก ยิ่งแด๊ดดี้ของชินบินะเกลียดจะตาย” ป่ะป๊าว่า แต่ชินบิไม่เชื่อหรอก ไม่งั้นป่ะป๊าจะบอกให้ชินบิเก็บเป็นความลับอย่าบอกเรื่องที่ป่ะป๊าทิ้งของขวัญทำไม

ป่ะป๊าบอกว่าถ้าคุณครูคิมฝากอะไรมาให้แด๊ดดี้ต้องให้ป่ะป๊าตรวจดูก่อน อย่าเพิ่งเอาไปให้แด๊ดดี้ แต่ชินบิก็ไม่เห็นจะมีอะไรผ่านซักอย่าง

"ป่ะป๊าคะ พรุ่งนี้คุณครูคิมเป็นเวรหน้าประตูตอนเช้านะคะ ถ้าคุณครูคิมมาถามชินบิเรื่องของขวัญล่ะ"
"ชินบิก็บอกว่าให้ไปเเล้วไงคะ"
“แต่ป่ะป๊าบอกว่า เด็กดีต้องไม่โกหกผู้ใหญ่ไม่ใช่เหรอคะ”
“ชินบิไม่ได้โกหกค่ะ ชินบิแค่ไม่ได้พูดความจริงทั้งหมด ชินบิไม่ได้บอกนี่ว่าให้ป่ะป๊า หรือให้เเด๊ดดี้...เเค่บอกว่าให้ไปเเล้ว”
"อ่า....ชินบิจะตกนรกไหมคะ?"
"คนสวยไม่มีทางตกนรกหรอกค่ะ...มานี่มาชินบิ มานั่งตักป่ะป๊า ดูการ์ตูนดีกว่าเร็ว"


เเล้วชินบิก็เลยนั่งดูมู่หลานกับป่ะป๊า...

เฮ้อ....รอบที่สิบเเล้วมั้งเรื่องเนี้ย~

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ผมค่อยๆปิดประตูห้องนอนสีฟ้าเบาๆ...หลังจากเเน่ใจว่าคนในห้องหลับสนิทเเล้ว...
ถ้าอยู่กับผม ชินบิจะหลับเพราะเราเล่นกันจนเหนื่อย แต่ถ้าอยู่กับจียงชินบิจะหลับเพราะฟังนิทาน

ชินบิไม่ชอบฟังผมเล่านิทาน ชินบิบอกว่านิทานที่ผมเล่ามันไม่สนุกเท่ากับที่จียงเล่า ผมหัวเราะเมื่อนึกถึง เออ มันก็จริงเเหละ นิทานแต่ละเรื่องของจียงธรรมดาเสียที่ไหน อย่างเรื่องซินเดอเรนล่า นางซินประเภทไหนกันอย่าให้โมโหมีลงไม้ลงมือกับแม่เลี้ยง แล้วแทนที่จะทิ้งรองเท้าแก้วไว้ให้เจ้าชายตามหา กลับทิ้งผ้าใบไนกี้ไว้แทนอีกต่างหาก ดัดแปลงเรื่องเขาซะเสียหาย แถมยังชอบหยิบเรื่องโน้นมายำกับเรื่องนี้ให้สับสนไปหมด หนูน้อยหมวกแดงแทนที่จะไปหาย่าก็กลับไปปีนต้นถั่วยักษ์บ้างล่ะ...สโนวไวท์แทนที่จะอยู่กับคนแคระทั้งเจ็ดกลับได้ไปเจอจินนี่ในตะเกียงแก้วอะไรอย่างนั้น แต่ชินบิดูท่าจะชอบแบบนี้มากกว่า ถ้าผมเล่าแบบปกติให้ฟังเมื่อไหร่ ไอ้ตัวเล็กจะเอาหมอนปิดหูทำหน้าเบื่อทุกทีไป
 
 
“เจ้าหญิงของป่ะป๊าอ่อนแอจะตาย ชินบิไม่ชอบ”
ชินบิไม่ร้องไห้ง่ายๆ ไม่ชอบความอ่อนแอเหมือนจียงนั่นแหละ


ตอนที่ชินบิอายุได้ 13 เดือนก็เริ่มพูดได้เป็นครั้งแรก ผมจำได้ว่าวันนั้นผมมือสั่นแค่ไหนตอนโทรไปเล่าให้จียงฟัง ถึงแม้จะฟังไม่ชัดนัก แต่ผมว่าแกออกเสียงเวลาเรียกพวกผมว่าป่ะป๊า ตอนนั้นจียงว่าเราจะเป็นป่ะป๊าทั้งสองคนไม่ได้หรอก เดี๋ยวชินบิจะสับสน จียงเลยบอกว่าให้สอนชินบิเรียกผมว่าป่ะป๊า ส่วนจียงจะเป็นแด๊ดดี้ มันบอกว่าแด๊ดดี้ดูหรูหรา อินเตอร์เหมาะกับมันดี

เพราะชินบิไม่มีแม่แต่กลับมีพ่อตั้งสองคน....ตอนยังเล็กก็ไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนที่เข้าอนุบาลครั้งแรกแกเคยมาถามผมเรื่องแม่เหมือนกัน ผมไม่ใช่คนคิดคำพูดเก่งนัก จึงไม่รู้จะพูดจะอธิบายให้ฟังอย่างไรกับเด็กอายุ 5 ขวบ แต่จียงไม่ใช่... วันนั้นจียงถามชินบิว่า

“ชินบิเสียใจที่ไม่มีแม่เหมือนคนอื่นๆเหรอครับ”

“เด็กทุกคนเกิดมาจะมีพ่อหนึ่งคน มีแม่หนึ่งคน แต่ว่าชินบิน่ะพิเศษตรงมีพ่อสองคน...ถ้าชินบิเสียใจที่ไม่มีแม่ ทำไมไม่ลองขอร้องพระเจ้า หรือคุณลุงซานต้าดูล่ะครับ”

“ได้ด้วยเหรอคะ”

“ได้สิครับ แต่มันมีข้อแม้นะ ถ้าชินบิมีแม่เหมือนเด็กคนอื่นๆเมื่อไหร่ หนูก็ต้องเสียป่ะป๊าไม่ก็แด๊ดดี้ไป ชินบิจะยอมหรือเปล่า ไม่มีครอบครัวไหนจะมีแม่หนึ่งคนแล้วก็พ่อสองคนได้หรอกนะครับ”

พอจียงว่าอย่างนั้น ชินบิเลยบอกว่า อย่างนั้นแกยอมไม่มีแม่ก็ได้ แกรักผมกับจียง ไม่อยากจะเสียใครไป จียงฉลาดของแท้เลยจริงๆ หลังจากนั้นชินบิก็ไม่เคยถามถึงเรื่องแม่อีกเลย

ชินบิยังเคยถามอีกว่า แกเกิดมาได้ยังไง

"ฮาอึนบอกว่า เด็กเกิดในท้องของแม่ เกิดจากความรักของพ่อกับแม่ ไม่มีแม่ชินบิก็เกิดไม่ได้ เพราะผู้ชายตั้งท้องไม่ได้” ฮาอึนเป็นเพื่อนของชินบิ นั่งโต๊ะติดกัน และมักบอกอะไรกับชินบิให้ต้องมาถามพวกผมให้ปวดหัว ผมหันไปขอความช่วยเหลือจากจียง และจียงก็มีคำตอบที่น่าฟังเสมอ

"ก็ชินบิไม่เหมือนคนอื่นนี่ครับ ชินบิพิเศษกว่า คนสวยขนาดชินบิจะเกิดแบบธรรมดาเหมือนคนอื่นได้ไง ไม่มีทางเหมือนหรอก คนอื่นน่ะเกิดจากเกิดจากความรักของพ่อกับแม่ แต่ชินบิเป็นเด็กที่พิเศษกว่าใครๆ เพราะเกิดจากความหล่อของป่ะป๊ากับแด๊ดดี้ไงครับ ไม่จำเป็นต้องมีแม่ก็เกิดได้"

หลังจากวันนั้น แกก็เที่ยวบอกใครๆว่าเกิดจากความหล่อของผมกับจียง มันก็ดีไปอย่างที่เเกเชื่ออย่างนั้นจริงๆ
ดีที่เเกไม่ได้ถามถึงเรื่องเเม่ของเเกอีก....เพราะทั้งผมกับจียงก็ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้เหมือนกัน
ผมรู้แค่สวรรค์ส่งชินบิมาให้พวกผม...เป็นลูกสาวที่พวกผมรัก....แค่นั้นก็พอ
 
 
ตั้งแต่ผมต้องเป็นป่ะป๊า และจียงต้องเป็นแด๊ดดี้ ชีวิตของพวกเราก็เปลี่ยนไปมากครับ

วันเสาร์อาทิตย์เราจะใช้เวลาอยู่กับชินบิทั้งวัน พาชินบิออกไปเที่ยว
ส่วนวันธรรมดาจียงจะไปส่งชินบิที่โรงเรียนตอนเช้า ส่วนผมก็จะไปรับชินบิตอนโรงเรียนเลิก ยกเว้นจำเป็นจริงๆถ้าต้องให้ใครอีกคนทำหน้าที่แทน เราก็จะโทรบอกกัน

เราสองคนไม่ได้พูดคำหยาบตามประสาผู้ชายใส่กันเหมือนอย่างเก่า เพราะกลัวว่าชินบิจะจำนิสัยไม่ดีไปใช้ เราอยากให้ลูกสาวพูดจาน่ารักเหมือนหน้าตาที่น่ารักของแก เวลากินข้าวด้วยกันผมจะต้องบังคับให้จียงทนกินผักที่เกลียดทุกครั้งเพื่อเป็นตัวอย่างให้ชินบิ จียงก็บังคับให้ผมเลิกสูบบุหรี่ตั้งแต่ชินบิอายุได้ขวบนึง ชินบิเกิดวันวาเลนไทน์ พวกเราเลยไม่เคยไปเดทกับผู้หญิงที่ไหนในวันนี้มา 6 ปีแล้ว หัวใจผมอาจจะตายด้านกับเรื่องแบบนี้ไปแล้วก็ได้ แต่ก่อนผมชอบออกไปเที่ยวกลางคืน ออกไปกินเหล้ากับกลุ่มเพื่อน เมากลับบ้านไม่ก็อาจจะวันไนท์แสตนด์กับผู้หญิงซักคน แต่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่ การได้อยู่เล่นกับชินบิดูจะสนุกกว่าการออกไปเที่ยวกับผู้หญิงเสียอีก

จียงบอกว่า ผมกลายเป็นพ่อที่ติดชินบิมากจนทิ้งชีวิตเเบบผู้ชายปกติไปเเล้ว
อาจจะเป็นอย่างนั้นมั้ง....สารภาพว่าผมลืมไปเเล้วว่า Sex กับ Kiss เป็นยังไง...

เเต่จียงคงยังไม่ลืม....ก็มีบางคืนที่จียงไม่กลับบ้าน....
คืนนั้นคงอาจจะไปใช้ชีวิตเเบบผู้ชายปกติอยู่ที่ไหนสักเเห่งก็ได้
 
 
ผมเริ่มง่วงเลยคิดจะไปอาบน้ำเเละนอน....เเต่ก็สงสัยว่าจียงกลับมาหรือยัง เลยกลายเป็นว่าผมเลยเดินเลี้ยวเข้าห้องจียงเเทน...เเล้วผมก็นั่งเล่นในห้องจียงฆ่าเวลา....มองดูนาฬิกา....ดึกมากเเล้วเเต่จียงยังไม่กลับ

เป็นปกติเเหละ....ถ้าวันที่ต้องทำเพลทแมกกาซีน จียงจะกลับบ้านดึกแบบนี้ตลอด
เเวบนึงในหัวสมองผมก็วาบอะไรบางอย่างขึ้นมา.... จริงๆผมกำลังสงสัยว่า คืนนี้จียงจะกลับมานอนนี่หรือเปล่า


...จริงๆวันนี้จียงอาจจะไปใช้ชีวิตเเบบผู้ชายปกติก็ได้....ใครจะรู้...

.
.
.
.

"ไง ทำไมนอนนี่อ่ะ" ผมได้ยินเสียงจียงถาม ตอนที่ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมา อ่า...กี่โมงเเล้ววะเนี่ย เผลอหลับไปตั้งเเต่เมื่อไหร่

"ขี้เกียจลุก" ผมตอบไม่ตรงคำถาม

"เตียงมันเเคบออก ไมไม่ไปนอนห้องตัวเองล่ะ"

"ไม่อ่ะ"

จียงเงียบไป ไม่พูดอะไร ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง

"เออ ตอนที่นายยังไม่มาอ่ะ คุณครูเลขของชินบิเรียกฉันไปคุยด้วย"

ผมไม่ค่อยเเปลกใจหรอกครับ คุณครูโรงเรียนนั้นชอบเรียกจียงไปคุยกันจะตาย....ทั้งครูผู้หญิง เเละครูผู้ชาย...เอะอะก็เรียกจียงไปคุย ไปปรึกษาได้ทุกเรื่องน่ะเเหละ

"เเกบอกว่า ชินบิท่องสูตรคูณเเปลกๆ"
"ยังไงวะ"
"ก็เพราะพี่เบ็คไปสอนเเกให้ท่องไปด้วยทำบีทบ็อกไปด้วยอ่ะดิ เเกเลยท่องไปด้วย ทำเสียงเเปลกๆไปด้วย" จียงเล่าไปด้วยหัวเราะไปด้วย
"เฮ้ย ทำได้ด้วยเหรอวะ มันยากนะ"
"นั่นดิ ฉันยังไม่ลองให้ชินบิท่องให้ฟังเลยว่ะ"
"เเล้วเเกบอกครูเขาว่าไงอ่ะ" ผมหัวเราะเมื่อนึกถึง...พรุ่งนี้ผมต้องให้ชินบิท่องให้ฟังซะเเล้ว
"ฉันเลยบอกว่า ขนาดฉันกับเเกยังท่องสูตรคูณได้ไม่เกินเเม่สามเลย กะอีเเค่ชินบิท่องสูตรคูณไปด้วยพ่นน้ำลายไปด้วย คงไม่มีปัญหาอะไรมั้ง...ฮ่าฮ่า"

ชินบิเป็นเด็กประหลาดนิดหน่อยครับ...โทษใครไม่ได้ มีผมเป็นป่ะป๊า จียงเป็นเเด๊ดดี้ เเถมยังมีคุณอาเเต่ละคน (จริงๆต้องเป็นลุงกันด้วยซ้ำ เเต่ไม่ยอมกันสักรายครับ)ซึ่งสอนอะไรเเต่ละอย่างนี่...ถ้าชินบิเหมือนเด็กปกติธรรมดาได้ก็เเปลกเเล้วล่ะครับ

ผมกับจียงคุยอะไรกันนิดหน่อย จียงก็ขอตัวไปอาบน้ำครับ ส่วนผมก็ยังยืนยันว่าจะนอนที่เดิม...ก็ขี้เกียจลุกอ่ะจะทำไม?

เสียงฝักบัวในห้องน้ำดังขึ้น ผมเลยหลับตาลงเเล้วเริ่มต้นนอนอีกครั้งอย่างจริงจัง....
.
.
.
.

จริงๆผมรู้...ถ้าตื่นมา ผมก็ไม่เห็นจียงนอนอยู่ในห้องนี้อยู่ดี

ผมคงนอนคนเดียว.....เเละจียงคงไปนอนที่อื่น

เหมือนทุกๆทีนั้นเเหละ....

++++++++++++++++++++++++++++++


วันนี้ชินบิตื่นมาก็เจอแด๊ดดี้กำลังนอนอยู่ข้างๆเตียงเลยล่ะ อ่า เเด๊ดดี้มานอนห้องชินบิตอนไหนนะ
เเต่แด๊ดดี้ตอนนอนน่ารักมากๆเลย แด๊ดดี้ชอบบอกว่าตัวเองหล่อ แต่ใครๆก็ว่าแด๊ดดี้น่ารัก...

ชินบิเอามือไปบีบจมูกของแด๊ดดี้ วิธีนี้เป็นวิธีปลุกที่แด๊ดดี้สอนไว้ใช้กับป่ะป๊า เพราะป่ะป๊าขี้เซา ยิ่งวันไหนวาดการ์ตูนดึกๆป่ะป๊าจะตื่นยากสุดๆ เลยต้องมีคนคอยปลุกตลอด....ชินบิเป็นคนรับหน้าที่นั้นเเหละ อิอิ แด๊ดดี้ไม่เคยไปปลุกป่ะป๊าเองเลย จะส่งชินบิเข้าไปปลุกทุกที

ชินบิบีบจมูกเเด๊ดดี้เเป๊บเดียวเเด๊ดดี้ก็ตื่นเเล้ว เเละระหว่างที่เเด๊ดดี้เข้าไปอาบน้ำ ชินบิก็วิ่งไปหาป่ะป๊าที่ห้องนอน...ห้องนอนของเเด๊ดดี้...เมื่อกี๊เเด๊ดดี้บอกว่าป่ะป๊านอนห้องเเด๊ดดี้ เเด๊ดดี้เลยต้องมานอนห้องชินบิ ชินบิปีนขึ้นไปบนเตียงเเล้วก็บีบจมูกป่ะป๊าขี้เซา ป่ะป๊าชอบดึงชินบิเข้าไปกอดเเทนหมอนข้างทุกครั้งที่ชินบิเข้าไปปลุกล่ะ...คิกๆ..

เพราะอย่างนี้มั้ง เเด๊ดดี้เลยไม่เคยเข้ามาปลุกป่ะป๊าเลย

พอปลุกป่ะป๊าเสร็จ ชินบิก็วิ่งกลับห้องไปอาบน้ำ...ชินบิโตเป็นสาวเเล้ว อาบน้ำเองเป็นเเล้ว ตอนเด็กๆชินบิเคยอาบน้ำกับแด๊ดดี้ แต่ไม่เคยอาบน้ำกับป่ะป๊า ป่ะป๊าไม่ยอมเพราะบอกว่าเดี๋ยวโตขึ้นชินบิจะมีรู้สึกว่าผู้ชายทุกคนไม่ใช่ชายแท้ แด๊ดดี้หัวเราะแทบตายตอนได้ยิน ชินบิก็ไม่เข้าใจว่ามันขำตรงไหน

วันนี้เป็นเวรทำอาหารเช้าของป่ะป๊าแหละ แต่จริงๆ ก็แค่คอนเฟล็กใส่นมเหมือนเคย ป่ะป๊าเคยพยายามจะทำขนมปังปิ้งกับไส้กรอกให้เหมือนกัน แต่หลังจากทำที่ปิ้งขนมปังระเบิด แด๊ดดี้ก็สั่งห้ามป่ะป๊าทำอะไรเกินตัวอีก
 
 
 
"ไหนมาให้ดูหน่อย....วันนี้นางฟ้าของป่ะป๊าสวยหรือยัง" ป่ะป๊าพูดเเล้วอุ้มชินบิให้นั่งบนเก้าอี้เพื่อกินคอนเฟล็ค

ชุดของชินบิทุกตัวแด๊ดดี้เป็นคนเลือกให้ แด๊ดดี้ชอบจับชินบิแต่งตัว แด๊ดดี้บอกว่าถ้าชินบิไว้ใจแด๊ดดี้ล่ะก็ รับรองไม่มีวันตกเทรนแน่นอน แต่ป่ะป๊าชอบบอกว่าไม่ต้องกลัวชินบิตกเทรนหรอก ให้กลัวชินบินำเทรนเกินไปจะดีกว่า แต่ชินบิก็ชอบทุกอย่างที่แด๊ดดี้เลือกให้นะ  อย่างชุดนักเรียนของชินบิ แด๊ดดี้ก็จะเอาอะไรมาติด หรือเอาผ้าผืนเท่ๆมาพันให้แตกต่างจากคนอื่นเสมอ แด๊ดดี้ไม่เคยยอมให้ชินบิใส่ชุดนักเรียนเฉยๆไปโรงเรียนหรอก อย่างตอนนี้ชินบิก็มีพู่เหมือนหางกระรอกห้อยอยู่ตรงขอบกระโปรงนักเรียนด้วยแหละ มันเหมือนกับที่แด๊ดดี้ห้อยอยู่ที่เข็มขัดเลย แต่อันนี้เล็กกว่า..แด๊ดดี้กับชินบิมักจะแต่งตัวเหมือนกันเสมอเลย
 
 
"ว้าว วันนี้ป่ะป๊าใส่สูทด้วย"

นานๆทีป่ะป๊าจะใส่สูท ป่ะป๊าบอกว่าใส่บ่อยไม่ได้หรอก เดี๋ยวพวกนายแบบจะตกงานกันหมด

"ก็วันนี้ป่ะป๊าจะไปคุยเรื่องทำการ์ตูนออกทีวีเเบบที่ป่ะป๊าเคยบอกไง ก็เลยต้องหล่อหน่อยจริงไหมครับ...เฮ่ย! จียงใส่กางเกงอะไรน่ะ" อยู่ๆป่ะป๊าก็หันไปขมวดคิ้วใส่เเด๊ดดี้ที่เดินลงบันไดมา

"ทำไม ก็ปกตินี่"

นั่นสิ ก็ 'ปกติ'...ชินบิเห็นเเด๊ดดี้ใส่อะไรที่เรียกว่า 'ไม่ปกติ' กว่านี้มาเยอะเเยะ
วันนี้กางเกงก็ขาดเหมือนกับเมื่อวานนี่นา...ไม่เห็นจะไม่ปกติตรงไหนเลย
จริงๆชินบิอยากใส่แบบนี้บ้าง แด๊ดดี้ใส่ทีไร คนมองกันเต็มเลย

"เปลี่ยนเหอะ"
"ไม่"

ถ้าป่ะป๊าบอกว่าไม่ แด๊ดดี้สามารถทำให้ป่ะป๊าเปลี่ยนใจได้…แต่ถ้าแด๊ดดี้บอกว่าไม่ล่ะก็…ป่ะป๊าไม่มีวันทำให้แด๊ดดี้เปลี่ยนใจได้หรอก

เเละมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ เพราะต่อให้ป่ะป๊าพูดว่าเปลี่ยนเหอะอยู่อีกกี่รอบ เเด๊ดดี้ก็พูดว่าไม่ทุกรอบ จนป่ะป๊าต้องถอนหายใจเเล้วหันมาสนใจชินบิเเทน....


"ชินบิครับ ถ้าอยู่โรงเรียนมีคนมาแกล้งชินบิจะทำยังไงครับ"

ป่ะป๊าจะถามชินบิอย่างนี้ทุกวันก่อนไปโรงเรียนเลยเเหละ
เเด๊ดดี้ชอบบอกว่าให้ป่ะป๊าอัดเทปเเล้วฟังเอา ชินบิจะได้ไม่ต้องตอบอะไรซ้ำๆกันทุกวัน
เเต่ไม่เป็นไรหรอก ชินบิชอบตอบป่ะป๊านะ! ก็ป่ะป๊าอารมณ์ดีทุกครั้งที่ได้ยินเลยนี่นา!

"ให้ตะโกนร้องแรปใส่ตามที่ป่ะป๊าสอนไว้ เดี๋ยวคนที่แกล้งชินบิก็จะงงแล้วเดินหนีไปเองค่ะ"

คุณอาเเทบินเคยทำท่าคิ้วกระตุกตอนได้ยินป่ะป๊าสอนชินบิเเบบนี้ด้วยเเหละ
คุณอาบอกว่าป่ะป๊าสอนให้ชินบิเป็นเด็กประหลาด สอนอะไรเเต่ละอย่างก็ไม่รู้
เเต่คุณอาดองอุคบอกว่า ไม่ต้องสนใจ ให้ทำอย่างที่สอนน่ะเเหละ
...จำไว้ว่า...ถ้าเราหน้าตาดี เราทำอะไรไม่เคยผิด....
เพราะงั้นต่อให้ชินบิเเรป(มั่วๆ)ใส่เพื่อนในห้องจนเพื่อนๆทำหน้างง เเล้ววิ่งไปฟ้องคุณครู ชินบิก็ไม่ผิด
ชินบิก็ว่าอย่างนั้นเเหละ...ชินบิไม่ผิดหรอก ก็คุณอาดองอุคบอกว่า คนหน้าตาดีถูกเสมอ...

"แล้วถ้ามีเด็กผู้ชายไม่เจียมบอดี้มาจีบให้บอกว่าไงครับ"
"หล่อให้เท่าแด๊ดดี้กับป่ะป๊าก่อนค่อยมาจีบค่ะ"

"ถ้างั้นลูกสาวของแด๊ดดี้ต้องขึ้นคานแน่นอน จะไปหาคนที่หล่อกว่าคนที่หล่อที่สุดในเกาหลีกับคนที่หล่อที่สุดในระบบสุริยะจักรวาลได้ยังไง ใช่ไหมครับ...นี่อย่าไปฟังป่ะป๊าขี้หวงเลย ชินบิไม่ต้องไปเก็บตัวถึงขนาดนั้นหรอกนะ เป็นผู้หญิงต้องรู้จักบริหารเสน่ห์สิ ใช่ไหมครับคนสวยของเเด๊ดดี้?"

"เฮ้ย! นายสอนลูกแบบนั้นได้ยังไง ดีลีทครับดีลีท" ป่ะป๊าเดินมาปิดหูชินบิ เเต่ชินบิดึงมือป่ะป๊าออก เเล้วก็พูดให้ป่ะป๊าวางใจได้ว่าชินบิไม่สนเด็กผู้ชายในห้องหรอก...

"ชินบิไม่เป็นแฟนกับคนอื่นหรอกค่ะ เพราะโตขึ้นชินบิจะแต่งงานกับคุณอาแทยัง"

พอชินบิพูดจบ ป่ะป๊าทำท่าคิ้วกระตุกเหมือนคุณอาเเทบินเลย คิกๆ
เเต่ก็จริงนี่นา ก็คุณอาเเทยังเคยขอชินบิเเต่งงานด้วยเเหละ
ชินบิชอบคุณอาเเทยังนะ คุณอาใจดี เอาไอติมมาให้ชินบิทุกครั้งเลย ชินบิจะเป็นเจ้าสาวของคุณอาเเทยัง!!

"ชินบิครับ.....อาแทยังเป็นตัวเลือกสุดท้ายถ้าชินบิอยากมีลูกชายสูงได้มาตรฐานชายในฝันของสาวๆนะครับ อีกอย่างแด๊ดดี้กลัวว่าเพื่อนรักแด๊ดดี้อาจจะตายคามือป่ะป๊าก่อนหนูจะมีบัตรประชาชนนะคะ เพราะงั้นอย่าพูดอย่างนี้อีกนะ"

เเด๊ดดี้รีบพูดกับชินบิเมื่อเห็นป่ะป๊ายังไม่เลิกทำท่าคิ้วกระตุก...

"ไปโรงเรียนได้แล้ว" ป่ะป๊าพูดเมื่อชินบิยื่นชามเปล่าให้ ก่อนจะหันไปพูดกับเเด๊ดดี้
"เออจียง ไม่แน่วันนี้อาจจะฝากไปรับชินบิตอนเย็นอีกนะ"
"อืม ไม่มีปัญหา วันนี้ฉันก็ไม่มีงานแล้ว ประชุมเสร็จไปตั้งแต่เมื่อวาน งานหมดแล้ว"
"เออ เเล้ว....ไม่ต้องอยู่นานนักที่โรงเรียนอ่ะ"
"ทำไมอ่ะ"
"เหอะน่า"

เเด๊ดดี้ยักไหล่ ไม่ถามเซ้าซี้อะไรอีก ก่อนจะจูงมือชินบิให้ไปขึ้นรถ...

ว่าเเต่ อืม....วันนี้ครูคิมจะเปิดเพลงดงบังเพลงไหนเต้นเเอโรบิกน้า...




TCB

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 ดีไอวาย ' talk
 
เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะจากความคิดนึงที่มันวูบขึ้นมาว่า
ถ้าจียงกับเทมป์เลี้ยงเด็ก...จะเป็นยังไงกันน้า
....เด็กมันต้องเป็นเด็กประหลาดเเน่เลยว่ะ....
(เพราะมันสองคนก็ประหลาดใช่ย่อยอยู่เเล้ว ฮ่าฮ่า)
เเล้วความคิดอื่นๆก็ไหลมาเทมาเป็นพล็อตฟิคเลยค่ะ
มันเลยกำเนิดฟิคเรื่องนี้มาเเหละ คิคิ

อ้อ ลืมเเนะนำ เด็กหญิงชินบิ!
จริงๆน้องชื่อว่า... จองดาบิน
เรารู้จักน้องตอนที่ดูเรื่อง wonderful life เเหละ
(เรื่องนี้นานเเล้ว เเละปัจจุบันน้องก็โตขึ้นเยอะเเล้วด้วย
เเต่รูปที่เราเอามาประกอบการจิ้นเนี่ย เป็นช่วงที่เล่นละครเรื่องนั้นอยู่เเหละ)
ในเรื่องน้องชื่อ ชินบิ เหมือนกัน ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เราฝังใจ เลยเอาชื่อนี้มาใช้เลย (ความจริงคือคิดชื่ออื่นไม่ออก)
ใครเคยดู wonderful life คงเข้าใจอาการลงเเดง อยากฟัดเด็กหญิงชินบิเนาะ
เด็กบ้าอะไรไม่รู้ น่ารักชิบหายวายวอด น่ารักโคตรพ่อโคตรเเม่ (เพ้อ~) ใครไม่เคยดูไปดูซ้าาาา

อืม จริงๆฟิคเรื่องนี้อาจจะไม่ใช่เเนวเเบบว่าตลกเหมือนอย่างทุกทีเเหละ...
เราคิดไว้ว่าจะเป็นสไตล์ น่ารักเเบบเเฟมิลี่ อบอุ่น โรเเมนติกเเบบเเอบๆ
(เเละเเอบดราม่าหน่อยๆด้วย) อะไรเเบบนี้ (อุ๊ย จะดราม่าเเน่เรอะ!)
เรื่องนี้เลยเขียนค่อนข้างสบายกว่าเรื่องอื่นหน่อย เพราะไม่ต้องมานั่งคิดมุกอะไรมาก ฮ่าฮ่าฮ่า (สำนวนเปลี่ยนไปจากทุกทีนิดๆนะว่าไหม!)

เรื่องนี้คงไม่ยาวมากเท่าไหร่....เเต่ก็ยาวนะ อิอิ (เขียนสั้นไม่เป็น =___=)
ช่วยติดตามกันด้วยนะคะ รับรองว่าจะมาต่อจนจบ (ไม่ดองเหมือนจุดจุดจุดเเน่นอน สัญญา~!)

ยังไงก็ขอบคุณที่ยังติดตามบล็อคนี้กันตลอดครับผม (ตะเบ๊ะ!)
เปิดบล็อคมา 2 ปี เเละก็ห่างหายจากการอัพเดทฟิคมาร่วมครึ่งปี
เเต่ทุกวันนี้บล็อค bigbangfic.exteen.com ยังมียอดวิวสูงทุกวัน
เเถมยังมีคนอ่านใหม่ๆหลงเข้ามาอ่านดิสเลิฟเรื่อยๆด้วยเเหละ (วู้วๆดีใจสุดๆ)
จนตอนนี้ก็ยอดเพจวิวก็เกือบจะห้าเเสนฮิตเเล้ว (ตบมือ เเปะๆๆๆ)
มันทำให้รู้ว่ายังมีคนที่รอคอยอ่านฟิค bigbang จากบล็อคนี้อยู่เสมอ
ยังไงสำหรับเรื่อง daddy duo ก็ช่วยฝากบอกต่อๆด้วยนะคะ ^_____^
ฝากประชาสัมพันธ์การมีอยู่ของมันด้วย (ฮ่าฮ่า)

สุดท้าย ขอบคุณทุกคนที่ยังมาอ่านฟิคของเราค่ะ หวังว่าฟิคนี้จะทำให้คนอ่านอารมณ์ดีนะคะ

ช่วงที่ผ่านมาค่อนข้างมีข่าวอะไรเเย่ๆ ยังไงก็ทำใจให้สบายนะ ปีใหม่เเล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง เชื่อดิ!
เเละไม่ว่าจะยังไงก็เเล้วเเต่...อย่าลืมรักเเละสนับสนุนจียงกันมากๆๆๆๆนะ!
ถึงจะมีข่าวเเย่ๆเเต่อย่าทิ้งจียงไปล่ะ! อยู่ข้างจียงด้วย! เชื่อในสิ่งที่คิดว่าเชื่อเเล้วสบายใจดีกว่านะ
ก็ถ้าเเม้เเต่เเฟนคลับยังไม่อยู่ข้างจียง จียงก็ไม่เหลือใครเเล้วเเหละ ใช่ไหม?
อ้อ...เเต่ก็ช่วยเป็นเเฟนคลับที่มีสติ ปกป้องอย่างมีสติ อย่าให้คนอื่นมาว่าได้นะ!...
ระวังคำพูด เเสดงความคิดเห็นอย่างระมัดระวังกันด้วย
อะไรที่พิมพ์ไป คนอ่านอ่านเเล้วมันย้อนคืนความรู้สึกไม่ได้
เพราะอย่างที่เคยบอกไป เเฟนคลับทำตัวดีๆ ศิลปินก็ถูกมองในเเง่ดีจริงๆนะ
อย่าให้คนอื่นมาหมั่นไส้จียงเพราะการกระทำของเเฟนคลับ มันไม่ดีเลยจริงๆ

ปล. ส่วนใครที่รออ่านเรื่อง รันม่า รอก่อนนะคะ ^____^ (เอ๊ะมีใช่ไหม? เเถวนี้มีใช่ไหม?????)
(เเบบว่า ตอนที่เเล้วเราดีใจมากที่เห็นคนอ่านดิสเลิฟตามไปอ่านรันม่ากันหลายคนมากๆอ่ะ!
เห็นคอมเมนท์คนคุ้นเคยเเล้วโคตรจะดีใจ จริงๆนะ!!!)
จริงๆช่วงนี้ถึงจะสอบเสร็จเเล้วเเต่ก็มีงานเข้ามาตลอดอ่ะ เเต่ตอนนี้กำลังเร่งเขียนอยู่เเหละ ไม่ต้องห่วง!
ตอนต่อไปรับรองว่าฮาเเน่ๆ! เพราะเราเเค่นั่งคิดในหัว ยังนั่งขำตั้งหลายนาทีเเน่ะ!!
(โอ้ ไม่มีใครเซลฟ์มาอวยฟิคตัวเองเท่าดีไอวายอีกเเล้ว กูช่างกล้า =__=)

ปล2. สำหรับใครที่สงสัยว่าอะไรคือ รันม่า....ฮี่ๆๆๆ (เเหม อีกเเระ มีโอกาสก็โฆษณาอีกเเระ!!!!)
(ก็เราอยากให้คนไปอ่านเยอะๆอ่ะผิดตรงหนายยยยย)

Photobucket

ลองเข้าไปอ่านกันนะ! ถึงจะไม่ค่อยรู้จักสมาชิกวง 2pm เเต่เรามั่นใจว่า...จะอ่านฟิคนี้รู้เรื่องนะ !
ฝากด้วยค้าบ รักคนอ่านทุกๆคนเลย จ๊วบบบบบบบบบบบบบ





Photobucket